Journals / Türkiye Biyoetik Dergisi / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 3

Mothers’ attitudes and practices regarding infant follow-up

Annelerin bebek izlemi konusundaki tutum ve davranışları

Tuğçe Esra Halidi(Mersin Toroslar İlçe Sağlık Müdürlüğü)0009-0007-4972-8392
Şule Gökyıldız Sürücü(ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ)0000-0002-0088-4219
Pages
184–195
Publication Date
2026-09-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results showed that the majority of participants took their infants for routine follow-up visits.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: The aim of this study was to investigate mothers’ attitudes and practices regarding infant follow-up.
📊
Key Findings & Data:Following the necessary permissions (provincial health directorate permission and ethics committee approval), a total of 783 women with infants aged 0–18 months were included in the study.
💡
Conclusion & Impact:The results showed that the majority of participants took their infants for routine follow-up visits.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:anne · çocuk izlemi · davranış

Abstract

Objective: The aim of this study was to investigate mothers’ attitudes and practices regarding infant follow-up. Method: This descriptive study was conducted among women attending family health centers in four central districts of the province of Adana (Seyhan, Yüreğir, Sarıçam, and Çukurova). The family health centers to be included in the study were selected randomly. Following the necessary permissions (provincial health directorate permission and ethics committee approval), a total of 783 women with infants aged 0–18 months were included in the study. Data were collected through face-to-face interviews using an interview form developed by the researchers based on a review of the relevant literature. The data were analyzed using SPSS v. 22.0, employing percentages, means, standard deviations, and the chi-square test. Results: The mean age of the participants was 28±5.469 years. Of all participants, 82.2% had an educational level of secondary school or higher, 78% were homemakers, 78.7% reported having a moderate income level, 96.3% had health insurance, and 83.3% had a nuclear family structure. The results showed that the majority of participants took their infants for routine follow-up visits. However, although the rate of routine infant follow-up was high, the rates of exclusive breastfeeding during the first six months and completion of the recommended vaccination schedule were found to be below the ideal level. Parental educational level and maternal employment status were identified as factors affecting follow-up attitudes and practices. Conclusion: Healthcare professionals should provide education and counseling to parents and other family members regarding infant follow-up, identify misconceptions, and support individuals in obtaining accurate information.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı annelerin bebek izlemi konusundaki tutum ve davranışlarını araştırmaktır. Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan araştırmanın evrenini, Adana ilinin 4 merkez ilçesinde (Seyhan, Yüreğir, Sarıçam ve Çukurova) bulunan aile sağlığı merkezleri oluşturmuştur. Örnekleme alınacak aile sağlığı merkezleri kura ile belirlenmiş, gerekli izinler (il sağlık müdürlüğü izni, etik kurul onayı) alınmış ve 0–18 ay yaşında bebeği olan 783 kadın araştırmaya dâhil edilmiştir. Veriler, araştırmacı tarafından ilgili literatür incelenerek hazırlanan görüşme formu kullanılarak, karşılıklı görüşme yöntemiyle toplanmış ve SPSS v. 22.0 paket programıyla dağılım yüzdesi, ortalama ve standart sapma değerleri ve ki-kare testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Yaş ortalaması 28±5,469 yıl olan katılımcıların; %82,2’sinin eğitim düzeyinin ortaokul ve üzeri olduğu, %78’inin ev hanımı olduğu, %78,7’sinin gelir düzeyini orta düzey olarak ifade ettiği, %96,3’ünün sağlık güvencesinin bulunduğu ve %83,3’ünde aile yapısının çekirdek aile yapısı olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda çoğunluğun bebeğini sağlık kontrollerine götürdüğü görülmüş, fakat bebek izlemini düzenli yaptırma oranı yüksek olsa da bebeğine ilk 6 ay sadece anne sütü verme ve tam aşılama yaptırma oranının ideal düzeyde olmadığı belirlenmiştir. Ebeveynlerin eğitim düzeyi ve annelerin çalışma durumu, izlem tutum ve davranışlarını etkileyen faktörler olarak tespit edilmiştir. Sonuç: Sağlık profesyonelleri, ebeveynlere ve diğer aile üyelerine bebek izlemi konusunda eğitim ve danışmanlık vermeli, yanlış bilinenleri tespit etmeli ve bireyleri doğru bilgilenme yolunda desteklemelidir.

🔖

Cite This Article

Halidi, T. E., Sürücü, Ş. G. (2026). Mothers’ attitudes and practices regarding infant follow-up. Türkiye Biyoetik Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 3, 184–195. https://doi.org/10.67613/turbietderg.1997707

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Törüner E, Büyükgönenç L. Çocuk Sağlığı: Temel Hemşirelik Yaklaşımları. Ankara: Göktuğ Yayıncılık; 2012:35–36.
  2. Evliyaoğlu N. Sağlam çocuk izlemi. Türk Pediatri Arşivi, 2007;47:6–10.
  3. Durduran Y, Bodur S, Çakıl E, Filiz E. Konya il merkezinde sağlıkta dönüşüm öncesi ve sonrası gebe ve bebek izlemleri. Dicle Tıp Dergisi, 2012;39(2):227–233.
  4. Uysal O. Konya Kulu Devlet Hastanesi 2 yıllık yenidoğan işitme taraması sonuçlarımız. Ortadogu Medical Journal, 2014;6(2):63–67.
  5. Beauchamp TL, Childress JF. Biyomedikal Etik Prensipleri, 7. ed., çev. Temel MK. İstanbul: BETİM; 2017.
  6. Ögenler O. “Çocukluk çağı hastalık tarama uygulamalarının klinik, etik ve hukuki yönleri” başlıklı çevirimiçi panelden izlenimler. Lokman Hekim Dergisi, 2024;14(3):684–688.
  7. Türe Ş, Velipaşaoğlu S. Çocuk sağlığı izlemleri ve uygulamalarına “çocuk hakları” temelli yaklaşımın yerleştirilmesi. Bebek ve Çocuk Sağlığı İzlemlerinde Sağlığın Korunması ve Gelişmenin Desteklenmesi, ed. Karaayvaz S. Ankara: Türkiye Klinikleri; 2021:1–7.
  8. Ekim A. Çocuk hemşireliği ve etik. Hemşirelik ve Etik, ed. Turan N, Aydın A. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınevi; 2024:317–331.
  9. Bayraktar S, Ertunç Soydan M. Yenidoğan ve etik. Hemşirelik ve Etik, ed. Turan N, Aydın A. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınevi; 2024:333–352.
  10. T.C. Sağlık Bakanlığı Türkiye Halk Sağlığı Kurumu. Aile Hekimliği Uygulamalarında Önerilen Periyodik Sağlık Muayeneleri ve Tarama Testleri. Erişim: https://hsgm.saglik.gov.tr/depo/birimler/kronik-hastaliklar-ve-yasli-sagligi-db/Dokumanlar/Kitaplar/Periyodik_Muayene_Rehberi.pdf (erişim tarihi: 20/8/2024).
  11. Bodur S, Taş F, Çevik Ü, Kurşun S. Primipar annelerin bebek sağlığı konusundaki bilgi düzeyine hemşire ve ebelerin katkısı. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 2003;6(3):10–18.
  12. Nizamoğlu M. Sağlam Çocukların Düzenli Takiplerini Etkileyen Faktörler, danışman Hatipoğlu S [uzmanlık tezi]. İstanbul: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi; 2006.
  13. Black AN. Maine Newborn Hearing Screening Program: Report of Findings—Parent Feedback Survey. Augusta, Maine: Center for Disease Control and Prevention, 2008.
  14. Külcü NH, Orak MM, Gerenli N, Sarı E, Say A. Bir eğitim hastanesinde çocuk hekimlerinin gelişimsel kalça displazisi ile ilgili bilgi düzeyleri. Journal of Current Pediatrics, 2015;13:89–96.
  15. Alshahrani KM, Alsiddiky A, Alamro SM, Alqarni AA. Assessing the level of DDH knowledge among parents in Riyadh City in Saudi Arabia. International Archives of Integrated Medicine, 2018;5(2):141–149.
  16. Çataklı T, Taşar S, Oğulluk M, Dallar BY. Bir hastaneye başvuran annelerin D vitamini hakkındaki bilgileri ve kullanma tutumları. Ege Tıp Dergisi, 2014;53(3):135–140.
  17. Şolt Kırca A, Dolgun G. Gebelerin kendileri ve bebekleri için D vitamini kullanım farkındalığı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 2018;21(1):18–24.
  18. Kök H, Şenol E, Keskindemirci G, Selver MB, Gökçay G. Bir çocuk sağlığı izlem polikliniğinde 4. ve 6. ay sadece anne sütü ile beslenme oranları ve anne eğitim düzeyi—ön çalışma sonuçları. Journal of Child, 2020;20(2):43–47.
  19. Modül 4—Aşıların uygulanmasında problemler: aşı reddi ve çözüm yolları. 3. Ulusal Aşı Çalıştayı Raporu. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı & Enfeksiyon Hastalıkları Derneği; 17 Mart 2018.