AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings revealed that age, gender, and grade level did not significantly affect practicing habits.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigated the instrument practicing habits of 120 undergraduate professional music education students across various variables using a descriptive survey model. Data were collected via the "Individual Practicing Habits Scale in Music Education" and analyzed using t-test, ANOVA, and Pearson correlation analysis in SPSS. The findings revealed that age, gender, and grade level did not significantly affect practicing habits. Regarding instrument type, students playing Western music instruments scored significantly higher in the "time management and order" dimension than those playing Turkish music instruments. As daily practice duration increased, the perceived value, interest, and order toward practicing significantly improved. Furthermore, students with orchestra/ensemble experience practiced more systematically and valued their instruments more. Recording performances and material adequacy had limited but positive effects. The results indicate that practicing habits are shaped by practice quality, ensemble experience, and self-regulation rather than demographics. Consequently, guiding students toward ensemble activities is recommended.
Özet
Bu araştırmada, mesleki müzik eğitimi alan 120 lisans öğrencisinin çalgı çalışma alışkanlıkları çeşitli değişkenler açısından betimsel tarama modeliyle incelenmiştir. Veriler, "Müzik Eğitiminde Bireysel Çalma Alışkanlıkları Ölçeği" ile toplanmış; SPSS'te t-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon analizleriyle çözümlenmiştir. Bulgulara göre; yaş, cinsiyet ve sınıf düzeyinin çalışma alışkanlıkları üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmadığı saptanmıştır. Çalgı türü değişkeninde, Batı müziği enstrümanı çalanların "zaman kullanımı ve düzen" boyutundaki puanları Türk müziği çalanlara göre daha yüksek bulunmuştur. Günlük çalışma süresi arttıkça çalışmaya verilen değer, ilgi ve düzen algısının anlamlı şekilde yükseldiği; orkestra/topluluk deneyimi olan öğrencilerin ise daha planlı çalıştığı ve çalgılarına daha çok değer verdiği belirlenmiştir. Performans kaydı alma ve materyal yeterliliğinin ise sınırlı ama pozitif bir etkisi görülmüştür. Sonuçlar, çalışma alışkanlıklarının demografik özelliklerden ziyade çalışma niteliği, topluluk deneyimi ve öz-düzenlemeyle şekillendiğini göstermektedir. Bu doğrultuda, öğrencilerin topluluk faaliyetlerine yönlendirilmesi önerilmektedir.