AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, the research reveals that living systems have become foundational components of aesthetic production in contemporary art and that Post-Anthropocene art establishes a new ontological ground centered on ecological awareness, diverse life networks, and biocentric thought.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the ontological transformation of artistic production within the framework of Post-Anthropocene thought, focusing on bioart and ecological art practices. This new paradigm, which challenges the anthropocentric worldview, repositioning nature as an active subject of the creative process rather than a passive object. The study examines the works of Diana Scherer, Amy M. Youngs, and Ava Roth as case studies; the production relationships established by these artists with living organisms, ecological systems, and biological processes are analyzed. The study reveals that the Post-Anthropocene understanding of art erodes the subject-object distinction, developing a relational production model among humans, plants, animals, technology, and environmental processes. Scherer’s biological weaving systems using plant roots, Youngs’ experimental works that make digital media and ecological life networks visible, and Roth’s interspecies collaborations with honeybees demonstrate that art is no longer an activity based solely on human creativity. In conclusion, the research reveals that living systems have become foundational components of aesthetic production in contemporary art and that Post-Anthropocene art establishes a new ontological ground centered on ecological awareness, diverse life networks, and biocentric thought.
Özet
Bu çalışma, Post-Antroposen düşünce çerçevesinde sanatsal üretimin geçirdiği ontolojik dönüşümü biyosanat ve ekolojik sanat pratikleri üzerinden incelemektedir. İnsan-merkezci dünya görüşünün sorgulandığı bu yeni paradigma, doğayı pasif bir nesne olmaktan çıkararak yaratıcı sürecin etkin bir öznesi olarak konumlandırmaktadır. Araştırmada, Diana Scherer, Amy M. Youngs ve Ava Roth’un çalışmaları örneklem olarak ele alınmış; sanatçıların canlı organizmalar, ekolojik sistemler ve biyolojik süreçlerle kurdukları üretim ilişkileri analiz edilmiştir. Çalışma, Post-Antroposen sanat anlayışının özne-nesne ayrımını aşındırarak insan, bitki, hayvan, teknoloji ve çevresel süreçler arasında ilişkisel bir üretim modeli geliştirdiğini ortaya koymaktadır. Scherer’in bitki kökleriyle gerçekleştirdiği biyolojik dokuma sistemleri, Youngs’un dijital medya ve ekolojik yaşam ağlarını görünür kılan deneysel çalışmaları ve Roth’un bal arılarıyla geliştirdiği türlerarası işbirlikleri; sanatın sadece insan yaratıcılığına dayanan bir faaliyet olmadığını göstermektedir. Sonuç olarak araştırma, çağdaş sanatta canlı sistemlerin estetik üretimin kurucu bileşenleri hâline geldiğini ve Post-Antroposen sanatın ekolojik farkındalık, çok türlü yaşam ağları ve biyomerkezci düşünce ekseninde yeni bir ontolojik zemin oluşturduğunu ortaya koymaktadır.