AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is thought that this ontological view in design may contribute to design theory by producing important thoughts on the causes and solutions of the ecological disasters of the age we live in.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In the period we live in, our relationship with the objects around us is shaped by the strangenesses that fall outside the order we are accustomed to, and by the weirdness of objects. Within the context of design spectrality, this study aims to discuss the ontological and physical structures, as well as the weird behaviours of objects. In doing so, it brings together Timothy Morton's eco-ontology approach and Lucretius's views from his work On the Nature of Things. Design spectrality, shaped around Derrida's hauntology and specter concepts, questions the ontology of design as having entirely definite, finished, closed boundaries; this study, too, opens up for discussion the blurriness and uncertainties of the boundaries within the ontological, functional, and physical layers of the design object that are seen as definite. For this, Barad's (2007) Diffractive Methodology has been taken as a basis; by reading the thoughts of Lucretius and Morton intertwined with one another, this diffractive perspective has been strengthened through the living bridges of the Khasi community in Northeast India, a design object. These bridges, emerging through the years-long fusion of dead tree bark and living tree roots, are hybrid design examples with ontological, functional, and physical structures that transcend dualities such as living-dead, finished-unfinished, and human-made/natural. It is thought that this ontological view in design may contribute to design theory by producing important thoughts on the causes and solutions of the ecological disasters of the age we live in.
Özet
Yaşadığımız dönemde etrafımızdaki nesnelerle kurduğumuz ilişki, alışkın olduğumuz düzenin dışına çıkan garipliklerle ve nesnelerin tuhaflıklarıyla şekillenmektedir. Bu çalışma da tasarım disiplininde ve tasarım hayaletselliği kavramı bağlamında, Timothy Morton'ın eko-ontoloji yaklaşımında ve Lucretius'un Nesnelerin Doğası Üzerine adlı eserinde yer alan nesnelerin garip davranışlarına, ontolojik ve fiziksel yapılarına ilişkin görüşlerini birlikte tartışmayı amaçlamaktadır. Derrida’nın musallatbilim ve hayalet kavramları etrafında şekillenen tasarım hayaletimsiliği, tasarımın tamamen kesin, bitmiş ve kapalı sınırlara sahip olduğu yönündeki ontolojik kabulü sorgulamaktadır. Bu doğrultuda çalışmada; tasarım nesnesinin ontolojik, işlevsel ve fiziksel katmanlarında kesin olarak algılanan sınırların bulanıklığı ve belirsizliği tartışmaya açılmıştır. Bunun için Barad (2007)’ın Kırılımsal Metodolojisi temel alınmış; Lucretius ve Morton’un düşünceleri iç içe okunarak bu kırılımsal bakış açısı, bir tasarım nesnesi olan Kuzeydoğu Hindistan'daki Khasi topluluğunun yaşayan köprüleri üzerinden güçlendirilmiştir. Ölü ağaç kabukları ve yaşayan ağaç köklerinin yıllar süren kaynaştırılmalarıyla ortaya çıkan bu köprüler; yaşayan-ölü, tamamlanmış-tamamlanmamış, insan yapımı-doğal gibi ikilikleri aşan ontolojik, işlevsel ve fiziksel yapılarıyla melez tasarım örnekleridir. Tasarımdaki bu ontolojik bakışın, yaşadığımız çağdaki ekolojik felaketlerin nedenleri ve çözümleri üzerinde önemli düşünceler üreterek tasarım teorisine katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.