AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn our study, we will explain the economic situation of the Cibâl region during the Seljuk period under the headings of trade, agriculture and irrigation, animal husbandry, crafts and mining, and we will try to express the economic vitality of the region during that period.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The cities of Jibâl, described by medieval Islamic geographers as a region covering central and western Iran, are Hamadhan, Qom, Kashan, Qazvin, Borujird, Nahavand, Dinavar, Saveh, and Karaj. As a result of the Battle of Nahavand, a number of states, primarily the Umayyads, Abbasids, and Buyids, ruled the Jibâl region, where Islamic rule began. Before Seljuk rule, the Kakuyids and Annazids dynasties, affiliated with the Buyids, ruled the region. The beginning of Seljuk rule in Jibâl was also the result of decisions made at the Marw Council convened after the Battle of Dandanakan, whereby Tughrul Bey was made responsible for the conquest of the region and appointed Ibrâhim Yinal to lead the conquest of Jibâl. Following the orders he received from Tughrul Bey, Ibrâhim Yinal immediately began conquering the Jibâl region, starting with Borujird and Hamadhan, while Tughrul Bey conquered Qazvin and Isfahan. As a result of these conquests, the Jibâl region came under Seljuk rule. Thus began the Seljuk rule in Cibâl, which would last for approximately 150 years. One of the areas in which the cities of Jibâl developed under Seljuk rule was the economic sphere. The region was thriving commercially during this period, while agriculture was also among the activities carried out in the cities of Jibâl during this period. The operation of the canals built to meet the water needs of cities was also extremely important. Jibâl, which was not very developed in terms of animal husbandry, was mainly known for its ceramics and mining industries. In our study, we will explain the economic situation of the Cibâl region during the Seljuk period under the headings of trade, agriculture and irrigation, animal husbandry, crafts and mining, and we will try to express the economic vitality of the region during that period.
Özet
Orta Çağ İslâm coğrafyacıları tarafından İran’ın merkezi ve batı kısmını kapsayan bir bölge olarak nitelendirilen Cibâl şehirleri Hemedan, Kum, Kâşân, Kazvin, Burûcîrd, Dînever, Sâve, Nihâvend ve Kerec’dir. Nihâvend Savaşı’nın neticesinde İslâm egemenliğinin başladığı Cibâl bölgesine Emevî, Abbâsî ve Büveyhîler başta olmak üzere birtakım devletler hâkim olmuş, Selçuklu egemenliği öncesinde de bölgede Büveyhîlere bağlı olarak Kâkûyî ve Annâzî hanedanları hüküm sürmüştür. Cibâl’de Selçuklu egemenliğinin başlaması da Dandanakan Savaşı’nın ardından toplanan Merv Kurultayı’nda alınan kararlar neticesinde bölgenin fethinden Tuğrul Bey’in mesul olması ve onun da Cibâl fetihlerine İbrâhim Yinal’ı memur etmesi neticesinde oldu. Tuğrul Bey’den aldığı emrin arından derhal Cibâl fetihleriyle alakadar olan İbrâhim Yinal’ın başta Burûcîrd ve Hemedan; Tuğrul Bey’in ise Kazvin ve İsfahan olmak üzere giriştiği fetih hareketleri neticesinde Cibâl bölgesi Selçuklu egemenliğine girdi. Böylece de Cibâl’de yaklaşık 150 yıl sürecek olan Selçuklu egemenliği başlamış oldu. Selçuklu hâkimiyeti altında Cibâl şehirlerinin gelişim gösterdiği alanlardan biri de iktisadî sahaydı. Bölge bu devirde ticari faaliyetlerde parlak bir görünümdeydi, öte yandan tarım da bu dönemde Cibâl şehirlerinde gerçekleştirilen faaliyetler arasındaydı. Şehirlerin su ihtiyacını karşılamak için inşa edilen kanalların işleyişi de fazlasıyla ehemmiyetliydi. Hayvancılık açısından çok gelişmiş bir vaziyette olmayan Cibâl’de esas öne çıkan iktisadî faaliyetler ise seramik sanatı ve madencilikti. Çalışmamızda, Selçuklu zamanında Cibâl bölgesinin iktisadî vaziyetini ticaret, tarım ve sulama, hayvancılık, zanaat ve madencilik başlıkları altında açıklayıp, bölgenin ilgili devirdeki iktisadî canlılığını ifade etmeye çalışacağız.