AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, governance principles will be examined within the framework of Laws No. 5393, 5216, and 5302, as well as local legislation, and the similarities and differences between these regulations will be highlighted.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Governance has emerged as one of the most debated management models in the field of public administration over the last twenty years. In this concept, the sharp distinction between the governed and the governed is gradually disappearing, and those governed are now seen as stakeholders, becoming active participants in the management process. This contributes to meeting citizen expectations more effectively, economically, and efficiently. In the implementation of governance, fundamental principles such as participation, transparency, accountability, the rule of law, equality, effectiveness, and strategic planning play a decisive role. These principles stand out as indispensable elements in the transformation of the management approach and the transition to a governance model. In new management models, studies are conducted on the governance approach, the shortcomings of existing systems are addressed, and the goal is to transform them into structures that can respond more effectively/efficiently to the needs of the day, where decision-making processes are fairer and more equitable. Turkey, in order to adapt to this changing management approach, has entered a restructuring process; particularly since the beginning of the 2000s, it has implemented various legal regulations. The aim of this study is to explain the regulations concerning local governments in Turkey in line with governance principles. In this context, governance principles will be examined within the framework of Laws No. 5393, 5216, and 5302, as well as local legislation, and the similarities and differences between these regulations will be highlighted.
Özet
Yönetişim, yaklaşık son yirmi yıldır kamu yönetimi alanında en çok tartışılan yönetim modellerinden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu kavramda yönetim ile yönetilen arasındaki keskin ayrım giderek ortadan kalkmakta ve yönetilenler artık birer paydaş olarak görülerek yönetim sürecinin aktif bir parçası haline gelmektedir. Böylelikle, vatandaş beklentilerinin daha etkin, ekonomik ve verimli biçimde karşılanmasına da katkı sağlanmaktadır. Yönetişimin hayata geçirilmesinde ise katılımcılık, şeffaflık, hesap verebilirlik, hukukun üstünlüğü, eşitlik, etkinlik, hesap verebilirlik ve stratejik planlama gibi temel ilkeler belirleyici rol oynamaktadır. Bu ilkeler, yönetim anlayışının dönüşümünde ve yönetişim modeline geçişte vazgeçilmez unsurlar olarak öne çıkmaktadır. Yeni yönetim modellerinde, yönetişim anlayışına yönelik çalışmalar yürütülerek, mevcut sistemlerin yetersizlikleri giderilmekte, günün ihtiyaçlarına yönelik daha etkin/verimli şekilde cevap verebilecek, karar alma süreçlerinin daha adil ve hakkaniyete uygun biçimde gerçekleşeceği yapılar haline dönüşmeleri hedeflenmektedir. Türkiye ise bu değişen yönetim anlayışına uyum sağlamak amacıyla yeniden yapılanma sürecine girmiş; özellikle 2000’li yılların başından itibaren çeşitli yasal düzenlemeleri hayata geçirmiştir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, yönetişim ilkeleri doğrultusunda Türkiye’de yerel yönetimlere ilişkin yapılan düzenlemeleri açıklamaktır. Bu bağlamda, yönetişim ilkeleri 5393, 5216 ve 5302 sayılı kanunlar ve yerel mevzuatlar çerçevesinde ele alınarak söz konusu mevzuatlar arasındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konulacaktır.