AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that the migration process reshapes gender roles, leading to different acculturation orientations among men and women.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the acculturation processes of Syrian university students who have migrated to Turkey, focusing on gender, communication, and regional differences. The research was conducted in Gaziantep and Istanbul, analyzing how the socio-cultural structures of these two regions influence acculturation processes through a comparative approach. A semi-structured in-depth interview method was employed, allowing for a detailed examination of the experiences of migrant students through one-on-one interviews. The findings reveal that the migration process reshapes gender roles, leading to different acculturation orientations among men and women. Women tend to be more active in socio-cultural adaptation, facilitating their integration through language skills and social networks. In contrast, men are more affected by economic insecurity, social exclusion, and citizenship status, which reinforce their tendency to maintain their identity and display a separation orientation. Regional differences also play a significant role in shaping the process. While migrants in Istanbul can benefit from a multicultural environment, they tend to conceal their identity and modify their physical appearance due to the fear of discrimination. In Gaziantep, however, Syrians express their identity more openly but experience more limited interactions with the host society. The results suggest that acculturation is shaped not only by individual choices but also by gender roles, communication patterns, and regional contexts. The attitude of the host society is a critical factor in the adaptation process, as open communication channels significantly facilitate cultural integration.
Özet
Bu araştırma, Türkiye’ye göç eden Suriyeli üniversite öğrencilerinin kültürleşme süreçlerini toplumsal cinsiyet, iletişim ve bölgesel farklılıklar ekseninde incelemektedir. Çalışma, Gaziantep ve İstanbul’da yürütülmüş olup, iki farklı bölgenin sosyo-kültürel yapılarının kültürleşme süreçlerine etkisini karşılaştırmalı olarak analiz etmektedir. Araştırmada yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme yöntemi kullanılmış, göçmen öğrencilerle bire bir yapılan mülakatlarla deneyimleri detaylı şekilde incelenmiştir. Bulgular, göç sürecinin toplumsal cinsiyet rollerini yeniden şekillendirdiğini ve kadınlar ile erkekler arasında farklı kültürleşme yönelimleri yarattığını göstermektedir. Kadınlar, sosyo-kültürel uyumda daha aktif olup dil becerileri ve sosyal ağlar yoluyla entegrasyonlarını kolaylaştırmaktadır. Erkekler ise ekonomik güvencesizlik, toplumsal dışlanma ve vatandaşlık statüsü gibi faktörlerden etkilenerek kimliklerini koruma eğiliminde olup, daha çok ayrılma yönelimi sergilemektedir. Bölgesel farklılıklar da süreci doğrudan etkilemektedir. İstanbul’da göçmenler, çok kültürlü ortamdan yararlanabilmekte ancak ayrımcılıkla karşılaşma korkusuyla kimliklerini gizleme ve fiziksel görünümlerini değiştirme eğilimindedir. Gaziantep’te ise Suriyeliler, kimliklerini daha açık ifade edebilmekte; ancak ev sahibi toplumla etkileşimleri daha sınırlı kalmaktadır. Sonuçlar, kültürleşme sürecinin yalnızca bireysel tercihlerle değil, toplumsal cinsiyet, iletişim biçimleri ve bölgesel bağlamla şekillendiğini göstermektedir. Ev sahibi toplumun tutumu, göçmenlerin uyum sürecinde kritik bir faktör olup iletişim kanallarının açık olması kültürel entegrasyonu kolaylaştırmaktadır.