SavedAdd your journal

Journals / Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi / 2024 / Cilt: 3 Sayı: 2

Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Rekreasyonel Farkındalıklarının Dijital Oyun Oynama Motivasyonları ile İlişkisinin İncelenmesi

Batıkan Karavelioğlu(DUMLUPINAR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-6218-1850
Mihri Barış Karavelioğlu(Dumlupınar Üniversitesi)0000-0003-3536-2485
Adnan Ersoy(Dumlupınar Üniversitesi)0000-0002-7018-9318
Pages
98–110
Publication Date
2024-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Eğitim programlarının, öğrencilerin rekreasyonel faaliyetlere ve dijital oyunlara katılımını teşvik edecek şekilde tasarlanması önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin rekreasyon farkındalıkları ile dijital oyun oynama motivasyonları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Dumlupınar Üniversitesi’nde eğitim gören 110 öğrenci (55 kadın, 55 erkek) kolayda örneklem yöntemi ile seçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Eğitim programlarının, öğrencilerin rekreasyonel faaliyetlere ve dijital oyunlara katılımını teşvik edecek şekilde tasarlanması önerilmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Rekreasyon · Dijital Oyun · Motivasyon

Özet

Bu çalışma, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin rekreasyon farkındalıkları ile dijital oyun oynama motivasyonları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma modeli kullanılmış ve tarama deseni tercih edilmiştir. Dumlupınar Üniversitesi’nde eğitim gören 110 öğrenci (55 kadın, 55 erkek) kolayda örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Veriler, Google Form üzerinden toplanmış ve SPSS 24.0 programı ile analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, erkek öğrencilerin rekreasyon farkındalığı ve dijital oyun oynama motivasyonu seviyelerinin kadın öğrencilere göre daha yüksek olduğunu göstermektedir. Rekreasyon bölümü öğrencileri, diğer bölüm öğrencilerine kıyasla daha yüksek rekreasyon farkındalığı ve dijital oyun oynama motivasyonuna sahiptir. Yaş grupları arasında ise anlamlı bir fark bulunmamıştır. Rekreasyon farkındalığı ile dijital oyun oynama motivasyonu arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki bulunmuştur. Araştırma, rekreasyon farkındalığı ve dijital oyun oynama motivasyonunun öğrencilerin yaşam kalitelerini ve akademik başarılarını artırmada önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Eğitim programlarının, öğrencilerin rekreasyonel faaliyetlere ve dijital oyunlara katılımını teşvik edecek şekilde tasarlanması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

Karavelioğlu, B., Karavelioğlu, M. B., Ersoy, A. (2024). Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Rekreasyonel Farkındalıklarının Dijital Oyun Oynama Motivasyonları ile İlişkisinin İncelenmesi. Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 2, 98–110. https://doi.org/10.70631/gesd.1514935

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Axelsen, M. (2009). The Power Of Leisure: I Was An Anoexic; I’m Now A Healthy Triathlet. Lesiure Sciences. 31: 330–346.
  2. Bucher, C. A., ve Bucher, R. D. (1974). Recreation For Today's Society. New Jersey: Prentice-Hall.
  3. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakma, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz ve Ş., Demirel, F. (2019). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  4. Çetin, E. (2013). Tanımlar Ve Temel Kavramlar, Eğitsel Dijital Oyunlar. Ocak, M.A. (Ed.), Ankara: Pegem Akademi.
  5. Demir, G. T. (2022). Beden Eğitimi Ve Spora İlişkin Tutum Dijital Oyun Oynama Motivasyonunun Yordayıcısı Mıdır?. Spormetre Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(3), 69-79.
  6. Demir, G. T., ve Hazar, Z. (2018). Dijital Oyun Oynama Motivasyonu Ölçeği (Doomö): Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Journal Of Physical Education ve Sports Science/Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(2).
  7. Dustin, D.L., ve Goodale, T. L. (1997). The Social Cost Of İndividual Benefits. Parks Ve Recreation, 32(7), 20-22
  8. Hacıoğlu, N., Gökdeniz, A. Ve Dinç, Y. (2009). Boş Zaman Ve Rekreasyon Yönetimi. Ankara: Detay Yayıncılık
  9. Hazar, Z., Demir, G.,Namlı, S., Türkeli, A. (2017). Ortaokul Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılığı Ve Fiziksel Aktivite Düzeyleri Arasındaki İlşkinin İncelenmesi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3), 320-332.
  10. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel.
  11. Mclean, D. D., Hurd, A. R., ve Rogers, N. B. (2005). Recreation And Leisure İn Modern Society. USA: Johns And Bartlett Publishers.
  12. Örücü, E. Ve Kanbur, A. (2008). “Örgütsel-Yönetsel Motivasyon Faktörlerinin Çalışanların Performans Ve Verimliliğine Etkilerini İncelemeye Yönelik Ampirik Bir Çalışma: Hizmet Endüstrisi Örneği”. Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Manisa, Yönetim Ve Ekonomi, Cilt: 15, Sayı:1.
  13. Özen, Y. (2017). Farkında Mıyız? (Bilişsel Farkındalık İle Psikolojik İyi Oluşun İçrelleşmesi. Kesit Akademisi Dergisi (The Journal Of Kesit Academy),
  14. Rideout, V., Foehr, U., ve Roberts, D. (2010). Generation M2: Media İn The Lives Of 8 To 18-Year-Olds. Kaiser Family Foundation Study.
  15. Sabuncuoğlu, Z. (1987). Çalışma Psikolojisi. Bursa: Uludağ Üniversitesi Basımevi
  16. Ud Din, M., Tufail, H., Shereen S., Nawaz, A., Shahbaz, A. (2012). “Factor Affecting Teacher Motivation At Secondary School Level İn Kohat City”. İnter Disciplinary Journal Of Contemporary Research İn Business. Vol. 3. No: 10.
  17. Wichasin, P. (2007). A Study Of Thai Women As Health Tour Participants İn Relation To Lifestyle And Leisure Practice. A Thesis Submitted İn Partial Fulfilment Of The Requriements Of Bournemouth University. Degree Of Doctor Of Philosophy, Bournemouth.