Journals / Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 1

AHDAK’UL-AHBARDA ‘’Kİ’’ TÜMLEYİCİSİ

Pages
16–34
Publication Date
2019-01-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın amacı Kİ tümleyicisi ile fiilimsi cümlesi arasındaki bağıntıyı incelemek ve ‘’birleşik’’ cümle tanımın her şeyden önce bir ‘’dil’’ tanımı olduğunu göstermektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada ses, biçim ve sözcük ölçütlerinden elde edilen verilerle XVI. yüzyıl sonu; XVII. yüzyıl başı aralığına ait olduğu izlenimini veren Ahdaku’l-Ahbar adlı Kırk Hadis tercümesindeki Kİ tümleyicisi ele alındı.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın birinci bölümünde Kırk Hadis geleneği ve Ahdaku’l-Ahbar hakkında bilgiler verildi.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın amacı Kİ tümleyicisi ile fiilimsi cümlesi arasındaki bağıntıyı incelemek ve ‘’birleşik’’ cümle tanımın her şeyden önce bir ‘’dil’’ tanımı olduğunu göstermektir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:kırk hadis · ki bağlacı · evrensel dil bilgisi

Özet

Bu çalışmada ses, biçim ve sözcük ölçütlerinden elde edilen verilerle XVI. yüzyıl sonu; XVII. yüzyıl başı aralığına ait olduğu izlenimini veren Ahdaku’l-Ahbar adlı Kırk Hadis tercümesindeki Kİ tümleyicisi ele alındı. Çalışmanın birinci bölümünde Kırk Hadis geleneği ve Ahdaku’l-Ahbar hakkında bilgiler verildi. İkinci bölümde ise metindeki Ki cümleleri incelendi. Bu inceleme Evrensel Dil Bilgisinin ilkelerine göre yapıldı. Ahdak’ul- Ahbar’ın çeviri yazılı özgün metnine çalışmanın ekler bölümünde yer verildi. Türkçenin söz dizimi çalışmalarında Kİ cümleleri genellikle bağlaç cümlesi olarak ele alınmaktadır. Bu çalışmanın ileri sürdüğü gözlem, Kİ’nin bir cümleyi diğer cümle içine yerleştiren işlevsel bir kategori olduğudur. Bu kategoriye de Evrensel Dil Bilgisinde ‘’tümleyici’’ denir. Çalışmanın amacı Kİ tümleyicisi ile fiilimsi cümlesi arasındaki bağıntıyı incelemek ve ‘’birleşik’’ cümle tanımın her şeyden önce bir ‘’dil’’ tanımı olduğunu göstermektir.

🔖

Cite This Article

Akteker, O. (2019). AHDAK’UL-AHBARDA ‘’Kİ’’ TÜMLEYİCİSİ. Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 1, 16–34. https://ajindex.com/articles/1600958

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Aksan, D. (2007). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: Türk Dilş Kurumu Yayınları
  2. Banguğlu, T. (2007). Türkçenin Grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. Chomsky, N. (2014). Dilin Mimarisi. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  4. Chomsky, N. (1965). Aspects Of The Theory Of Syntax. Cambridge: THE M.LT. PRESS
  5. Chomsky, N. (2002).Syntaactic Structures. Berlin: Mouton De Gruyter.
  6. Chomsky, N. (2009).Bilgi Sorunları ve Dil. İstanbul: Bgst Yayınları
  7. Chomsky, N. (2011). Dil ve Zihin. Ankara: Bilgesu
  8. Bayraktar, N. (2014). Dil Bilimi. Ankara: Nobel
  9. Bozkurt, F.(1995). Türkiye Türkçesi. İstanbul: Cem/Kültür
  10. Ebū ‘l Fethi B. Ali (?) Ahdaku’-Ahbar. Konya: Mevlana Müzesi Yazmları, Cilt:94, Demirbaş:647
  11. Ercilasun. A.(2011). Türk Dili Tarihi. Ankara: Akçağ
  12. Demirci, K.(2015). Türkoloji İçin Dilbilim. Ankara: Anı Yayıncılık
  13. Ergin, M. (2004). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Yayınları.
  14. Farrokhpey, M. (1999). Government and Binding Chomsky’s Language Theory.Tahran.
  15. Gencan, T. (1997).Dilbilgisi. İstanbul: Kanaat Yayınları.
  16. Gölpınarlı, A. ( 1967). Mevlana Müzesi Yazmalar Kataloğu. Ankara: Türk Tarih Kurumu
  17. Karahan, A. (1991). İslam- Türk Edebiyatında Kırk Hadis. Ankara: Diyanet İşleri Bakanlığı
  18. Karaağaç, G. (2013) Türkçenin Dil Bilgisi. Ankara: Akçağ.
  19. Karahan, L. (2006). Türkçede Söz Dizimi. Ankara: Akçağ.
  20. Kartallıoğlu, Y.(2011) Klasik Osmanlı Türkçesinde Eklerin Ses Düzeni. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  21. Kerimoğlu, C. (2016). Genel Dilbilime Giriş. Ankara: Pegem Akademi
  22. Kıran, Z-A. (2010). Dilnilimine Giriş. Ankara: Seçkin
  23. Korkmaz, Z.(2004). Türkçenin Grameri Şekil Bilgisi. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  24. Toklu, O. (2015). Dilbilimine Giriş. Ankara: Akçağ
  25. Uzun, N. (2000). Anaçizgileriyle Evrensel Dilbilgisi ve Türkçe. İstanbul: Multılıngual.
  26. Korkmaz, Z.(2004). Türkçenin Grameri Şekil Bilgisi. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.