Journals / Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 1

Okulda Öznel İyi Oluşun Yordayıcıları Olarak Akademik Öz-yeterlik ve Umut

Alaattin Ciminli(ERZİNCAN 15 TEMMUZ ŞEHİTLERİ ANADOLU İMAM HATİP LİSESİ)0000-0003-0684-0601
Pages
37–50
Publication Date
2022-07-04
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ortaya çıkan sonuçlar genel olarak literatür bulguları ile benzerlik göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Olumlu duyguların daha çok ve olumsuz duyguların daha az yaşandığı durumu ifade eden öznel iyi oluş farklı değişkenlerle ilişkilidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Erzincan ilinde öğrenim gören 413 (%57) kadın, 311 (%43) erkek olmak üzere toplam 724 öğrenci katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ortaya çıkan sonuçlar genel olarak literatür bulguları ile benzerlik göstermektedir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2020-2021 Verileri
⚙️Variables:Akademik Öz-yeterlik · Umut · Öznel İyi Oluş

Özet

Olumlu duyguların daha çok ve olumsuz duyguların daha az yaşandığı durumu ifade eden öznel iyi oluş farklı değişkenlerle ilişkilidir. Bu çalışmada ortaöğretim öğrencilerinin akademik öz-yeterlik ve umut düzeyleri ile okulda öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmaya 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Erzincan ilinde öğrenim gören 413 (%57) kadın, 311 (%43) erkek olmak üzere toplam 724 öğrenci katılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeline göre tasarlanmıştır. Araştırmada ortaöğretim öğrencilerinin akademik öz-yeterlik ve umut düzeylerinin okulda öznel iyi oluşlarını yordamasını belirlemek amacıyla standart çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Çalışmadan ortaya çıkan sonuçlar akademik öz-yeterlik ve umut düzeylerinin okulda öznel iyi oluşu anlamlı düzeyde açıkladıklarını göstermektedir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre akademik öz-yeterlik ve umut okulda öznel iyi oluşun % 30’unu açıklamaktadır. Ortaya çıkan sonuçlar genel olarak literatür bulguları ile benzerlik göstermektedir.

🔖

Cite This Article

Ciminli, A. (2022). Okulda Öznel İyi Oluşun Yordayıcıları Olarak Akademik Öz-yeterlik ve Umut. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 37–50. https://doi.org/10.55107/turksosbilder.1063908

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (49)

  1. Arampatzi, E., Burger, M., Stavropoulos, S. & Tay, L. (2019). The role of positive expectations for resilience to adverse events: subjective well-being before, during and after the greek bail out referendum, Journal of Happiness Studies, 21(1), 1-31.
  2. Asıcı, E. & İkiz, F. E. (2019). Okulda öznel iyi oluşun okul iklimi ve öz-yeterlik açısından yordanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(3), 621-628.
  3. Bailey, T. C., Eng, W., Frisch, M. B., & Snyder, C. R. (2007). Hope and optimism as related to life satisfaction. The Journal of Positive Psychology, 2(3), 168-175.
  4. Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: The Exercise of Control. New York: Freeman.
  5. Bergman, M. M., & Scott, J. (2001). Young adolescents’ well-being and health-risk behaviors: Gender and socio-economic differences. Journal of Adolescence, 24, 183-197.
  6. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  7. Cenkseven, F. (2004). Üniversite öğrencilerinde öznel ve psikolojik iyi olmanın yordayıcılarının incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  8. Ciarrochi, J., Heaven, P. C. L., & Davies, F. (2007). The impact of hope, self-esteem, and attributional style on adolescents' school grades and emotional well-being: A longitudinal study. Journal of Research in Personality, 41(6), 1161–1178.
  9. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95, 542–575.
  10. Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social Indicators Research, 31(2), 103-157.
  11. Diener, E., Lucas, R. E. & Oishi, S. (2002). Subjective well-being: The science of happiness and life satisfaction. In C. R. Snyder & S. J. Lopez (Eds.). Handbook of positive psychology New York: Oxford University Press.
  12. Diener, E., & Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-esteem, Journal of Personality and Social Psychology, 68(4), 653-663.
  13. Doğan, F. & Eryılmaz, A. (2013). İki boyutlu benlik saygısı ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 107-117.
  14. Eken, A. (2010). Ergenlerin anne-babaya bağlanma biçimleri ile öznel iyi oluş durumlarının sosyal yetkinlik beklentileriyle ilişkileri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
  15. Eryılmaz, A. & Ercan, L. (2011). Öznel iyi oluşun cinsiyet, yaş grupları ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 139-151. Fava, G. A., & Ruini, C. (2003). Development and characteristics of a well-being enhancing psychotherapeutic strategy: Well-being therapy. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 34(1), 45–63.
  16. Fordyce, M. W. (1983). A program toincreasehappiness: Furtherstudies. Journal of Counseling Psychology, 30(2), 483-498.
  17. Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56, 218-226.
  18. Fredrickson, B. L., & Joiner, T. (2002). Positive emotion strigger up ward spirals toward emotional well-being. Psychological Science, 13, 172-175.
  19. Fredrickson, B.L., & Branigan, C. (2005). Positive emotions broaden the scope of attention and thought-action repertoires. Cognitionand Emotion, 19, 313- 332.
  20. Frisch, M. B. (2006). Quality of Life Therapy: Applying a life satisfaction approach to positive psychology and cognitive therapy. New Jersey: John Wiley & Sons Ltd.
  21. Fujita, F. (1991). An investigation of the relation between extro version, neuroticism, positive affect, and negative affect.(Un published master dissertation). University of Illinois, Illinois.
  22. Gülaçtı, F. (2009). Sosyal Beceri Eğitimine Yönelik Programın Üniversite Öğrencilerinin Sosyal Beceri, Öznel Ve Psikolojik İyi Olma Düzeylerine Etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
  23. Gündoğdu, R. & Yavuzer, Y. (2011, Mayıs). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ve psikolojik ihtiyaçlarının incelenmesi. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelişler ve Sorunlar, İstanbul.
  24. Hampton, N. Z. (2004). Subjective well-being among people with spinal cordinjuries: the role of self-efficacy, perceived social support, and perceived health. Rehabil Counsel Bull, 48(2), 31–37.
  25. Huebner, E. S., Drane, W. & Valois, R. F. (2000). Levels and demographic correlates of adolescent life satisfaction reports. School Psychology International, 21(3), 281- 292. Kağan, M. & Atalay, M. (2018).Li̇se öğrenci̇leri̇ni̇n mi̇zah kullanım durumları ı̇le öznel ı̇yi̇ oluşları arasindakı ı̇li̇şki̇ni̇n ı̇ncelenmesi̇. Journal of Social and Humanities Sciences Researchol, 5(29), 3957- 3965.
  26. Karademas, E. C., Kafetsios, K., & Sideridis, G. D. (2007). Optimism, self-efficacy and information processing of threat and well-being related stimuli. Stressand Health, 23(1), 285-294.
  27. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.
  28. Kuzucu, Y. (2006). Duyguları fark etmeye ve ifade etmeye yönelik bir psiko- eğitim programının, üniversite öğrencilerinin duygusal farkındalık düzeylerine, duyguları ifade etme eğilimlerine, psikolojik ve öznel iyi oluşlarına etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi, Ankara.
  29. Magaletta, P. R., & Oliver, J. M. (1999). The hope construct, will, and ways: Their relations with self-efficacy, optimism, and general well-being. Journal of Clinical Psychology, 55(5), 539-551.
  30. Malkoç, A. (2011). Öznel iyi oluş müdahale programının üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeylerine etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Myers, D., & Deiner, E. (1995). Who is happy. American Psychological Society, 6(1),1-19.
  31. Natvig, G. K., Albrektsen, G., & Qvarnstrøm, U. (2003). Associations between psychosocial factors and happiness among school adolescents. International Journal of Nursing Practice, 9, 166-175.
  32. Özbay, Y. Palancı M. Kandemir, M. & Çakır, O. (2012). Üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluşlarının duygusal düzenleme, mizah, sosyal öz-yeterlik ve başa çıkma davranışları ile yordanması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(2), 325-345.
  33. Özer, B. U. & Tezer, E. (2008). Umut ve olumlu-olumsuz duygular arasındaki ilişkiler. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 81-86.
  34. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66 (4), 543–578.
  35. Pleeging, E.,Burger, M., ve Exel, J. (2019). Ther elations between hope and subjective well-being: A literature over view and empirical analysis. Applied Research in Quality of Life. Advance online publication.
  36. Seligman, M.E.P., Rashid, T. & Parks, A.C. (2006). Positive psychotherapy. American Psychology, 61(2), 774-788.
  37. Siddiqui, S. (2015). Impact of sel-efficacy on psychological well-being among under graduat estudents. The International Journal of IndianPsychology, 2(3), 4- 16.
  38. Singh, B.,& Udainiya, R. (2009). Self-efficacy and well-being of Adolescents. Journal of theIndian Academy of Applied Psychology, 35(2), 227-232.
  39. Snyder, C. R. (1994). The Psychology of Hope: You Can Get There From Here. New York: Free Press.
  40. Snyder, C. R. (2000). Handbook of Hope: Theory, Measure sand Applications. San Diego, CA: Academic Press.
  41. Snyder, C. R. (2002). Hope Theory: Rainbows in the Mind. Psychological Inquiry, 13(4), 249-275.
  42. Şahin, M., Aydın, B., Sarı, S.V., Kaya, S. & Pala, H. (2012). Öznel iyi oluşu açıklamada umut ve yaşamda anlamın rolü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(3), 827-836.
  43. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.), Boston: Allynand Bacon.
  44. Telef, B. B. & Ergün, E. (2013). Lise öğrencilerinin öznel iyi oluşlarının yordayıcısı olarak öz-yeterlik. Journal of Theoretical Educational Science, 6(3), 23-433.
  45. Tong, Y., & Song, S., (2004). A study on general self-efficacy and subjective wellbeing of low SES-college students in a Chinese university. College Student Journal, 38, 637.
  46. Tuzgöl Dost, M. (2004). Üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri.(Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  47. Tümkaya, S. (2011). Humor style sand socio-demographic variables as predictors of subjective well-being of Turkish University students. Educationand Science, 36(160), 158-170.
  48. Wrobleski, K. K. & Snyder, C. R. (2005). Hopeful thinking in older adults: Back to the future. Experimental Aging Research, 31(2), 217-233.
  49. Diener, E., Lucas, R. E. & Oishi, S. (2002). Subjective well-being: The science of happiness and life satisfaction. In C. R. Snyder & S. J. Lopez (Eds.). Handbook of positive psychology New York: Oxford University Press.