AI Summary & Key Takeaways
AI InsightForecast error variance decomposition results indicate that exchange rate shocks account for a substantial share of price level variance, whereas the explanatory power of credit shocks for exchange rate and industrial production variability may increase over time.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study empirically examines the dynamic interactions among nominal credit volume, the exchange rate, the price level, and industrial production in the Turkish economy over the period 2018:02–2024:12. This period, which covers the 2018 currency shock, the COVID-19 pandemic, and the post-2021 policy regime shift, is characterized by intense structural breaks and high macroeconomic volatility. After the Zivot-Andrews structural break unit root test and Johansen cointegration analysis indicate that the series generally exhibit I(1) properties and that a long-run relationship exists among the variables, a Vector Error Correction Model (VECM) is estimated. Bootstrap-based impulse response functions show that exchange rate shocks generate a positive and persistent pass-through effect on the price level, while the effect of credit shocks remains limited in the short run and becomes more pronounced over the medium horizon. Forecast error variance decomposition results indicate that exchange rate shocks account for a substantial share of price level variance, whereas the explanatory power of credit shocks for exchange rate and industrial production variability may increase over time. The direct use of nominal credit is adopted as a modelling choice aimed at reducing the mechanical dependency risk that may arise when CPI-deflated real credit is included in the same system with the price level. The findings suggest that a narrow policy framework relying solely on the interest rate instrument may be insufficient for price stability and point to the need for a broader policy approach that jointly considers exchange rate stability, credit growth, expectation management, and macroprudential instruments.
Özet
Bu çalışma, 2018:02–2024:12 döneminde Türkiye ekonomisinde nominal kredi hacmi, döviz kuru, fiyat düzeyi ve sanayi üretimi arasındaki dinamik etkileşimleri ampirik olarak incelemektedir. 2018 döviz kuru şoku, COVID-19 salgını ve 2021 sonrası politika rejimi dönüşümünü kapsayan söz konusu dönem, yoğun yapısal kırılmalar ve yüksek makroekonomik oynaklık içermektedir. Zivot-Andrews yapısal kırılmalı birim kök testi ve Johansen eşbütünleşme analizi aracılığıyla serilerin genel olarak I(1) özellik sergilediği ve değişkenler arasında uzun dönemli ilişki bulunduğu tespit edildikten sonra Vektör Hata Düzeltme Modeli (VECM) tahmin edilmiştir. Bootstrap güven bantlı etki-tepki fonksiyonları, döviz kuru şoklarının fiyat düzeyi üzerinde pozitif ve kalıcı bir geçişkenlik etkisi yarattığını; kredi şoklarının etkisinin ise kısa vadede sınırlı kalıp orta vadeden itibaren daha belirgin hâle geldiğini göstermektedir. Varyans ayrıştırması sonuçları, döviz kuru şoklarının fiyat düzeyi varyansında yüksek bir paya sahip olduğunu; kredi şoklarının ise döviz kuru ve sanayi üretimi üzerindeki açıklayıcı gücünün zaman içinde artabildiğini ortaya koymaktadır. Nominal kredi değişkeninin doğrudan kullanılması, TÜFE ile enflasyondan arındırılmış reel kredi serisinin fiyat düzeyiyle aynı sistemde kullanılmasından doğabilecek mekanik bağımlılık riskini azaltmaya yönelik bir modelleme tercihi olarak benimsenmiştir. Bulgular, fiyat istikrarını sağlamada yalnızca faiz aracına odaklanan dar bir politika çerçevesinin yetersiz kalabileceğini; döviz kuru istikrarı, kredi büyümesi, beklenti yönetimi ve makro ihtiyati araçları birlikte gözeten daha bütüncül bir politika yaklaşımına ihtiyaç olduğunu göstermektedir.