AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings revealed that teacher opinions concentrated around eight main themes: suitability of the physical environment, socio-emotional climate, multisensory learning, attention management, meaning-making and association, humor and active participation, technological infrastructure, and administrative/political dimensions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the views of primary school teachers working in the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) regarding brain-based learning environments. Brain-based learning is a neuroscience-informed instructional approach that centers on the cognitive, emotional, and physiological needs of learners. The limited number of studies conducted specifically within the TRNC context increases the originality and potential contribution of this research. A qualitative case study design was employed, and semi-structured interviews were conducted with nine classroom teachers selected through maximum variation sampling. The data were analyzed using descriptive analysis, and reliability was ensured through expert validation, with the Cohen’s Kappa coefficient calculated at .87. The findings revealed that teacher opinions concentrated around eight main themes: suitability of the physical environment, socio-emotional climate, multisensory learning, attention management, meaning-making and association, humor and active participation, technological infrastructure, and administrative/political dimensions. Participants expressed pedagogical support for brain-based teaching approaches but also noted significant structural and systemic barriers in classroom implementation. In particular, the lack of physical resources, insufficient materials, time constraints, and inflexible centralized curricula were cited as major obstacles to effective application. The findings are consistent with both national and international literature. As in other studies, teachers were found to possess high awareness of brain-based learning strategies, yet struggled to implement them under ideal conditions due to a lack of systemic and administrative support. Moreover, the study emphasizes the relationship between brain regions (e.g., prefrontal cortex, hippocampus, amygdala) and learning, arguing that instructional environments should be restructured in accordance with neurobiological principles. In conclusion, while primary school teachers in the TRNC exhibit positive attitudes toward brain-based learning environments, they require physical, pedagogical, and managerial support to effectively integrate these approaches into classroom practices. Based on the results, the study suggests that school environments should be redesigned to facilitate learning; professional development programs on brain-based teaching should be expanded; and curricula should be made more flexible in alignment with brain-based principles. In this way, the research contributes to the literature on the feasibility of brain-based learning in small-scale education systems.
Özet
Bu araştırma, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) ilkokullarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin beyin temelli öğrenme ortamlarına ilişkin görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Beyin temelli öğrenme, bireyin zihinsel, duygusal ve fizyolojik ihtiyaçlarını merkeze alan, nörobilim temelli bir öğretim yaklaşımıdır. Literatürde özellikle KKTC bağlamında bu konudaki çalışmaların sınırlı olması, araştırmanın özgünlüğünü ve katkı potansiyelini artırmaktadır. Çalışmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması yöntemi tercih edilmiş ve maksimum çeşitlilik örneklemesiyle belirlenen dokuz sınıf öğretmeniyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiş; analiz sürecinde güvenilirlik çalışması yapılmış ve Cohen's Kappa katsayısı .87 olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bulgular, öğretmen görüşlerinin sekiz ana temada yoğunlaştığını göstermektedir: Fiziksel ortamın uygunluğu, sosyal-duygusal iklim, çoklu duyuya dayalı öğrenme, dikkat yönetimi, anlamlandırma ve ilişkilendirme, mizah ve aktif katılım, teknolojik altyapı ile yönetimsel ve politik boyut. Katılımcılar, beyin temelli öğretim yaklaşımlarını pedagojik olarak desteklediklerini; ancak sınıf uygulamalarında çeşitli yapısal ve sistemsel kısıtlamalarla karşılaştıklarını ifade etmişlerdir. Özellikle fiziksel mekân yetersizlikleri, materyal eksikliği, zaman baskısı ve merkezi müfredatın esnek olmayışı öğretmenlerin bu yaklaşımları uygulamada zorlanmalarına neden olmaktadır. Araştırma bulguları, ulusal ve uluslararası literatürle tutarlılık göstermektedir. Diğer çalışmalarda da olduğu gibi öğretmenlerin beyin temelli öğrenme stratejilerine yönelik farkındalıklarının yüksek olduğunu; ancak uygulama sürecinde destek yetersizliği ve sistemsel engeller nedeniyle ideal koşullarda uygulama yapamadıklarını ortaya koymaktadır. Ayrıca çalışmada beyin bölgeleriyle öğrenme arasındaki ilişkilere (prefrontal korteks, hipokampus, amigdala gibi) vurgu yapılarak, öğretim ortamlarının nörobiyolojik ilkeler doğrultusunda yeniden yapılandırılması gerektiği savunulmuştur. Sonuç olarak, KKTC ilkokullarında görev yapan öğretmenlerin beyin temelli öğrenme ortamlarına yönelik olumlu tutum sergiledikleri; ancak bu yaklaşımı sınıf içi uygulamalara etkili biçimde entegre edebilmeleri için fiziksel, pedagojik ve yönetimsel desteğe ihtiyaç duydukları belirlenmiştir. Çalışmanın sonucunda, okul ortamlarının öğrenmeyi kolaylaştırıcı şekilde yeniden düzenlenmesi, öğretmenlerin bu alandaki bilgi ve becerilerini geliştirecek hizmet içi eğitim programlarının yaygınlaştırılması ve müfredatın beyin temelli ilkelere göre esnekleştirilmesi gibi somut öneriler geliştirilmiştir. Bu yönüyle araştırma, küçük ölçekli eğitim sistemlerinde beyin temelli öğrenmenin uygulanabilirliği konusunda literatüre katkı sunmaktadır.