AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe outcome aligns with established scoring systems, supporting the effectiveness of tailored surgical strategies in managing complex PP cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim Preaxial polydactyly (PP), upper extremity anomalies among the most common congenital hand differences and exhibits considerable clinical variability. Surgical management aims to achieve a stable, well-aligned thumb with preserved function and acceptable aesthetic appearance. This case report presents a rare and neglected case of thumb duplication and discusses surgical outcomes in light of existing classification and scoring systems. Case A nine-year-old male patient presented with preaxial polydactyly of the right hand and functional impairment. Physical examination revealed absence of interphalangeal joint motion in the radial thumb, whereas motion was preserved in the ulnar thumb. Radiographic evaluation demonstrated a triphalangeal radial thumb and an epiphyseal bony connection between the duplicated digits. Surgical treatment involved excision of the radial thumb, preservation and reconstruction of collateral ligament and abductor pollicis brevis insertion, and stabilization using Kirschner wires. Postoperative follow-up showed complete metacarpophalangeal joint motion, minimal interphalangeal extension deficit (5°), and mild radial deviation (15°). Opposition and pinch strength were comparable to the contralateral thumb, and the patient and family reported high satisfaction with functional and aesthetic outcomes. No complications related to Kirschner wire fixation were observed. Conclusion PP exhibits wide morphological variability, and traditional classification systems may not fully encompass all clinical presentations. Individualized surgical planning and the combination of appropriate reconstructive techniques are essential for achieving optimal outcomes. In this case, collateral ligament reconstruction and temporary Kirschner wire stabilization provided satisfactory functional and aesthetic results. The outcome aligns with established scoring systems, supporting the effectiveness of tailored surgical strategies in managing complex PP cases.
Özet
Amaç Preaksiyal polidaktili (PP), üst ekstremitenin yaygın görülen konjenital anomalilerinden biri olup belirgin klinik varyasyon göstermektedir. Cerrahi tedavinin amacı; stabil, aksiyel dizilimi düzgün, fonksiyonu korunmuş ve estetik açıdan kabul edilebilir bir başparmak elde etmektir. Bu olgu sunumunda, başparmak duplikasyonu bulunan nadir ve ihmal edilmiş bir olgu ele alınmış ve cerrahi sonuçlar mevcut sınıflama ve skorlama sistemleri ışığında değerlendirilmiştir. Olgu Dokuz yaşında erkek hasta, sağ elde preaksiyal polidaktili ve fonksiyonel kısıtlılık ile başvurdu. Fizik muayenede radial başparmakta interfalangeal eklem hareketinin olmadığı, ulnar başparmakta ise hareketin korunduğu saptandı. Radyolojik değerlendirmede radial başparmağın trifalangeal yapıda olduğu ve duplike parmaklar arasında epifizyal düzeyde kemiksel bağlantı bulunduğu belirlendi. Cerrahi tedavi kapsamında radial başparmak eksize edildi; kollateral ligament ve abductor pollicis brevis insersiyosu korunarak rekonstrüksiyon uygulandı ve Kirschner telleri ile stabilizasyon sağlandı. Postoperatif takipte metakarpofalangeal eklem hareket açıklığının tam olduğu, interfalangeal eklemde yalnızca 5° ekstansiyon kaybı bulunduğu ve yaklaşık 15° radial deviasyon mevcut olduğu görüldü. Opozisyon ve pinch kuvveti karşı taraf ile benzerdi; hasta ve ailesi fonksiyonel ile estetik sonuçlardan yüksek düzeyde memnuniyet bildirdi. Takip süresince Kirschner teli ile ilişkili komplikasyon izlenmedi. Sonuç PP geniş morfolojik varyasyonlar gösterdiğinden, geleneksel sınıflama sistemleri tüm klinik prezentasyonları kapsamada yetersiz kalabilmektedir. Optimal sonuçlara ulaşılabilmesi için bireyselleştirilmiş cerrahi planlama ve uygun rekonstrüktif tekniklerin kombinasyonu önemlidir. Bu olguda kollateral ligament rekonstrüksiyonu ve geçici Kirschner teli stabilizasyonu ile tatmin edici fonksiyonel ve estetik sonuçlar elde edilmiştir. Sonuçlar, mevcut skorlama sistemleri ile uyumlu olup, kompleks PP olgularında hasta bazlı cerrahi stratejilerin etkinliğini desteklemektedir.