SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası İşletme Bilimi ve Uygulamaları Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

Green Campus Practices from the Perspective of Corporate Social Responsibility: The Case of Ağrı İbrahim Çeçen University

Kurumsal Sosyal Sorumluluk Perspektifinden Yeşil Kampüs Uygulamaları: Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Örneği

Ahmet Gümüş(AGRI IBRAHIM CECEN UNIVERSITY)0000-0001-7089-5936
Kamuran Kizilkaya(AGRI IBRAHIM CECEN UNIVERSITY)0009-0006-1920-7273
Pages
64–88
Publication Date
2026-08-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is anticipated that this study will raise awareness among university staff regarding corporate social responsibility, green campus initiatives, and zero-waste practices; guide administrators in developing green campus policies and action plans; contribute to the mitigation of environmental issues in line with sustainable development goals; and make significant contributions to the relevant literature.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The concept of a green campus has gained importance alongside the concepts of sustainability and corporate social responsibility.
📊
Key Findings & Data:This study aims to investigate the perceptions of university staff at Ağrı İbrahim Çeçen University regarding the green campus concept in line with corporate social responsibility.
💡
Conclusion & Impact:It is anticipated that this study will raise awareness among university staff regarding corporate social responsibility, green campus initiatives, and zero-waste practices; guide administrators in developing green campus policies and action plans; contribute to the mitigation of environmental issues in line with sustainable development goals; and make significant contributions to the relevant literature.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kurumsal sosyal sorumluluk · Sürdürülebilir kalkınma · Yeşil kampüs

Abstract

The concept of a green campus has gained importance alongside the concepts of sustainability and corporate social responsibility. In a sense, green campus initiatives are activities aimed at implementing sustainable development goals within universities. This study aims to investigate the perceptions of university staff at Ağrı İbrahim Çeçen University regarding the green campus concept in line with corporate social responsibility. Within this framework, interviews were conducted with 28 university staff members selected using a purposive sampling method. Additionally, a SWOT analysis was conducted based on the interview findings. The results of the research indicate that the university administration has an environmentally sensitive and respectful green campus policy; university staff members demonstrate high awareness of green campus initiatives and possess a high level of environmental consciousness; a solar energy system is present on the campus grounds; energy-efficient devices and LED lighting systems are used in campus buildings and outdoor lighting, certain improvement initiatives for students with disabilities are being implemented, social responsibility initiatives are supported by the university administration, and the university campus features green spaces and is well-organized and planned. It is anticipated that this study will raise awareness among university staff regarding corporate social responsibility, green campus initiatives, and zero-waste practices; guide administrators in developing green campus policies and action plans; contribute to the mitigation of environmental issues in line with sustainable development goals; and make significant contributions to the relevant literature.

Özet

Yeşil kampüs, sürdürülebilirlik ve kurumsal sosyal sorumluluk kavramlarıyla birlikte önem kazanmıştır. Bir bakıma yeşil kampüs uygulamaları, sürdürülebilir kalkınma hedeflerinin üniversitelerde uygulanması için yapılan faaliyetlerdir. Bu çalışmada, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesindeki üniversite çalışanlarının kurumsal sosyal sorumluluk doğrultusunda yeşil kampüs algılarının araştırılması amaçlanmaktadır. Bu çerçevede amaçlı örnekleme metodu kullanılarak seçilen 28 üniversite çalışanıyla mülakat yapılmıştır. Ayrıca mülakat bulguları ışığında SWOT analizi de gerçekleştirilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda üniversite yönetiminin çevreye duyarlı ve saygılı yeşil kampüs politikasına sahip olduğu, üniversite çalışanlarının ifadelerinden yeşil kampüs konusunda farkındalıklarının yüksek olduğu, ileri düzeyde çevre bilincine sahip oldukları, kampüs yerleşkesinde güneş enerji sisteminin bulunduğu, kampüs binalarında ve çevre aydınlatmalarında enerji tasarruflu cihazların ve led aydınlatma sistemlerinin kullanıldığı, engelli öğrencilere yönelik birtakım iyileştirici çalışmaların yürütüldüğü, sosyal sorumlulukla ilgili çalışmaların üniversite yönetimi tarafından desteklendiği, yeşil alanı olan, düzenli ve planlı üniversite yerleşkesinin olduğu saptanmıştır. Bu çalışmanın, üniversite çalışanlarında kurumsal sosyal sorumluluk, yeşil kampüs ve sıfır atık konularında farkındalık oluşturacağı, yöneticilere yeşil kampüs politikaları ve eylem planlarının hazırlanmasında rehberlik edeceği, sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda çevresel sorunların azaltılmasına katkı sağlayacağı ve ilgili literatüre önemli katkılar sunacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

Gümüş, A., Kizilkaya, K. (2026). Green Campus Practices from the Perspective of Corporate Social Responsibility: The Case of Ağrı İbrahim Çeçen University. Uluslararası İşletme Bilimi ve Uygulamaları Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 64–88. https://ajindex.com/articles/1623499

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (97)

  1. Abbas, J. (2020). Impact of total quality management on corporate green performance through the mediating role of corporate social responsibility. Journal of Cleaner Production, 242, Article 118458. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.118458
  2. Abd-Razak, M. Z., Mustafa, N. K. F., Che-Ani, A. I., Abdullah, N. A. G., & Mohd-Nor, M. F. I. (2011). Campus sustainability: Student's perception on campus physical development planning in Malaysia. Procedia Engineering, 20, 230–237. https://doi.org/10.1016/j.proeng.2011.11.160
  3. Acuner, E., Maçin, K. E., Özcan, F. K., Karabulut, A. E., Mutlu, B. K., & Ata, L. D. (2023). Üniversitelerde sürdürülebilirlik çalışmaları: İstanbul Teknik Üniversitesi örneği. Çevre İklim ve Sürdürülebilirlik, 24(2), 111–120. https://izlik.org/JA88YF27CT
  4. Adams, R., Martin, S., & Boom, K. (2018). University culture and sustainability: Designing and implementing an enabling framework. Journal of Cleaner Production, 171, 435–445. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2017.10.032
  5. Akbulut, M., Alaca, E., Büyükçolpan, T., Cevher, N., Kurbanoğlu, S., Soylu, D., & Yıldırım, B. F. (2018). Üniversite kütüphanelerinde yeşil (çevreci) yaklaşımlar: Türkiye genelinde bir araştırma. Bilgi Dünyası, 19(2), 203–230. https://doi.org/10.15612/BD.2018.693
  6. Aksoy, A. S. (2023). Kurumsal sosyal sorumluluk kavramı ve Türkiye’deki gelişimi. İktisadi ve İdari Yaklaşımlar Dergisi, 5(2), 147–161. https://doi.org/10.47138/jeaa.1389216
  7. Alshuwaikhat, H. M., & Abubakar, I. (2008). An integrated approach to achieving campus sustainability: Assessment of the current campus environmental management practices. Journal of Cleaner Production, 16(16), 1777–1785. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2007.12.002
  8. Altıntaş, M. (2026). Sürdürülebilir liderliğin yeşil insan kaynakları yönetimi üzerindeki etkisinde kurumsal sosyal sorumluluğun aracılık rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 51, 1–20. https://doi.org/10.18092/ulikidince.1630992
  9. Amr, A. I., Kamel, S., El Gohary, G., & Hamhaber, J. (2016). Water as an ecological factor for a sustainable campus landscape. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 216, 181–193. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.12.027
  10. Annette, J. (2002). Service learning in an international context. Frontiers: The Interdisciplinary Journal of Study Abroad, 8(1), 83–93. https://doi.org/10.36366/frontiers.v8i1.95
  11. Arastaman, G., Fidan, İ. Ö., & Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37–75. https://izlik.org/JA75GB99LF
  12. Arıkan, E., & Güner, S. (2013). The impact of corporate social responsibility, service quality and customer-company identification on customers. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 99, 304–313. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.10.498
  13. Arslan, E. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 51(Özel Sayı 1), Ö395–Ö407. https://doi.org/10.30794/pausbed.1116878
  14. Asif, M., Searcy, C., Zutshi, A., & Fisscher, O. A. M. (2013). An integrated management systems approach to corporate social responsibility. Journal of Cleaner Production, 56, 7–17. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2011.10.034
  15. Ateş, A. M., Kestane, Ö., & Ulgen, K. (2021). Üniversite binalarının enerji performans değerlendirmesi: MCBÜ Köprübaşı Meslek Yüksekokulu örneği. Mühendis ve Makina, 62(704), 534–555. https://doi.org/10.46399/muhendismakina.912893
  16. Awa, H. O., Etim, W., & Ogbonda, E. (2024). Stakeholders, stakeholder theory and corporate social responsibility (CSR). International Journal of Corporate Social Responsibility, 9(1), 1–14. https://doi.org/10.1186/s40991-024-00094-y
  17. Bag, S., & Omrane, A. (2022). Corporate social responsibility and its overall effects on financial performance: Empirical evidence from Indian companies. Journal of African Business, 23(1), 264–280. https://doi.org/10.1080/15228916.2020.1826884
  18. Balıkçı, A. (2026). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 288–295. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.1736201
  19. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368–388. https://doi.org/10.31592/aeusbed.598299
  20. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23–28. https://izlik.org/JA73MH48CD
  21. Bowen, H. R. (1953). Social responsibilities of the businessman. Harper & Row.
  22. Bulut, M. (2022). Öğretmenlerin yeşil örgütsel davranışlarının sürdürülebilir tüketim davranışı üzerine etkisi. Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(1), 27–49. https://doi.org/10.38120/banusad.1114078
  23. Cezarino, L. O., Liboni, L. B., Hunter, T., Pacheco, L. M., & Martins, F. P. (2022). Corporate social responsibility in emerging markets: Opportunities and challenges for sustainability integration. Journal of Cleaner Production, 362, Article 132224. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2022.132224
  24. Chambers, J. D., & Lavery, S. (2012). Service learning: A valuable component of pre-service teacher education. Australian Journal of Teacher Education, 37(4), 128–137. https://doi.org/10.14221/ajte.2012v37n4.2
  25. Çakanel, Z., İrmiş, A., & Kumbalı, H. Ç. (2022). Üniversitelerde yeşil yönetim üzerine bir araştırma. Journal of Mehmet Akif Ersoy University Economics and Administrative Sciences Faculty, 9(2), 1209–1238. https://doi.org/10.30798/makuiibf.1033657
  26. Çolak, M., & Esringü, A. (2025). Üniversite yerleşkelerinde sürdürülebilir su kaynakları yönetimi: Yağmur suyu hasadı uygulamaları. PEYZAJ: Eğitim, Bilim, Kültür ve Sanat Dergisi, 7(2), 200–219. https://doi.org/10.53784/peyzaj.1809291
  27. Dawodu, A., Dai, H., Zou, T., Zhou, H., Lian, W., Oladejo, J., & Osebor, F. (2022). Campus sustainability research: Indicators and dimensions to consider for the design and assessment of a sustainable campus. Heliyon, 8(12), Article e11864. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2022.e11864
  28. Denli, İ. (2024). SWOT analizi bağlamında bölgesel kalkınma ajansları: DİKA ve GEKA örnekleri. Journal of Economics and Research, 5(2), 47–60. https://doi.org/10.53280/jer.1514076
  29. Doane, D., & MacGillivray, A. (2001). Economic sustainability: The business of staying in business. New Economics Foundation. http://www.dphu.org/uploads/attachements/books/books_5735_0.pdf
  30. Duran, D. C., Gogan, L. M., Artene, A., & Duran, V. (2015). The components of sustainable development—A possible approach. Procedia Economics and Finance, 26, 806–811. https://doi.org/10.1016/S2212-5671(15)00849-7
  31. Eckersley, R. (2007). Green theory. In T. Dunne, M. Kurki, & S. Smith (Eds.), International relations theories: Discipline and diversity (pp. 247–265). Oxford University Press.
  32. Engin, E., & Akgöz, B. (2013). Sürdürülebilir kalkınma ve kurumsal sürdürülebilirlik çerçevesinde kurumsal sosyal sorumluluk kavramının değerlendirilmesi. Selçuk İletişim, 8(1), 85–94. https://izlik.org/JA44BT69WP
  33. Erdoğan, N. (2023, Temmuz). Sıfır atık yönetiminde örnek kampüsler ve Başkent Üniversitesi iç ve dış mekân uygulamaları. İçinde Ü. B. Karaca (Ed.), Türkiye'de sıfır atık: Tespitler, beklentiler (ss. 176–210). İstanbul Arel Üniversitesi. https://usam.arel.edu.tr/wp-content/uploads/2023/07/Kongre-bildiri-Kitapçiği-1.pdf
  34. Ersöz, H. Y. (2007). Türkiye'de kurumsal sosyal sorumluluk anlayışının gelişiminde meslek ve sivil toplum kuruluşları. İstanbul Ticaret Odası.
  35. Filho, W. L., Emblen-Perry, K., Molthan-Hill, P., Mifsud, M., Verhoef, L., Azeiteiro, U. M., Bacelar-Nicolau, P., de Sousa, L. O., Castro, P., & Beynaghi, A. (2019). Implementing innovation on environmental sustainability at universities around the world. Sustainability, 11(14), Article 3807. https://doi.org/10.3390/su11143807
  36. Gedik, Y. (2020). Sosyal, ekonomik ve çevresel boyutlarla sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir kalkınma. Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(3), 196–215. https://izlik.org/JA94FY76EF
  37. Gedikkaya Bal, P., Ayas, M. Ö., Bozaykut Bük, T., Yavuz Tiftikçigil, B., & Afacan Fındıklı, M. (2022). Sürdürülebilir kalkınma bağlamında uluslararası üniversite sıralama indeksleri ve Türkiye’deki üniversiteler. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 23(1), 331–349. https://doi.org/10.31671/doujournal.1035962
  38. Geryk, M. (2011). Are universities socially responsible? EFMD Global Focus, 5(3), 60–63.
  39. Gonzalez-Perez, M. A. (2010). The civically engaged university model in Colombia. International Journal of Technology Management & Sustainable Development, 9(3), 161–173. https://doi.org/10.1386/tmsd.9.3.161_1
  40. Gorpe, T. S., & Masamreh, A. (2023). Commitment to sustainability: How sustainability is reflected in UAE universities: An exploratory study. Journal of Sustainability Perspectives, 3(2), 121–133. https://doi.org/10.14710/jsp.2023.20512
  41. Hakim, H., & Endangsih, T. (2021). Evaluation of the application of the green campus concept at Universitas Budi Luhur based on UI GreenMetric category. RSF Conference Proceeding Series: Engineering and Technology, 1(2), 74–85. https://doi.org/10.31098/cset.v1i2.476
  42. Hasırcı, I., Zeybek, F., & Akgül, V. (2024). Bankacılık sektöründe çevresel kurumsal sosyal sorumluluğun yeşil performans üzerindeki etkisinde dönüşümcü liderliğin rolü. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(4), 958–975. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1510908
  43. Horhota, M., Asman, J., Stratton, J. P., & Halfacre, A. C. (2014). Identifying behavioral barriers to campus sustainability: A multi-method approach. International Journal of Sustainability in Higher Education, 15(3), 343–358. https://doi.org/10.1108/IJSHE-07-2012-0065
  44. Kahreh, M. S., Babania, A., Tive, M., & Mirmehdi, S. M. (2014). An examination of the effects of gender differences on corporate social responsibility (CSR). Procedia - Social and Behavioral Sciences, 109, 664–668. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.12.525
  45. Karaelmas, D. (2025). Sürdürülebilir yeşil kampüs yaklaşımının uzman görüşüyle değerlendirilmesi: Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 21(3), 1290–1319. https://doi.org/10.17130/ijmeb.1700560
  46. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62–80.
  47. Kasap, M., & Akmeşe, H. (2021). Bir paydaş olarak turizm işletmesi çalışanlarının kurumsal sosyal sorumluluk algılarının incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(Özel Sayı), 153–168. https://doi.org/10.53487/ataunisosbil.948820
  48. Kaya, A. (2013). Mali sürdürülebilirlik: Teori ve Türkiye uygulaması. Türkiye Bankalar Birliği. https://www.tbb.org.tr
  49. Kaya, S. K., Dal, M., & Aşkın, A. (2019). Türkiye’deki devlet ve vakıf üniversite kampüslerinin sürdürülebilir-ekolojik parametreleri açısından karşılaştırılması. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 21(1), 106–125. https://doi.org/10.25092/baunfbed.532420
  50. Keskin, E., & Baydan, E. (2024). Kampüs yapılarında sürdürülebilirlik sertifika sistemleri: Yaşayan Bina Mücadelesi Sertifikası’nın uygulanabilirliği. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 136–155. https://doi.org/10.53586/susbid.1568263
  51. Kim, M., Yin, X., & Lee, G. (2020). The effect of CSR on corporate image, customer citizenship behaviors, and customers’ long-term relationship orientation. International Journal of Hospitality Management, 88, 1–8. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2020.102520
  52. Köksal, Ö. (2022). Üniversite kampüslerin sürdürülebilirlik açısından değerlendirilmesi: On Dokuz Mayıs Üniversitesi örneği [Yayınlanmamış doktora tezi]. On Dokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  53. Köse, B., Ansay, S., Akderya, T., Tabakoğlu, G., Hızıroğlu, K., & Berktaş, M. (2024). Yeşil kampüs sertifikasyonları ve sürdürülebilirlik ilişkisi: İzmir Bakırçay Üniversitesi örneği. Yükseköğretim Dergisi, 14(3), 3–4. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1338404
  54. Kumaş, K., Akyüz, A. Ö., Zaman, M., & Güngör, A. (2019). Sürdürülebilir bir çevre için karbon ayak izi tespiti: MAKÜ Bucak Sağlık Yüksekokulu örneği. El-Cezeri Fen ve Mühendislik Dergisi, 6(1), 108–117. https://doi.org/10.31202/ecjse.459478
  55. Laing, K. G. (2013). Service learning: An auditing project study. International Education Studies, 6(1), 174–183. https://doi.org/10.5539/ies.v6n1p174
  56. Lanis, R., & Richardson, G. (2012). Corporate social responsibility and tax aggressiveness: An empirical analysis. Journal of Accounting and Public Policy, 31(1), 86–108. https://doi.org/10.1016/j.jaccpubpol.2011.10.006
  57. Lapiņa, I., Maurāne, G., & Stariņeca, O. (2014). Human resource management models: Aspects of knowledge management and corporate social responsibility. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 110, 577–586. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.12.902
  58. Lutz Newton, J., & Freyfogle, E. T. (2005). Sustainability: A dissent. Conservation Biology, 19(1), 23–32. https://doi.org/10.1111/j.1523-1739.2005.538_1.x
  59. Moldan, B., Janoušková, S., & Hák, T. (2012). How to understand and measure environmental sustainability: Indicators and targets. Ecological Indicators, 17, 4–13. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2011.04.033
  60. Morelli, J. (2011). Environmental sustainability: A definition for environmental professionals. Journal of Environmental Sustainability, 1(1), Article 2, 1–10. https://doi.org/10.14448/jes.01.0002
  61. Noor, S. N. A. M., Loong, L. K., & Naamandadin, N. A. (2019). An insight of challenges in implementing green campus: A case study of Universiti Malaysia Perlis. Journal of Advanced Research in Engineering Knowledge, 7(1), 34–40. https://akademiabaru.com/
  62. Özdemir, M. (2023). Kahramanmaraş depreminde üniversitelerin sosyal medya kullanımlarının kurumsal sosyal sorumluluk modellerine göre incelenmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 7(1), 42–53. https://doi.org/10.58201/utsobilder.1319426
  63. Pedro, E. D. M., Leitão, J., & Alves, H. (2025). Students’ satisfaction and empowerment of a sustainable university campus. Environment, Development and Sustainability, 27(1), 1175–1198. https://doi.org/10.1007/s10668-023-03903-9
  64. Rahman, M. H., Tanchangya, T., Rahman, J., Aktar, M. A., & Majumder, S. C. (2024). Corporate social responsibility and green financing behavior in Bangladesh: Towards sustainable tourism. Innovation and Green Development, 3(3), 1–14. https://doi.org/10.1016/j.igd.2024.100133
  65. Ravesteyn, P., Plessius, H., & Mens, J. (2014). Smart green campus: How it can support sustainability in higher education. In Proceedings of the 10th European Conference on Management Leadership and Governance (ECMLG 2014) (pp. 296–303). Zagreb, Republic of Croatia.
  66. Ribeiro, J. M. P., Hoeckesfeld, L., Magro, C. B. D., Favretto, J., Barichello, R., Lenzi, F. C., Secchi, L., de Lima, C. R. M., & de Andrade Guerra, J. B. O. (2021). Green campus initiatives as sustainable development dissemination at higher education institutions: Students’ perceptions. Journal of Cleaner Production, 312, 127671. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.127671
  67. Saran, M., Coşkun, G., İnal Zorel, F., & Aksoy, Z. (2011). Üniversitelerde sosyal sorumluluk bilincinin geliştirilmesi: Ege Üniversitesi topluma hizmet uygulamaları dersi üzerine bir araştırma. Journal of Yaşar University, 6(22), 3732–3747. https://izlik.org/JA93DG23NZ
  68. Sarı, E., & Özkan, B. Ö. (2024). Üniversite kampüslerinde çevreci davranışların belirleyicileri ve iyi oluş çıktıları. Reflektif Sosyal Bilimler Dergisi, 5(3), 625–648. https://doi.org/10.47613/reflektif.2024.184
  69. Seixas, J., & Rodrigues, J. L. (2023). A whole-institution approach towards sustainability at NOVA University: A tangled web of engagement schemes. Journal of Sustainability Perspectives, 3(1), 99–107. https://doi.org/10.14710/jsp.2023.19969
  70. Sert, N. Y. (2012). Kurumsal sosyal sorumluluk ve aktivizm ilişkisinin araştırılması: Türkiye’de özel sektör, kurumsal sosyal sorumluluk ve aktivizm ilintisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  71. Sevinç, İ., & Çay, M. (2017). Fiziksel engelli bireylerin üniversite eğitimi sırasında karşılaştıkları sorunlar (Akdeniz Üniversitesi örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, (13), 219–238. https://izlik.org/JA32ZR89KZ
  72. Sezen, İ., & Öztürk, R. B. (2025). Greenmetric kriterleri çerçevesinde sürdürülebilir üniversite kampüslerinin incelenmesi: Bursa Uludağ Üniversitesi Görükle Kampüsü örneği. Karesi Journal of Architecture, 4(1), 74–102. https://izlik.org/JA63YU27YM
  73. Shils, E. (1988). The university and the city: From medieval origins to the present. Oxford University Press.
  74. Sönmez, F., & Bircan, K. (2004). İşletmelerin sosyal sorumluluğu ve çevre sorunlarında ekonomik yaklaşımlar. Yaklaşım Dergisi, 133(12), 1–11. https://yaklasim.com/
  75. Suganthi, L. (2019). Examining the relationship between corporate social responsibility, performance, employees’ pro-environmental behavior at work with green practices as mediator. Journal of Cleaner Production, 232, 739–750. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.05.295
  76. Suklun, H., & Bengü, E. (2024). Raising awareness of sustainable development goals in higher education institutions. Research in Educational Administration and Leadership, 9(1), 39–72. https://doi.org/10.30828/real.1357661
  77. Sütünç, H. S. (2025). Green campus initiatives: Assessing the impact and necessity of sustainable practices in higher education institutions. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 10(1), 15–24. https://doi.org/10.35229/jaes.1539272
  78. Suwartha, N., & Sari, R. F. (2013). Evaluating UI GreenMetric as a tool to support green universities development: Assessment of the year 2011 ranking. Journal of Cleaner Production, 61, 46–53. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2013.02.034
  79. Syed Azhar, S. N. F., Mohammed Akib, N. A., Sibly, S., & Mohd, S. (2022). Students’ attitude and perception towards sustainability: The case of Universiti Sains Malaysia. Sustainability, 14(7), 1–17. https://doi.org/10.3390/su14073925
  80. Taştan, H., & Doğruer, M. S. (2025). Developing awareness about the role of cycling infrastructure in sustainability: Experiences from architectural design studio. Journal of Design Studio, 7(1), 235–248. https://doi.org/10.46474/jds.1688936
  81. Tekbaş, Ö. (2022, Ekim 12–14). Yeşil yönetim ve yeşil ekonomi anlayışı doğrultusunda kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerinde rol alan çalışanların KSS anlayışları üzerine bir araştırma [Konferans sunumu]. In 10th International Conference on Leadership, Technology, Innovation and Business Management (ICLTIBM 2022) (ss. 96–115). Azerbaijan State University of Economics, Yıldız Technical University, International Strategic Management and Managers Association and Institute of Control Systems. https://isma.info/icltibm2022/
  82. Tezel, E., Uğural, M. N., & Giritli, F. H. (2018). Towards green campuses: Students’ perceptions and expectations [Conference presentation]. In Proceedings of the 5th International Project and Construction Management Conference (pp. 859–866). https://openaccess.iku.edu.tr/bitstreams/4b917027-bd3d-45ad-a415-53510a17c44b/download
  83. Too, L., & Bajracharya, B. (2015). Sustainable campus: Engaging the community in sustainability. International Journal of Sustainability in Higher Education, 16(1), 57–71. https://doi.org/10.1108/IJSHE-07-2013-0080
  84. Tuna, A. A., Özkara, Z. U., & Taş, A. (2019). Paydaş temelli kurumsal sosyal sorumluluk ölçeğinin Türkçeye uyarlanması çalışması. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2), 263–285. https://doi.org/10.26745/ahbvuibfd.542265
  85. Turner, E. T., & McDaniel, C. E. (1990). Designing a teaching/learning center. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 61(7), 20–22. https://doi.org/10.1080/07303084.1990.10604572
  86. Tutar, H. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik: Bir model önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 117–140. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227323
  87. UI GreenMetric. (2025). Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi GreenMetric sıralaması. https://uigreenmetric.com/university/agri.edu.tr
  88. Velazquez, L., Munguia, N., Platt, A., & Taddei, J. (2006). Sustainable university: What can be the matter? Journal of Cleaner Production, 14(9–11), 810–819. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2005.12.008
  89. World Commission on Environment and Development. (1987). Our common future. Oxford University Press. https://cdn.iuc.edu.tr/FileHandler2.ashx?f=rapor_638035862645304306.pdf
  90. Yavuz, A. B., Kara, O., & Yanıktepe, B. (2023). Karbon ayak izi tespiti: Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi örneği. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 12(4), 1523–1530. https://izlik.org/JA35GG66FR
  91. Yıldırım, C., & Yay, A. S. E. (2023). Sürdürülebilirlik için eğitim alanındaki sıfır atık yönetimi örneği: Sakarya Üniversitesi. Sürdürülebilir Çevre Dergisi, 3(1), 24–31. https://izlik.org/JA55YP85HU
  92. Yıldırım, K. (2010). Nitel araştırmalarda niteliği artırma. İlköğretim Online, 9(1), 79–92. https://izlik.org/JA67AK52ZH
  93. Yolles, M., & Fink, G. (2014). The sustainability of sustainability. Business Systems Review, 3(2), 1–32. https://www.business-systems-review.org
  94. Yoon, Y., Gürhan-Canlı, Z., & Schwarz, N. (2006). The effect of corporate social responsibility (CSR) activities on companies with bad reputations. Journal of Consumer Psychology, 16(4), 377–390. https://doi.org/10.1207/s15327663jcp1604_9
  95. Yu, M., & Zhao, R. (2017). Sustainability and firm valuation: An international investigation. International Journal of Accounting & Information Management, 25(3), 289–307. https://doi.org/10.1108/IJAIM-07-2014-0050
  96. Zhu, B., Zhu, C., & Dewancker, B. (2020). A study of development mode in green campus to realize the sustainable development goals. International Journal of Sustainability in Higher Education, 21(4), 799–818. https://doi.org/10.1108/IJSHE-01-2020-0021
  97. Zhu, Y., Wang, F., & Yan, J. (2018). The potential of distributed energy resources in building sustainable campus: The case of Sichuan University. Energy Procedia, 145, 582–585. https://doi.org/10.1016/j.egypro.2018.04.085