SavedAdd your journal

Journals / Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi / 2024 / Sayı: 6

The Crime of Failure to Supervise within the Framework of Judicial and Administrative Justice Decisions

Adli ve İdari Yargı Kararları Çerçevesinde Denetim Görevinin İhmali Suçu

Sevimsu Gök0009-0007-2175-7124
Orhan Veli Alıcı(TARSUS ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0002-8670-3879
Pages
88–121
Publication Date
2024-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The issues that cause hesitation in practice are discussed and suggestions are made, especially in terms of disciplinary law.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Article 251 of the Turkish Criminal Code No. 5237 regulates the crime of “Failure to Supervise” under the heading of “Crimes Against the Reliability and Functioning of the Public Administration”.
📊
Key Findings & Data:However, there are hesitations about the disciplinary penalty to be imposed for the act in question under the Civil Servants Law No. 657.
💡
Conclusion & Impact:The issues that cause hesitation in practice are discussed and suggestions are made, especially in terms of disciplinary law.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türk Ceza Kanunu · Devlet Memurları Kanunu · Disiplin Hukuku

Abstract

Article 251 of the Turkish Criminal Code No. 5237 regulates the crime of “Failure to Supervise” under the heading of “Crimes Against the Reliability and Functioning of the Public Administration”. In the first paragraph of the article, the case where the public official that has a supervisory role intentionally condones the commission of the crime of embezzlement or extortion has been regulated. In the second paragraph of the article, the case of enabling the commission of the crime of embezzlement or extortion by neglecting the duty of supervision is regulated. It is clear that the crime of failure to supervise regulated in the Criminal Code also constitutes a disciplinary offense in the case of the relevant public official. However, there are hesitations about the disciplinary penalty to be imposed for the act in question under the Civil Servants Law No. 657. In this study, the act committed by the public officer who neglects his duty of supervision is discussed within the framework of judicial decisions. The issues that cause hesitation in practice are discussed and suggestions are made, especially in terms of disciplinary law.

Özet

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 251’inci maddesinde düzenlenen “Denetim görevinin ihmali” suçu, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlığı altında hüküm altına alınmıştır. Maddenin birinci fıkrasında denetimle yükümlü kamu görevlisinin zimmet veya irtikap suçunun işlenmesine kasten göz yumması hali düzenlenmektedir. Maddenin ikinci fıkrasında ise denetim görevini ihmal ederek, zimmet veya irtikap suçunun işlenmesine imkan sağlama hali hüküm altına alınmıştır. Kanun’da düzenlenen denetim görevini ihmal suçunun ilgili kamu görevlisi özelinde aynı zamanda bir disiplin suçunu oluşturduğu açıktır. Bununla birlikte söz konusu fiilin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu özelinde hangi disiplin cezası ile tecziye edileceği konusunda tereddütler bulunmaktadır. Çalışmada denetim görevini ihmal eden kamu görevlisinin işlemiş olduğu fiil yargı kararları çerçevesinde ele alınmaktadır. Uygulamada tereddüde mahal veren hususlar tartışılarak bilhassa disiplin hukuku özelinde önerilerde bulunulmaktadır.

🔖

Cite This Article

Gök, S., Alıcı, O. V. (2024). The Crime of Failure to Supervise within the Framework of Judicial and Administrative Justice Decisions. Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Sayı: 6, 88–121. https://doi.org/10.59399/cuhad.1566065

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. AKÇİN, İ. (2007). Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar (1. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  2. AKYEL, R., KÖSE, H.Ö. (2010). Kamu Yönetiminde Etkinlik Arayışı: Etkin Kamu Yönetimi İçin Etkin Denetimin Gerekliliği. Türk İdare Dergisi, 466:9-45.
  3. AKYILMAZ, B., SEZGİNER, M., KAYA, C. (2014). Türk İdare Hukuku (5. b.). Ankara: Seçkin Yayınları.
  4. ARTUK, M.E., GÖKCEN, A., ALŞAHİN, E., ÇAKIR, K. (2017). Ceza Hukuku Genel Hükümler (10. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.
  5. ARTUK, M. E., GÖKCEN, A., YENİDÜNYA, C. (2014). Türk Ceza Kanunu Şerhi (2. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.
  6. BAKICI, S. (1988). Açıklamalı Zimmet, İrtikap, Rüşvet Suçları (1. b.). Ankara.
  7. BAYRAKTAR, K., EVİK, V.S., KANGAL, A.K., ZAFER, H., AKSOY RETORNAZ, E., AKYÜREK, G., BOSTANCI BOZBAYIR, G., EVİK, A.H., KARTAL MEMİŞ, P., ALTUNÇ, S., AYTEKİN İNCEOĞLU, A., EROGLU, F. (2021). Özel Ceza Hukuku Cilt IX- Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar (1. b.). İstanbul: Onikilevha Yayınları.
  8. BAYTEMİR, E., (2011). Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ile Banka Zimmeti (1. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.
  9. BOSTANCI BOZBAYINDIR, G., BOZBAYINDIR, A. E., ÇİÇEK, T. F., (2021). Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Pratik Çalışma Kitabı (2. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  10. BOZKURT, P. (2016). Denetim Kavramı ve Denetim Anlayışındaki Gelişmeler. Denetişim Dergisi, (12), 56-62.
  11. BUCAKTEPE, A. (2015). Disiplin Makamlarının Disiplin Cezası Verme Yetkileri Üzerine Bir Değerlendirme. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 19(2):199-224.
  12. BUCAKTEPE, A. (2015). Ceza Mâhkumiyetinin Devlet Memurluğuna Etkisi (1. b.). Bursa: Ekin Yayınevi.
  13. COŞKUN, H., (2009). 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu'na Göre Disiplin Suçları ve Disiplin Soruşturmaları, Danıştay Kararları Üzerine Bir İnceleme. Yüksek Lisans Tezi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay.
  14. ÇAĞLAYAN, R. (2017). İdare Hukuku Dersleri (5. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.
  15. ÇATALÇAM, B., ALICI, O. V. (2023). Kamu Görevlisi Tarafından İşlenen Resmî Belgede Sahtecilik Suçuna İlişkin Adli ve İdari Yargı Kararlarının Mukayeseli Analizi. Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, (3), 52-79.
  16. ERMAN S., ÖZEK, Ç. (1992). Ceza Hukuku Özel Bölüm Kamu İdaresine Karşı Suçlar (TCK 202-281) (1. b.). İstanbul: Dünya Yayıncılık.
  17. GÖKCEN, A. (2018). Belgede Sahtecilik Suçları (5. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.
  18. GÖZLER, K., KAPLAN, G. (2017). İdare Hukukuna Giriş (23. b.). Bursa: Ekin Yayınevi.
  19. HAKERİ, H. (2017). Ceza Hukuku Genel Hükümler (20. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.
  20. LİVANELİOĞLU, Ö. A. (2003). Memur Disiplin Hukuku (2. b.). Ankara: Türk Hukuk Enstitüsü Yayınları.
  21. MERAN, N. (2006). Yeni Türk Ceza Kanununda Kamu Görevlisine ve Adliyeye Karşı Suçlar (1. b.). Ankara: Seçkin Yayınevi.
  22. MERAN, N. (2008). Yeni Türk Ceza Kanunu’nda Zimmet, Rüşvet, İrtikap ve Görevi Kötüye Kullanma Suçları (2. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  23. OKUYUCU ERGÜN, G. (2009). Görevi Kötüye Kullanma Suçu. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (82):1-31.
  24. ÖZBEK, V., KANBUR, M.N., DOĞAN, K., BACAKSIZ, P., TEPE, İ. (2014). Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (5. b.). Ankara: Seçkin Yayınevi.
  25. ÖZBEK, V., DOĞAN, K., BACAKSIZ, P., MERAKLI, S., TEPE, İ., BAŞBÜYÜK, İ. (2023). Açıklamalı-Şematik Pratik Çalışma Kitabı-III- Ceza Hukuku Özel Hükümler (20. b.). Ankara: Seçkin Yayınevi.
  26. ÖZGENÇ, İ. (2021). İhmali Suç Teorisi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, (25):303-378.
  27. ÖZGENÇ, İ. (2016). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (12. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  28. PINAR, İ., ÇALIŞKAN, Ö. (2020). Açıklamalı İçtihatlı Memurluğun& Kamu Görevinin Sona Ermesi (1. b). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  29. SAVAŞÇI TEMİZ, B. (2024). Denetim Görevini İhmal Suçu (TCK m.251). Adalet Dergisi, (72):179-208.
  30. TAŞKIN, A. (2006). Kamu Görevlileri Disiplin Hukuku (1. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  31. TEZCAN, D., ERDEM, M.R., ÖNOK, R.M. (2018). Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku (16. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  32. YAŞAR, O., GÖKCAN, H.T., ARTUÇ, M. (2010). Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Cilt V Madde 205-256 (2. b.). Ankara: Adalet Yayınevi.