Journals / Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2023 / Cilt: 9 Sayı: 3

Sosyo-Ekonomik Etkileri Bakımından 7438 Sayılı Kanunun Analizi

Pages
25–32
Publication Date
2023-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın amacı mikro düzeyde vatandaşlık bilinci ve bireysel davranış eğilimleri gibi unsurları kapsarken diğer taraftan makro düzeyde ise ekonomik büyüme, gelir dağılımı, refah grupları, sosyal bütünleşme gibi refah devletinin önemli fonksiyonları açısından bütüncül yaklaşım kurgulayarak ilgili kanunun gelecekte doğuracağı etkilere yönelik bir perspektif oluşturmaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Emeklilik mevzuatında yaş problemi Türkiye’nin gündemini uzun süredir işgal eden, ekonomik, sosyal ve siyasi bakımdan çok boyutlu bir problemdir.
📊
Key Findings & Data:Nüfusun önemli bir kesimini ilgilendiren sosyal ve ekonomik olarak sistem dışı kalan nüfus hasebiyle sosyal tabakalaşmaya neden olan ve açıkça sosyal politikanın amacıyla çelişen bir problemdir.Uzun zamandır beklenen sorunun çözümü için 7438 sayılı kanun çıkartılmıştır.Dolayısıyla kanunun siyasi, ekonomik ve sosyal alanlarda hem kısa vadede hem uzun vadede birçok sonuç doğurması kaçınılmazdır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın amacı mikro düzeyde vatandaşlık bilinci ve bireysel davranış eğilimleri gibi unsurları kapsarken diğer taraftan makro düzeyde ise ekonomik büyüme, gelir dağılımı, refah grupları, sosyal bütünleşme gibi refah devletinin önemli fonksiyonları açısından bütüncül yaklaşım kurgulayarak ilgili kanunun gelecekte doğuracağı etkilere yönelik bir perspektif oluşturmaktır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Emeklilik Yaşı · 7438 Sayılı Kanun · Sosyo-Ekonomik

Özet

Emeklilik mevzuatında yaş problemi Türkiye’nin gündemini uzun süredir işgal eden, ekonomik, sosyal ve siyasi bakımdan çok boyutlu bir problemdir. Sorun emeklilik için yapılan yaş şartı düzenlenmesinden kaynaklanmaktadır. Nüfusun önemli bir kesimini ilgilendiren sosyal ve ekonomik olarak sistem dışı kalan nüfus hasebiyle sosyal tabakalaşmaya neden olan ve açıkça sosyal politikanın amacıyla çelişen bir problemdir.Uzun zamandır beklenen sorunun çözümü için 7438 sayılı kanun çıkartılmıştır.Dolayısıyla kanunun siyasi, ekonomik ve sosyal alanlarda hem kısa vadede hem uzun vadede birçok sonuç doğurması kaçınılmazdır. Çalışmada mevcut sorunun niteliğine kısmen değinilmiş ve genel olarak çıkartılan kanunun etkileri analiz edilmiştir. Emekliliğin normal sürecinde ortaya çıkan sosyal güvenlik destek primi, kıdem tazminatı gibi uygulamaların durumu kanun nezdinde tekrar değerlendirilmiştir. Çalışmanın amacı mikro düzeyde vatandaşlık bilinci ve bireysel davranış eğilimleri gibi unsurları kapsarken diğer taraftan makro düzeyde ise ekonomik büyüme, gelir dağılımı, refah grupları, sosyal bütünleşme gibi refah devletinin önemli fonksiyonları açısından bütüncül yaklaşım kurgulayarak ilgili kanunun gelecekte doğuracağı etkilere yönelik bir perspektif oluşturmaktır.

🔖

Cite This Article

Kaymaz, Y. S. (2023). Sosyo-Ekonomik Etkileri Bakımından 7438 Sayılı Kanunun Analizi. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 3, 25–32. https://ajindex.com/articles/1605015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Akın, F. (2017). “Asgari Ücretteki Artışın Ekonomik Etkileri”, İş ve Hayat Dergisi, c.2, S.4, ss.139-154.
  2. Altunöz, U., Çondur, F.(2019). “Sosyal Güvenlik Harcamaları Gelir Dağılımında Etkin mi? Türkiye Ekonomisi için Nedensellik Analizi”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, CEEİK 2018 Özel Sayısı, ss.173-189.
  3. Andersen, G.A.(1990). The Three Worlds of Welfare Capitalism, Princeton University Press
  4. Buğra, A., Keyder, Ç. (2006). “The Turkish Welfare Regime in Transformation”, Journal of European Social Policy, c.16, S.3, ss.211–228.
  5. Bulut, M. (2019). “Emeklilikte Yaşa Takılma Sorununun Ekonomik Gerekçeler ve “Hak” Kavramı ile Ele Alınması ve Değerlendirilmesi”, İş ve Hayat Dergisi, c.5, S.9, ss.162-169.
  6. Burtan Doğan, B., Anğay Yıldırım, E. (2016).“Kıdem Tazminatı ve Ülke Örnekleri”, Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.6, S.10, ss.16-31.
  7. Bülbül, G.O.(2023). “Çözümün Getirdiği Yeni Sorun ve Riskler Bağlamında Emeklilikte Yaşa Takılma”, Çimento İşveren Dergisi”, c.37, S.3, ss.20.25.
  8. Güllü, G.(2022).”Emeklilikte Yaşa Takılanların (EYT) İşgücü Piyasası ve Ekonomiye Etkisi, Toprak İşveren Dergisi”, S.136, 2022, ss.18-25. Heywood, A.(2019). Politics Fifth Editon, Palgrave Macmillan
  9. Kaymaz, Y.S. (2022).“Refah Rejimlerinde Olgunlaşmamış Model Kriterine İlişkin Bir Değerlendirme”, Social Sciences Studies Journal,c.8, S.96, ss.1098-1103
  10. Leisering, L.(2013). Nation State and Social Policy: An Ideational and Political History Introduction to the Book Series German Social Policy, Kaufmann, Franz-Xaver: Variations of the Welfare State, Great Britain, Sweden, France and Germany Between Capitalism and Socialism, Springer ss.1-20.
  11. Litwin, B. S. (2015). “Determining the Effect of the Minimum Wage on Income Inequality”, Student Publications, 300, ss.1-22.
  12. Nelson, J. M. (2007). “Elections, Democracy, and Social Services”, Studies in Comparative International Development, c.41, S.4, ss.79–97.
  13. Özdemir, S.(2007).Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti, İTO
  14. Pacek, A. C., Radcliff, B. (1995). Economic Voting and the Welfare State: A Cross-National Analysis, The Journal of Politics, c.57, S.1, ss.44–61.
  15. Rakıcı, C.(2016). “Asgari Ücret Zammı ve Muhtemel Etkileri”, Vergi Raporu Dergisi, S.198, ss.208-219.
  16. Reisman, D.(2001). Richard Titmuss Welfare and Society Second Edition, Palgrave Macmillan
  17. Resmi Gazete, 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu, S.26200, c.45, 31.5.2006.
  18. Resmî Gazete, 7438 Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İle 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, S.32121
  19. Rueschemeyer, D.(2008). Review of Democracy and Social Welfare, by Charles Tilly, Clem Brooks, and Jeff Manza. Contemporary Sociology, c.37, S.5, ss.407–410.
  20. Sarıca, A. O. (2019). “Türkiye’de Emeklilik Sistemlerinin Yaşlı Yoksulluğu ve Emekli Yoksulluğu Üzerine Etkisi”, Sosyal Güvenlik Dergisi, c.9, S.2, ss.477-498.
  21. Seyyar, A.(2011). Sosyal Politika Bilimine Giriş, Sakarya Yayıncılık
  22. Spicker, P. (2000). The Welfare State: A General Theory, Sage Publications
  23. Yurdadoğ, V.(2017). “Sosyal Güvenlik ve Yeniden Gelir Dağılımına Etkisinin Teorik Çerçevede Değerlendirilmesi”, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c.26, S.1, ss.254-269.
  24. KGF,Kredi Garanti Fonu,www.kgf.com.tr
  25. OECD,Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü,www.oecd.org