AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis work aims to study women’s participation in work life in general, the purpose and the function of the obligation to establish a day care center in order to balance work and family life at first and then the conditions of this obligation and the sanctions can be applied in case of violation according to Turkish legislations with a critical point of view.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
9th Division of the Court of Appeal has given two contradictory judicial decisions in 2015 and 2016 regarding the violation of employer’s obligation of establishing a day-care center. These judicial decisions let to think about the obligation to establish a day care center in terms of the relevance of the regulations brought in order to ensure the participation of women in work life. This is because, the number of employers who establish a day-care center in practice is quite low although there are detailed provisions in the relevant Regulation on this obligation. Women workers, who do not have suitable place or person to leave their kids, have not any other choice than to terminate their employment contracts. Thus, a regulation introduced to prevent women’s employment from being affected negatively by motherhood causes her to be out of work life, which is the problem itself. This work aims to study women’s participation in work life in general, the purpose and the function of the obligation to establish a day care center in order to balance work and family life at first and then the conditions of this obligation and the sanctions can be applied in case of violation according to Turkish legislations with a critical point of view.
Özet
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015 ve 2016 yıllarında verdiği iki kararında işverenin kreş (çocuk bakım yurdu) açma yükümlülüğüne aykırı davranışına ilişkin olarak birbirinin zıddı nitelikte hukuki tespitte bulunarak hüküm kurmuştur. Söz konusu kararlar bizi kadınların çalışma hayatına katılımlarını sağlamak amacı ile getirilen düzenlemelerin özelinde kreş açma yükümlülüğünün ne kadar amaca uygun olarak kaleme alındığını düşünmeye sevk etmiştir. Zira, bu yükümlülüğe ilişkin olarak ilgili Yönetmelikte ayrıntılı düzenlemeler yer almasına rağmen uygulamada kreş açan işveren sayısı oldukça azdır. Çocuklarını bırakacak yeri ya da kimsesi olmayan kadın işçilerin ise böyle bir durumda iş sözleşmelerini feshetmek dışında başka çareleri bulunmamaktadır. Çalışmamızda, öncelikle ve genel olarak kadınların çalışma hayatına katılımlarına, iş hayatı-aile hayatı dengesini sağlamak amacı ile öngörülen kreş açma yükümlülüğünün amacına ve işlevlerine değinildikten sonra mevzuatımız gereği söz konusu yükümlülüğün şartları ile bu yükümlülüğe uymamanın yaptırımları eleştirel bir bakış açısı ile incelenmiştir.