AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFuture research should look into whether combining these jet measurements with other imaging signs can improve their predictive ability.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aimed to look into how well ureteral jet flow can predict whether ureteral stones will pass naturally and to observe any changes in jet flow after treatment, with a focus on where the stones are located. Materials and Methods: We conducted this study with 50 adults who had acute renal colic and were found to have a single ureteral stone less than 10 mm through non-contrast CT scans. We used Doppler ultrasound before treatment and again between days 15 and 20 to measure jet frequency (JETfreq) and mean jet velocity (JETmean). We checked to see if the stones passed after 28 days. For analysis, we used paired tests, the Mann Whitney U test, and Pearson correlation. Results: After treatment, we saw significant increases in JETfreq and JETmean only in the obstructed ureter, which suggests some recovery. For stones located farther down the ureter, the jet measurements improved more than in those closer to the kidney. In total, 54% of patients passed their stones naturally. Those who did not had stones that were larger, covered a bigger area, and had higher Hounsfield Birimi HU values (p<0.05). However, the jet measurements showed no significant differences between those who passed their stones and those who did not, nor did we find any strong links between jet measurements and spontaneous passage. Conclusion: Ureteral jet flow dynamics can reflect obstruction and how well treatment is working, but they aren't very good at predicting if stones will pass on their own. Factors like stone size, area, and HU value are much better indicators. Therefore, it's best to use jet measurements as additional tools for understanding obstruction, rather than relying on them alone to predict stone passage. Future research should look into whether combining these jet measurements with other imaging signs can improve their predictive ability.
Özet
Amaç:Bu çalışmada, üreteral jet akışının üreteral taşların spontan geçişini ne ölçüde öngörebildiği ve tedavi sonrası taş yerleşimine bağlı olarak jet akışındaki değişiklikler incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Akut renal kolik nedeniyle başvuran ve kontrastsız bilgisayarlı tomografi (BT) ile 10 mm'den küçük tek üreteral taş saptanan 50 erişkin hasta çalışmaya alındı. Taş öncesi ve 15-20. günlerde Doppler ultrasonografi ile jet frekansı (JETfreq) ve ortalama jet hızı (JETmean) ölçüldü. 28. günde spontan taş geçişi değerlendirildi. Analizlerde eşleştirilmiş testler, Mann-Whitney U testi ve Pearson korelasyonu kullanıldı. Bulgular: Tedavi sonrası JETfreq ve JETmean'de anlamlı artış sadece tıkalı üreterde gözlendi; bu bulgu fonksiyonel iyileşmeyi düşündürmektedir. Distal yerleşimli taşlarda jet parametrelerindeki iyileşme, proksimal/mid taşlara göre belirgin olarak daha fazlaydı. Hastaların %54'ünde spontan taş geçişi gerçekleşti. Taş geçiremeyen hastalarda taş dikey çapı, taş alanı ve Hounsfield Birimi (HU) değerleri anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). Buna karşın, jet ölçümleri taş geçiren ve geçiremeyen gruplar arasında fark göstermedi; jet parametreleri ile spontan geçiş arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Üreteral jet akış dinamikleri tıkanıklığı ve tedavi yanıtını yansıtabilmekle birlikte, spontan taş geçişini öngörmede yetersiz kalmaktadır. Taş boyutu, alanı ve HU değeri gibi klasik parametreler çok daha güçlü prediktörlerdir. Bu nedenle jet ölçümleri, obstrüksiyonun fonksiyonel değerlendirilmesinde tamamlayıcı bir araç olarak kullanılmalı, spontan geçiş öngörüsünde tek başına dayanak alınmamalıdır. Gelecek çalışmalarda, jet dinamiklerinin diğer görüntüleme bulguları ile kombine edilerek prediktif değerinin artırılıp artırılamayacağı araştırılmalıdır.