AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThrough this work, the study offers observations on the teaching, use, written representation, and phonological characteristics of Turkish in the nineteenth-century Balkan context.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The centuries-long rule of the Ottoman Empire in the Balkans contributed to the emergence of Turkish as an influential language of communication in administrative, military, commercial, and cultural domains. In this process, Turkish functioned not only as the language of the Ottoman administrative apparatus but also as a prestige language facilitating everyday communication among different ethnic and religious communities. In this context, Kratkiy Tursko-Bolgarskiy Reçnik i Razgovornik, published in Belgrade in 1851 by Pencho Radov, one of the publishers of the nineteenth-century Bulgarian National Revival period, constitutes a significant work. In the preface, Radov emphasizes the necessity of learning Turkish for the inhabitants of the Ottoman Empire and states that he prepared the work to assist his Bulgarian compatriots in learning the language. The inclusion of vocabulary related to everyday life, certain grammatical features of Turkish, verb conjugations, and conversational texts indicates that the work is not merely a bilingual dictionary but also a phrasebook designed for practical Turkish language instruction. The Cyrillic Turkish headwords, conversational examples, and systematic use of stress/accent marks make the work a noteworthy source among transcription texts. This study examines the work within the context of Cyrillic Turkish texts and evaluates its structural, content, orthographic, and phonological features. Through this work, the study offers observations on the teaching, use, written representation, and phonological characteristics of Turkish in the nineteenth-century Balkan context.
Özet
Osmanlı Devleti’nin Balkan coğrafyasındaki uzun süreli hâkimiyeti, Türkçenin bölgede idarî, askerî, ticarî ve kültürel alanlarda etkili bir iletişim dili hâline gelmesini sağlamıştır. Bu süreçte Türkçe, yalnızca Osmanlı yönetim mekanizmasının dili olarak değil, farklı etnik ve dinî topluluklar arasında gündelik iletişimi mümkün kılan prestij dili olarak da öne çıkmıştır. 19. yüzyıl Bulgar Millî Uyanış dönemi yayıncılarından Penço Radov’un 1851 yılında Belgrad’da yayımladığı Kratkiy Tursko-Bolgarskiy Reçnik i Razgovornik bu bağlam içinde değerlendirilmesi gereken önemli bir eserdir. Radov, ön sözünde Osmanlı İmparatorluğu’nda yaşayan kimseler için Türkçeyi öğrenmenin gerekliliğine dikkat çekmekte ve eserini Bulgar yurttaşlarının Türkçeyi öğrenmelerine yardımcı olmak amacıyla hazırladığını belirtmektedir. Eserde günlük hayata yönelik söz varlığı, Türkçenin bazı dil bilgisi unsurları, fiil çekimleri ve konuşma metinlerinin yer alması, metnin yalnızca iki dilli bir sözlük olmadığını; aynı zamanda pratik Türkçe öğretimine yönelik bir konuşma kitabı niteliği taşıdığını göstermektedir. Kiril harfli Türkçe madde başları, konuşma örnekleri ve vurgu/aksan işaretlerinin sistemli kullanımı, eseri transkripsiyon metinleri içinde dikkat çekici bir kaynak hâline getirmektedir. Bu çalışmada söz konusu eser Kiril harfli Türkçe metinler bağlamında ele alınmakta; eserin şekil, muhteva, yazım ve ses özellikleri değerlendirilmektedir. Böylece eser üzerinden, 19. yüzyıl Balkan coğrafyasında Türkçenin öğretimi, kullanımı, yazıya aktarımı ve ses özellikleri hakkında değerlendirmelerde bulunulmaktadır.