SavedAdd your journal

Journals / Ortadoğu ve Göç / 2026 / Cilt: 16

Suriyeli Göçmenlerin Sosyal Kabul Süreçleri Üzerine Bir Araştırma: Iğdır Örneği

Erol Akyıldırım(IĞDIR ÜNİVERSİTESİ)1000-0003-2333-6044
Pages
—
Publication Date
2026-04-24
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu yönüyle çalışma, Iğdır örneği üzerinden Suriyeli göçmenlerin toplumsal kabul ve uyum süreçlerini ortaya koyarak, göç sosyolojisi literatürüne saha verilerine dayalı bir katkı sunmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, savaş sonrası Türkiye’ye göç eden Suriyeli bireylerin sosyal kabul ve uyum süreçlerini Iğdır ili özelinde ele almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu doğrultuda farklı yaş ve eğitim düzeylerine sahip on dört Suriyeli katılımcı ile yüz yüze derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu yönüyle çalışma, Iğdır örneği üzerinden Suriyeli göçmenlerin toplumsal kabul ve uyum süreçlerini ortaya koyarak, göç sosyolojisi literatürüne saha verilerine dayalı bir katkı sunmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Suriyeli Göçmenler · Sosyal Kabul · Uyum

Özet

Bu çalışma, savaş sonrası Türkiye’ye göç eden Suriyeli bireylerin sosyal kabul ve uyum süreçlerini Iğdır ili özelinde ele almaktadır. Araştırmanın temel amacı, göçmenlerin yerel toplumla kurdukları ilişkileri, karşılaştıkları toplumsal tutumları ve uyum süreçlerini nitel veriler üzerinden ortaya koymaktır. Bu doğrultuda farklı yaş ve eğitim düzeylerine sahip on dört Suriyeli katılımcı ile yüz yüze derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları, Suriyeli göçmenlerin Iğdır’daki toplumsal yaşama genel olarak uyum sağladıklarını göstermektedir. Katılımcıların büyük çoğunluğu Türkiye toplumu hakkında olumlu değerlendirmelerde bulunmuş, yerel halkın yardımsever ve misafirperver tutumlar sergilediğini ifade etmiştir. Özellikle dil ve kültürel benzerliklerin iletişimi kolaylaştırdığı ve uyum sürecini desteklediği vurgulanmıştır. Bu durum, göçmenlerin günlük yaşamda yerel toplumla daha kolay etkileşim kurabildiklerini göstermektedir. Katılımcıların önemli bir kısmı, yaygın ve sürekli bir ayrımcılıkla karşılaşmadıklarını, toplumsal kabulün genel olarak olumlu yönde olduğunu belirtmiştir. Bununla birlikte bazı katılımcılar, dil, barınma ve istihdam alanlarında çeşitli güçlükler yaşadıklarını ifade etmiştir. Ayrıca kimlik farklılıklarından kaynaklanan önyargı ve sosyal mesafe gibi durumlarla zaman zaman karşılaşıldığı dile getirilmiştir. Ancak bu tür olumsuz deneyimlerin sınırlı olduğu ve süreklilik göstermediği anlaşılmaktadır. Genel olarak değerlendirildiğinde, Suriyeli göçmenlerin Iğdır’daki uyum sürecinin olumlu bir çerçevede ilerlediği görülmektedir. Kültürel ve dini ortaklıkların yanı sıra yerel halkın yaklaşımı, bu süreci kolaylaştıran önemli unsurlar arasında yer almaktadır. Bu yönüyle çalışma, Iğdır örneği üzerinden Suriyeli göçmenlerin toplumsal kabul ve uyum süreçlerini ortaya koyarak, göç sosyolojisi literatürüne saha verilerine dayalı bir katkı sunmaktadır.

🔖

Cite This Article

Akyıldırım, E. (2026). Suriyeli Göçmenlerin Sosyal Kabul Süreçleri Üzerine Bir Araştırma: Iğdır Örneği. Ortadoğu ve Göç, Cilt: 16. https://doi.org/10.31834/ortadoguvegoc.1896607

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (57)

  1. Akbeniz, A. (2025). Suriyeli çocuk ve ergen göçmenlerin ruh sağliği: doküman analizi (2020- 2025). Ortadoğu ve Göç, 15(2), 183–219.
  2. Aksoy, E., Dülger, S., & Köksal, A. (2018). Bilimsel araştırmalarda evren, örneklem, varsayım ve değişken. Grafiker Yayınları.
  3. Avcı, M. (2006). Ergenlikte toplumsal uyum sorunları. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 39–63.
  4. Balcı, M. E. (2022). Zorunlu göç: Kimlik, aidiyet ve uyum çerçevesinde bir değerlendirme. Tezkire Dergisi, 110–116.
  5. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368–388.
  6. Başar, Y. (2015). Türkiye’de iller bazında iç göçü belirleyen faktörlerin ekonomik analizi: 2008–2013 (Yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  7. Berg, B. L., & Lune, H. (2019). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Eğitim Yayınevi.
  8. Berry, J. W. (2006). Contexts of acculturation. In D. L. Sam & J. W. Berry (Eds.), The Cambridge handbook of acculturation psychology (pp. 97–112). Cambridge University Press.
  9. Bilgin, N. (1998). Ulusal bütünleşme ve kimlik arayışları. In A. Bilgili (Ed.), Sosyal bilimler kavşağında Doğu ve Güneydoğu Anadolu (ss. 1–20). Van Valiliği Yayınları.
  10. Bourdieu, P., Boltanski, L., Castel, R., & Chamboredon, J.-C. (1990). Photography: A middle-brow art. Stanford University Press.
  11. Canatan, K. (1990). Göçmenlerin kimlik arayışı. Endülüs Yayınları.
  12. Castles, S., & Miller, M. J. (2008). The age of migration: International population movements in the modern world. Guilford Press.
  13. Castles, S., & Miller, M. J. (2008). The age of migration: International population movements in the modern world (4th ed.). Guilford Press.
  14. Castles, S., de Haas, H., & Miller, M. J. (2014). The age of migration: International population movements in the modern world (5th ed.). Palgrave Macmillan.
  15. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage Publications.
  16. Creswell, J. W. (2018). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Ed.). Siyasal Kitabevi.
  17. Çağlayan, S. (2006). Göç kuramları, göç ve göçmen ilişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE), 17, 67–91.
  18. Çakır Sümer, G. (2025). Kentlere göçü önlemede bir strateji olarak ‘‘nüfusu kırsalda tutma’’. Ortadoğu ve Göç Dergisi, 15(2), 43–87.
  19. Danış, D., & Nazlı, D. (2019). A faithful alliance between the civil society and the state: Actors and mechanisms of accommodating Syrian refugees in Istanbul. International Migration.
  20. Del Carpio, X. V., & Wagner, M. (2015). The impact of Syrian refugees on the Turkish labor market. World Bank. Ekici, S., & Tuncel, G. (2015). Göç ve insan. Birey ve Toplum, 5(9), 1–14.
  21. Erdoğan, M. M. (2015). Türkiye’deki Suriyeliler: Toplumsal kabul ve uyum. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. Erdoğan, M. M. (2020). Suriyeliler barometresi.
  22. Erol, M., & Ersever, O. G. (2014). Göç krizi ve göç krizine müdahale. Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 24(1), 47–68.
  23. Goffman, E. (2014). Damga: Örselenmiş kimliğin idare edilişi üzerine notlar (S. Kayaoğlu, Çev.). Heretik Yayıncılık.
  24. Göç İdaresi Başkanlığı. (2026). Geçici koruma. https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638
  25. Gökbayrak, Ş. (2008). Uluslararası göç ve kalkınma tartışmaları: Beyin göçü üzerine bir inceleme. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 63(3), 65–82.
  26. Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of qualitative research (pp. 105–117). SAGE Publications.
  27. Gürsoy, M. (2013). Kentleşme sürecinde göç–suçluluk ilişkisi (Yüksek lisans tezi). Adıyaman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  28. Holloway, I., & Wheeler, S. (1996). Qualitative research for nurses. Blackwell Science.
  29. İçduygu, A. (2015). Syrian refugees in Turkey: The long road ahead. Migration Policy Institute.
  30. İçduygu, A., & Şimşek, D. (2016). Syrian refugees in Turkey: Towards integration policies. Turkish Policy Quarterly, 15(3), 59–69.
  31. Kaplan, M., & Yardımcıoğlu, M. (2020). Alan, habitus ve sermaye kavramlarıyla Pierre Bourdieu. Habitus Toplumbilim Dergisi, (1).
  32. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (21. baskı). Nobel Yayıncılık.
  33. Kaya, A., & Kıraç, A. (2016). Vulnerability assessment of Syrian refugees in Istanbul.
  34. Kitzinger, J. (1995). Qualitative research: Introducing focus groups. BMJ, 311(7000), 299–302.
  35. Klenke, K. (2016). Qualitative research in the study of leadership. Emerald Group Publishing.
  36. Korkmaz, Y. (2025). Türkiye’de mültecilik konusu üzerine yazılmış doktora tezlerinin incelenmesi. Ortadoğu ve Göç, 15(2), 306–329.
  37. Krefting, L. (1991). Rigor in qualitative research: The assessment of trustworthiness. The American Journal of Occupational Therapy, 45(3), 214–222.
  38. Kurfalı, M. A., & Özçürümez, S. (2023). Residing without settling: Housing market and tactics of Syrian forced migrants in Turkey. Population, Space and Place, 29(1), 1–11.
  39. Kurtkan, A. (1976). Genel sosyoloji. Fakülteler Matbaası.
  40. Lamont, M., & Swidler, A. (2014). Methodological pluralism and the possibilities and limits of interviewing. Qualitative Sociology, 37(2), 153–171.
  41. Lee, E. S. (1966). A theory of migration. Demography, 3(1), 47–57.
  42. Mahmud, F., Hayath, T., Rahman, M. S., Kowsar, A. M., Mannan, M., & Siddique, M. M. (2024). The role of community clinics in shaping health outcomes in rural Bangladesh: A qualitative study.
  43. Online Etymology Dictionary. (2025, September 23). Integrate. https://www.etymonline.com/word/integrate Özçürümez, G. (2013). Damgalayan ve damgalanan psikiatri. TPD 17. Yıllık Toplantı ve Klinik Eğitim Sempozyumu Bildiri Kitabı. Antalya.
  44. Özyakışır, D. (2013). Göç, kuram ve bölgesel bir uygulama. Nobel Akademik Yayıncılık.
  45. Parekh, B. (2000). Rethinking multiculturalism: Cultural diversity and political theory. Macmillan Press.
  46. Sağlam, S. (2006). Türkiye’de iç göç olgusu ve kentleşme. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 5, 33–44.
  47. Saraçoğlu, C., & Belanger, D. (2025). Türkiye'nin Suriyeli mültecileri on yıldır nasıl yönettiği: Üç kademeli sınıf analizi. Cambridge University Press.
  48. Sayın, Y., Usanmaz, A., & Aslangiri, F. (2016). Uluslararası göç olgusu ve yol açtığı etkileri: Suriye göçü örneği. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 18(31), 1–13.
  49. Sözer, M. A. (2019). Göç, toplumsal uyum, aidiyet. Journal of Bayburt Education Faculty, 14(28), 419–434.
  50. Şafak Ayvazoğlu, A., Konuroğlu, F., & Yağmur, K. (2021). Psychological and socio-cultural adaptation of Syrian refugees in Turkey. International Journal of Intercultural Relations, 80, 99–111.
  51. Şemşit, S. (2018). Avrupa Birliği politikaları bağlamında uluslararası göç olgusu ve türleri: Kavramsal bakış. Yönetim ve Ekonomi, 25(1), 269–284.
  52. Şemşit, S. (2018). Türkiye’de Suriyelilerin hukuki statüsü ve uygulamadaki sorunlar.
  53. Turhanoğlu, A., Suğur, N., Şavran, G., & Çetin, T. (2012). Sosyolojide araştırma yöntem ve teknikleri. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  54. Turner, B. S. (2006). Vulnerability and human rights. The Pennsylvania State University Press.
  55. Türkkan, B. (2019). Uluslararası göç olgusu: Suriyeli göçmenlerin Türkiye’deki ekonomik ve sosyal yapı üzerine etkileri (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi.
  56. Wallace, R., & Wolf, A. (2012). Çağdaş sosyoloji kuramları: Klasik geleneğin genişletilmesi (M. R. Ayas & Ç. L. Elburuz, Çev.). Sentez Yayıncılık.
  57. Zihnioğlu, Ö., & Dalkıran, M. (2022). Sosyal sermayeden sosyal uyuma: Türkiye, Suriyeli mülteciler ve STK’ların aracı rolü. Etnik ve Göç Çalışmaları Dergisi, 48(11), 2455–2472.