AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal three interconnected patterns: the emergence of a stable theoretical core centred on influential scholars, an unequal citation structure consistent with canon formation (Gini = 0.676; the top 10% of articles account for 14.7% of all citations; mean citations = 52.79; median = 23), and a gradual transition from individual scholarship to collaborative and institutionally embedded research production.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Over more than four decades, Design Studies has done more than document design research; it has contributed to the formation of a scholarly structure that shapes which questions gain visibility, which authors become central, and which geographies participate in knowledge production. This study applies a single-journal bibliometric analysis to the journal's complete publication archive from 1979 to 2025. Using a dataset comprising all research articles published in the journal (n = 1,347 articles; 71,102 citations), the study analyses citation networks, co-authorship networks, co-citation keywords, and thematic bigrams through a Python-based analytical framework, incorporating concentration measures such as the Gini coefficient and Herfindahl–Hirschman Index (HHI). The findings reveal three interconnected patterns: the emergence of a stable theoretical core centred on influential scholars, an unequal citation structure consistent with canon formation (Gini = 0.676; the top 10% of articles account for 14.7% of all citations; mean citations = 52.79; median = 23), and a gradual transition from individual scholarship to collaborative and institutionally embedded research production. The rise of design thinking discourse after 2011 also indicates thematic expansion into management and innovation contexts, while scholarly production remains concentrated within Western institutional centres. Drawing on Star and Ruhleder's (1996) concept of infrastructure, these patterns are interpreted as evidence of a self-reinforcing academic publishing ecosystem. The study argues that canon formation in design research functions as an infrastructural process and offers a framework linking bibliometrics with the sociology of scientific knowledge.
Özet
Kırk yılı aşkın bir süre boyunca Design Studies dergisi yalnızca tasarım araştırmalarını belgelemekle kalmamış, aynı zamanda hangi soruların görünürlük kazandığını, hangi yazarların alanın merkezine yerleştiğini ve hangi coğrafyaların bilgi üretimine katıldığını belirleyen akademik bir yapının oluşumuna katkıda bulunmuştur. Bu çalışma, derginin 1979–2025 yılları arasındaki tüm yayın arşivini inceleyen tek dergi odaklı bir bibliyometrik analiz sunmaktadır. Scopus veritabanından elde edilen ve dergide yayımlanan tüm araştırma makalelerini kapsayan veri seti (n = 1.347 makale, 71.102 atıf), atıf ağı, ortak yazarlık ağı, ortak atıf kümeleri ve yoğunlaşma göstergeleri (Gini katsayısı, HHI) ile bigram tabanlı tematik analizi içeren, yeniden üretilebilir bir Python tabanlı işlem hattıyla analiz edilmiştir. Bulgular, birbiriyle ilişkili üç temel örüntü ortaya koymaktadır: etkili araştırmacılar etrafında şekillenen istikrarlı bir kuramsal çekirdek, kanon oluşumuyla ilişkili eşitsiz bir atıf yapısı (Gini katsayısı = 0,676; ilk %10’luk makalelerin toplam atıfların %14,7’sini alması; ortanca atıf = 23, ortalama atıf = 52,79) ve bireysel akademik üretimden kurumsal ve işbirlikçi araştırma modeline doğru gerçekleşen yapısal dönüşüm. 2011 sonrasında tasarım odaklı düşünme söyleminin yükselişi, alanın yönetim ve inovasyon bağlamlarına doğru tematik olarak genişlediğini gösterirken, akademik üretimin büyük ölçüde Batılı kurumsal merkezlerde yoğunlaşmaya devam ettiği görülmektedir. Çalışma, Star ve Ruhleder’in (1996) altyapı kavramından hareketle bu örüntüleri kendini yeniden üreten bir akademik yayıncılık ekosisteminin göstergesi olarak yorumlamaktadır. Sonuç olarak çalışma, tasarım araştırmalarında kanon oluşumunun altyapısal bir süreç olduğunu savunmakta ve bibliyometri ile bilim sosyolojisini ilişkilendiren bir analitik çerçeve önermektedir.