AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that the examined model stratifies interventions into very low, low, and high-threshold levels within the framework of a "continuum of care" philosophy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In addiction treatment, traditional and high-threshold service models remain inadequate in reaching marginalized groups experiencing social exclusion and stigmatization. This study aims to examine the role and functionality of street work in combating drug addiction through the model of Fondazione Villa Maraini operating in Italy. Designed as a qualitative case study, data were collected through participant observation and document analysis techniques, and subsequently analyzed using thematic analysis. The findings indicate that the examined model stratifies interventions into very low, low, and high-threshold levels within the framework of a "continuum of care" philosophy. Within this structure, street work functions as a proactive initial point of contact that does not impose immediate change or absolute abstinence on individuals, but rather prioritizes harm reduction and the prevention of overdose deaths. Street units establish a trust-based bridge between the institution and marginalized clients, assuming a structural role in combating stigmatization. Consequently, it is essential to move beyond exclusively high-threshold and medical treatment-oriented approaches in addiction care to develop flexible models that prioritize outreach and accessibility. Drawing on the Fondazione Villa Maraini example, this study presents policy recommendations for Türkiye’s ecosystem for combating addiction, encompassing the establishment of low-threshold drop-in centers, the institutionalization of street work, and the integration of ex-users into professional processes.
Özet
Bağımlılıkla mücadelede geleneksel ve yüksek eşikli hizmet modelleri, sosyal dışlanma ve damgalanma yaşayan marjinal gruplara erişimde yetersiz kalmaktadır. Bu çalışma, uyuşturucu bağımlılığıyla mücadelede sokak çalışmasının konumunu ve işlevselliğini, İtalya’da faaliyet gösteren Fondazione Villa Maraini modeli üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımıyla kurgulanan bu durum çalışmasında veriler, katılımlı gözlem ve doküman incelemesi teknikleriyle elde edilmiş; tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, incelenen modelin müdahaleleri "bakım sürekliliği" felsefesi çerçevesinde çok düşük, düşük ve yüksek eşikli olarak basamaklandırdığını göstermektedir. Bu yapı içerisinde sokak çalışması; bireylere ani bir değişim veya mutlak yoksunluk dayatmayan, zarar azaltmayı ve aşırı doz ölümlerini engellemeyi önceleyen proaktif bir ilk temas noktası olarak işlev görmektedir. Sokak birimleri, kurum ile dışlanmış müracaatçılar arasında güven odaklı bir köprü kurmakta ve damgalama ile mücadelede yapısal bir rol üstlenmektedir. Sonuç olarak, bağımlılıkla mücadelede yalnızca yüksek eşikli ve tıbbi tedavi odaklı yaklaşımların ötesine geçilerek bireylere erişimi önceleyen esnek modellerin geliştirilmesi elzemdir. Fondazione Villa Maraini örneğinden hareketle Türkiye’deki bağımlılıkla mücadele ekosistemi için düşük eşikli ilk karşılama merkezlerinin kurulması, sokak çalışmalarının kurumsallaşması ve deneyim uzmanlarının profesyonel sürece dahil edilmesine yönelik politika önerileri sunulmaktadır.