SavedAdd your journal

Journals / Yeni Yüzyıl'da İletişim Çalışmaları / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 14

THE INTERSECTIONALİTY OF ECOLOGİCAL POLİTİCS AND LEFT POPULİSM: 2024 LOCAL ELECTİONS İN THE CONTEXT OF TIP AND DEM PARTY'S ECOLOGY DİSCOURSE

EKOLOJİ POLİTİK VE SOL POPÜLİZMİN KESİŞİMELLİĞİ: 2024 YEREL SEÇİMLERİ BAĞLAMINDA TİP VE DEM PARTİ’NİN EKOLOJİ SÖYLEMİNİN ANALİZİ

İsmail Uğur Aksoy(Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi)0000-0001-8530-8343
Pages
143–156
Publication Date
2026-07-28
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that the declarations of these parties included a section on ecology and listed election promises.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The claim that the political approach of ecology, which includes a political critique of political and social inequalities and unites struggles against gender inequality and different relations of domination, contains semantic integrity with the concept of left populist articulation constitutes the problematic of the study.
📊
Key Findings & Data:The subject of the study is to examine the discourse on ecology in the election manifestos of the Workers' Party of Turkey (TİP) and the Peoples' Equality and Democracy Party (DEM Party), which are characterized as left populist political parties in Turkey, in the context of the intersection of political ecology and left populism.
💡
Conclusion & Impact:It was found that the declarations of these parties included a section on ecology and listed election promises.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ekoloji politik · Sol popülizm · Eklemlenme

Abstract

The claim that the political approach of ecology, which includes a political critique of political and social inequalities and unites struggles against gender inequality and different relations of domination, contains semantic integrity with the concept of left populist articulation constitutes the problematic of the study. The subject of the study is to examine the discourse on ecology in the election manifestos of the Workers' Party of Turkey (TİP) and the Peoples' Equality and Democracy Party (DEM Party), which are characterized as left populist political parties in Turkey, in the context of the intersection of political ecology and left populism. The aim of the study is to question the existence of an articulation practice that will unify the demands of contingent publics in the ecology discourse in the declarations of these two parties with a political ecology approach. The declarations of the parties were interpreted through descriptive analysis method. It was found that the declarations of these parties included a section on ecology and listed election promises. The TİP displayed a class-based ecological perspective criticizing capitalism. The DEM Party, on the other hand, developed an ecological discourse that included women in addition to criticizing capitalism. In this study, it was revealed that the TİP's ecological imagination was indifferent to the demands of contingent publics, whereas the DEM Party's manifesto articulated the discourse of women and ecology.

Özet

Siyasal ve toplumsal eşitsizliklere yönelik politik bir eleştiriyi içeren, toplumsal cinsiyet eşitsizliği ve farklı tahakküm ilişkilerine yönelik mücadeleleri ortaklaştıran ekoloji politik yaklaşımın sol popülist eklemlenme kavramıyla anlamsal bütünlük içerdiği iddiası çalışmanın sorunsalını oluşturmaktadır. Türkiye’de sol popülist siyasal partiler olarak nitelendirilen Türkiye İşçi Partisi (TİP) ile Halkların Eşitlik ve Demokrasi Partisi’nin (DEM Parti) 2024 Yerel seçimleri bağlamında yayımladığı seçim bildirgelerindeki ekoloji söylemini ekoloji politikle sol popülizmin kesişim kümesi bağlamında incelemek çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Ekoloji politik yaklaşımla bu iki partinin bildirgelerindeki ekoloji söyleminde olumsal kamuların taleplerini ortaklaştıracak eklemlenme pratiğinin mevcudiyetini sorgulamak çalışmanın amacını imlemektedir. Partilerin bildirgeleri betimleyici analiz metoduyla yorumlanmıştır. Bu partilerin bildirgelerinde ekoloji alanına dair başlık açıldığı ve seçim vaatleri sıralandığı saptanmıştır. TİP, kapitalizmi eleştiren sınıfsal bir ekolojik perspektif sergilemiştir. DEM Parti’yse kapitalizm tenkitine ilaveten kadınları da kapsayan bir ekoloji söylemi geliştirmiştir. TİP’in ekoloji tahayyülünün olumsal kamuların istemlerine kayıtsız kaldığı DEM Parti’nin bildirgesindeyse kadınlarla ekoloji söyleminin eklemlendiği çalışma özelinde ortaya konulmuştur.

🔖

Cite This Article

Aksoy, İ. U. (2026). THE INTERSECTIONALİTY OF ECOLOGİCAL POLİTİCS AND LEFT POPULİSM: 2024 LOCAL ELECTİONS İN THE CONTEXT OF TIP AND DEM PARTY'S ECOLOGY DİSCOURSE. Yeni Yüzyıl'da İletişim Çalışmaları, Cilt: 4 Sayı: 14, 143–156. https://doi.org/10.66009/yyicd.2026.24

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (51)

  1. Abrami, S. C. A., Gasco, R. ve Esen, B. (2025). Turkey’s 2024 municipal elections. A turning point for democratic resilience?. Mediterranean Politics, 31(1), 1–13.
  2. Akkaya, A. (2020). Türkiye’de sol popülizm örneği olarak Halkların Demokratik Partisi. Ulusaldan Küresele: Popülizm, Demokrasi, Güvenlik Konferansı, ss. 7–14. Işık Üniversitesi Yayınları.
  3. Aksoy, İ. U. (2024a). Siyasal kampanya metinlerinde sol popülizmin dışavurumu: Türkiye İşçi Partisi’nin 2024 yerel seçim bildirgesinde kamulara yönelik olumsallık içeren söylemlerinin analizi. Yeni Yüzyıl’da İletişim Çalışmaları, 2(10), 38-50.
  4. Aksoy, İ. U. (2024b). Alternatif bir siyasa projesi olarak radikal demokratik yurttaşlık: 2023 seçimlerindeki siyasal kampanya metinlerinin agonistik demokrasi bağlamında çözümlenmesi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler Anabilim Dalı.
  5. Aksoy, İ. U. (2024c). Sol popülist strateji bağlamında Kürt siyasal hareketinin kampanya metinlerinde LGBTIQ+ temsili: DEM Parti’nin 2024 yerel seçim bildirgesinin betimsel analizi. 10. International Aegean Congress on Social Sciences & Humanities, ss. 375–377. Ege Üniversitesi.
  6. Aksoy, İ. U. (2025). Siyasal kampanya metinlerinde radikal demokratik yurttaşlık: Seçim ittifaklarında LGBTIQ+ söylemlerinin agonistik demokrasi bağlamındaki analizi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 28(1), 149-176.
  7. Akülkü, H. (2024). Kesişimsellik paradigması çerçevesinde feminist yaklaşımların farklılıklarının değerlendirilmesi. Akademik Hassasiyetler Dergisi, 11(26), 662-689.
  8. Alpar, A. (2022). Yetmiyor, kesişimsellik yetmiyor: Bütünleşik özgürlük mücadelesine dair. KAOS GL Dergisi, (182), 47-48.
  9. Altıparmak, Ö. (2022). İklim değişikliği bir insan hakları meselesidir. KAOS GL Dergisi, (184), 30-31.
  10. Arı, Y. (2017). Çevresel determinizmden politik ekolojiye: Son 100 yılda Dünya’da ve Türkiye’de insan-çevre coğrafyasındaki yaklaşımlar. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(37), 1-34.
  11. Ateş, K. (2023). Popülizm ve demokrasi: Bir kavramsal gerilimin kısa öyküsü. İçinde M. Çınar (Ed.), Demokrasi: Kavram, kurum, süreç (ss. 393–411). İletişim Yayınları.
  12. Borriello, A., & Jager, A. (2025). Popülist moment: 2008 krizi sonrası bir sol muhasebe (E. Genç, Çev.). İletişim Yayınları.
  13. Bozarslan, H. (2023). Demokrasinin radikalleştirilmesi, demokrasilerin güçlendirilmesi. İçinde M. Çınar (Ed.), Demokrasi: Kavram, kurum, süreç (ss. 361–374). İletişim Yayınları.
  14. Çakır, M., Gümüşçü, O. ve Taş, B. (2020). Politik ekoloji. Journal of Geography, (41), 241-254.
  15. Çetin, O. (2005). Ekofeminizm: Kadın doğa ilişkisi ve ataerkillik. Sosyoekonomi, 1(1), 61-76.
  16. Çınar, K. (2024). The 2024 local elections in Turkey: a critical juncture for Turkish democracy?. South European Society and Politics, 29(1), 109–134.
  17. Çoban, A. (2018, 23 Ekim). Ekoloji mücadelesinde strateji tartışması – 3: Durgun suya atılan taş. 1+1 Express. https://birartibir.org/durgun-suya-atilan-tas/
  18. Çoban, A. (2021a). Devrimci bir araç olarak politik ekoloji. Sosyal Bilimler ve Ekoloji, (2), 53-56.
  19. Çoban, A. (2021b). Adil geçiş: Emek ve ekoloji mücadeleleri için mayın tarlası, Teori ve Eylem, (54), 148-163.
  20. Çoban, A. (2023, 29 Ağustos). Ekolojik adalet yaklaşımı ekseninde Kürt ekoloji mücadelesi. Polen Ekoloji. https://www.polenekoloji.org/ekolojik-adalet-yaklasimi-ekseninde-kurt-ekoloji-mucadelesi
  21. Damar, E. (2023). Agonistik demokrasi: Popülizm çağında demokrasiyi yeniden düşünmek. İçinde M. Çınar (Ed.), Demokrasi: Kavram, kurum, süreç (ss. 101–119). İletişim Yayınları.
  22. DEM Parti, (2024). Yerel demokrasi ile özgür kentlere Express. https://drive.google.com/file/d/1cb1nw0nt41hyVw49F0cvgikyIYrIN-0g/view
  23. Demirci, E. ve Cengiz, Ö. (2025). Analysis of climate policies through ‘X’ posts of mayoral candidates in the 2024 Türkiye local elections. Etkileşim, (15), 76-99.
  24. Duru, B. (22 Eylül 2017). Siyasal Partilerin Kent ve Çevre Politikaları: Kente ve Doğaya Yönelik Alternatif Politikalar Üzerine Express. https://bulentduru.wordpress.com/2017/09/22/siyasal-partilerin-kent-ve-cevre-politikalari-kente-ve-dogaya-yonelik-alternatif-politikalar-uzerine/
  25. Ekizceleroğlu, R. (2023). Halkların Demokratik Partisi’nin legal Kürt siyasal hareketine etkisi. Paradigma: İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi, 12(Özel Sayı), 13-26.
  26. Esen, B. ve Yavuzyılmaz, H. (2023). “Demokratikleşme, demokraside gerileme ve melez rejimler”. Demokrasi Kavram, Kurum, Süreç (M. Çınar, Der.). 337-359. İletişim Yayınları.
  27. Esen, B. ve Gümüşçü, Ş. (2025). How to fight Turkey’s authoritarian turn. Journal of Democracy, 36(3), 106-120.
  28. Garrard, G. (2020). EkoEleştiri ekoloji ve çevre üzerine kültürel tartışmalar (E. Genç, Çev.). Kolektif Kitap.
  29. Giroux, V. ve Larue, R. (2021). Veganizm (Z. H. Louze, Çev.). İletişim Yayınları.
  30. Gökpınar, Ö. (2022). İklim çalışmaları bağlamında LGBTİ+’lar ve toplumsal cinsiyet. KAOS GL Dergisi, (184), 35-39.
  31. Işık, G. (2011). Toplumsal hareketler politikadan edebiyata, sanattan sinemaya, medyadan toplumsal algıya teorik ve pratik analizler ve yansımalar. Nobel Akademik Yayıncılık.
  32. Johnston, H., Larana, E. ve Gusfield, J. R. (2016). “Kimlikler, şikâyetler ve yeni sosyal hareketler”. Yeni Sosyal Hareketler (K. Çayır, Ed.). 121-151. Kaktüs Yayınları.
  33. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
  34. Keleş, R., Hamamcı, C. ve Çoban, A. (2009). Çevre politikası. İmge Kitabevi.
  35. Laclau, E. ve Mouffe, C. (2017). Hegemonya ve sosyalist strateji radikal demokratik bir politikaya doğru (A. Kardam, Çev.). İletişim Yayınları.
  36. Mouffe, C. (2017). Dünyayı politik düşünmek agonistik siyaset (M. Bozluolcay, Çev.). İletişim Yayınları.
  37. Mouffe, C. (2019). Sol popülizm (A. Yanık, Çev.). İletişim Yayınları.
  38. Özdemir, H. ve Aydemir, D. (2019). Ekolojik yaklaşımlı feminizm/ekofeminizm üzerine genel bir değerlendirme: Kavramsal analizi, tarihi süreci ve türleri. Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi, 2(2), 261-278.
  39. Özgüner, Ö. (2022). Kuirleşen hareketler, doğa ve hayvan özgürlüğü(müz). KAOS GL Dergisi. (184), 40-44.
  40. Özkaynak, B. (2022). “Yeşil ekonomi’nin ötesinde düşünebilmek feminist politik ekoloji”. Feminizm, Ekoloji, Toplumsal Direniş Şemsa Özar’a Armağan (H. Çağlayan ve K. A. Türker, Ed.). 91-116. NotaBene Yayınları.
  41. Üstün, B. (2021). Doğayı, emeği, yaşamı korumak ekoloji politik yazılar. İletişim Yayınları.
  42. Savaş, H. (2018). “Muhafazakârlık ve çevre: Muhafaza etmenin dayanılmaz ağırlığı.” Türkiye’de Çevre Politikaları Sürdürülebilir Kalkınma İçin Eksik Halkayı Tamamlamak (B. Hergüner ve E. Kalkan, Ed.). 27-41. Nobel Akademi Yayıncılık.
  43. Smith, B. G. (2022). Kadın çalışmaları temeller (Ö. Çakmak, Çev.). İletişim Yayınları.
  44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  45. Yükler, S. (2022). Hak örgütlerinin, LGBTİ+ hareketiyle kesişim imtihanı: Şimdi sırası mı?. Kaos GL Dergisi, (182), 39-42.
  46. Taşkın, Y. (2023). “Demokrasi: Tamamlanmamış bir projenin tarihsel yolculuğu”. Demokrasi Kavram, Kurum, Süreç (M. Çınar, Der.). 311-335. İletişim Yayınları.
  47. Tekdemir, Ö. (2016). Radikal plüralist demokratik parti olarak HDP’nin "başka Türkiye" önerisi: Hasım politikası, agonizm ve popülizm. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 71(4), 1211-1240.
  48. Toksöz, G. ve Memiş, E. (2022). “İklim krizi kapıda, zengin ve yoksul ülkelerde iklim değişikliğine feminist perspektiften bakış”. Feminizm, Ekoloji Toplumsal Direniş Şemsa Özar’a Armağan (H. Çağlayan ve K. A. Türker, Ed.). 67-90. Nota Bene Yayınları.
  49. Türk, H. B. (2024). AKP-101. İletişim Yayınları.
  50. Türkiye İşçi Partisi, (2024). Ranta, yalana ve yoksulluğa karşı halkçı, kamucu, sosyalist belediyecilik. Express. https://tip.org.tr/raporlar-belgeler/turkiye-isci-partisi-yerel-secim-bildirgesi-2024
  51. Zelik, R. (2022). Sermayenin yaşayan ölüleri siyasi canavarlar ve yeşil bir sosyalizm üzerine (D. Çınar, Çev.). İletişim Yayınları.