AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt may expose the owner to legal liability for any resulting harm.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The liability of animal keeper falls within the strict liability category under the duty of care regime. This study will examine the liability of the keeper of a dog belonging to a breed defined as a “dangerous animal” in the legislation. The Animal Protection Law establishes prohibitions for animals that pose a danger, prescribes sanctions for non-compliance, sets out measures to prevent the reproduction of such animals and the harm they may cause, and regulates the registration, monitoring, and placement in animal shelters of animals acquired prior to the entry into force of the relevant provisions. According to the Turkish Code of Obligations, the liability of the animal keeper arises when an animal whose care and management can be undertaken causes damage through an instinctive act, and when an animal-keeping relationship exists between the animal and the person held liable. The law does not provide any additional determination concerning the species of the animal. In the present case, animal’s dangerous potential affects the required standard of care and makes it more challenging to establish exculpatory proof. The legislature should adopt permanent and more comprehensive regulations concerning dangerous animals, rather than temporary ones. New regulations should also be designed in a way that respects both fundamental rights and animal rights, and that is predictable and in accordance with the principle of proportionality. Lawmakers should frame regulations so as not to encourage individuals to acquire dogs from dangerous breeds through unlawful means or to turn to species that, although not listed in the legislation, pose a similar level of danger. While new deterrent sanctions are under consideration, measures must be taken to prevent dangerous dogs already seized from being abandoned in public spaces. Permitting such animals to roam uncontrolled poses a significantly greater risk than maintaining them under responsible ownership and supervision. It may expose the owner to legal liability for any resulting harm.
Özet
Hayvan bulunduranın sorumluluğu, özen sorumluluğu kapsamında bir kusursuz sorumluluk hâlidir. Çalışmada, mevzuatta “tehlike arz eden hayvanlar” olarak belirlenen ırklardan bir köpeği, hayvan bulunduran sıfatıyla bulunduranın sorumluluğu incelenecektir. Hayvanları Koruma Kanunu’nda tehlike arz eden hayvanlar ile ilgili yasaklar ve yasaklara aykırı hareket etmenin yaptırımları, bu hayvanların üremelerinin ve verebilecekleri zararların önüne geçebilmek için alınacak tedbirler, ilgili düzenlemenin yürürlüğe girmesinden önce sahiplenilmiş olanların kayıt altına alınarak takibinin sağlanması, bakımevine bırakılmaları ile ilgili düzenlemeler yer almaktadır. Türk Borçlar Kanunu uyarınca hayvan bulunduranın sorumluluğunun doğabilmesi için bakımı ve yönetimi üstlenilebilecek bir hayvanın içgüdüsel hareketiyle zarara yol açması ve hayvan ile sorumlu tutulacak kişi arasında hayvan bulundurma ilişkisinin olması gerekir. Burada hayvanın türü ile ilgili başka bir belirlemede bulunulmamıştır. Somut olayda hayvanın sahip olduğu tehlike potansiyeli, gösterilmesi gereken özenin düzeyini etkiler ve kurtuluş kanıtı getirmeyi zorlaştırır. Tehlike arz eden hayvanlarla ilgili düzenlemelerin de geçici olmaktan çıkarılıp kalıcı ve daha kapsamlı olması sağlanmalıdır. Yeni düzenlemeler de hem temel haklara hem de hayvan haklarına saygılı, öngörülebilir ve ölçülülük ilkesine uygun olarak tasarlanmalıdır. Düzenlemeler, kişileri hukuka aykırı yollarla tehlike arz eden ırklardan köpekleri sahiplenmeye veya mevzuatta sayılmayan, ancak benzer derecede tehlike arz eden türlere yönelmeye sevk etmeyecek şekilde hazırlanmalıdır. Caydırıcı yeni yaptırımlar öngörülürken, önceden sahiplenilmiş tehlike arz eden köpeklerin sokağa terk edilmesine neden olmamaya dikkat edilmelidir. Zira, bu tür hayvanların başıboş kalmaları, sahipli ve kontrollü şekilde bakılmalarına kıyasla çok daha büyük riskler yaratır.