AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTo increase the effectiveness of midwife clinics, it is recommended that procedures be established at the Ministry level and that job descriptions and authority limits be clarified at the regulation level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
ABSTRACT Purpose: This study was conducted to examine the role of midwife clinics in the midwifery profession as a newly implemented model in our country; to determine midwives' knowledge and expectations regarding these clinics; and to contribute to service quality and professional development. Methods: The sample of this descriptive study consisted of 273 midwives working throughout Turkey. Data were collected using an online questionnaire developed by the researchers. Descriptive statistics, chi-square, Mann-Whitney U, and Kruskal-Wallis tests were used to evaluate the data, and a significance level of p<0.05 was accepted. Findings: 93.4% of participants stated that they had heard of midwife clinics, 64.1% knew the professional roles of midwives working in clinics, and 53.1% stated that their level of knowledge about the services offered was good/very good. Only 16.1% of midwives stated that they had received training on this subject. 76.6% of participants stated that they wanted to work in midwife clinics, and 90.1% reported that this practice would positively affect their professional status. Conclusion: Although midwives have a high level of awareness about midwife clinics, it is seen that there is insufficient information about their duties and service areas. To increase the effectiveness of midwife clinics, it is recommended that procedures be established at the Ministry level and that job descriptions and authority limits be clarified at the regulation level.
Özet
Amaç: Bu araştırma, ebe polikliniklerinin ülkemizde yeni uygulanmaya başlayan bir model olarak ebelik mesleğindeki yerini incelemek; ebelerin bu polikliniklere ilişkin bilgi ve beklenti düzeylerini belirleyerek hizmet kalitesine ve mesleki gelişime katkı sağlamak amacıyla yapılmıştır. Yöntemler: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın örneklemini Türkiye genelinde görev yapan 273 ebe oluşturmuştur. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen çevrim içi anket formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, ki-kare, Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri kullanılmış, anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %93.4’ü ebe polikliniklerini duyduğunu, %64.1’i polikliniklerde görev yapan ebelerin mesleki rollerini bildiğini, %53.1’i ise sunulan hizmetler hakkında bilgi düzeyinin iyi/çok iyi olduğunu ifade etmiştir. Ebelerin yalnızca %16.1’i bu konuda eğitim aldığını belirtmiştir. Katılımcıların %76.6’sı ebe polikliniklerinde çalışmak istediğini, %90.1’i bu uygulamanın mesleki statüyü olumlu yönde etkileyeceğini bildirmiştir. Sonuç: Ebelerin ebe polikliniklerine yönelik farkındalıklarının yüksek olmasına rağmen, görev ve hizmet alanları hakkında yeterli bilgilendirme yapılmadığı görülmektedir. Ebe polikliniklerinin etkinliğini artırmak için Bakanlık düzeyinde prosedürlerin oluşturulması, görev tanımları ve yetki sınırlarının yönetmelik düzeyinde netleştirilmesi önerilmektedir.