AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings highlight that resin production should be considered not only from a technical-chemical perspective but also in conjunction with appropriate silvicultural practices, and several silvicultural recommendations are proposed
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigated factors affecting resin yield in experimental plots established in maritime pine (Pinus pinaster) stands located in Şile (Istanbul) and Armutlu–Asmalıdere (Yalova), and provided silvicultural evaluations. The acid-paste method was used for resin tapping. In the Şile trial area, canopy cover, tree diameter, and resin yield were measured. In the Armutlu trial area, tree diameter, height, crown width, and resin yield were recorded. Şile data were analyzed using Mann–Whitney U and Kruskal–Wallis tests, while Armutlu data were evaluated using Pearson correlation and multiple regression analysis. In Şile, resin yield differed significantly (Asymp. Sig. p<0.005) according to diameter and canopy cover classes. In Armutlu, Pearson correlation analysis showed that resin yield varied significantly (p<0.005) with diameter, height, and crown width. However, in the multiple regression model, only crown width showed a significant relationship with resin yield (r = 0.528, p = 0.002). The average resin yield was 2862.64 g/tree in Şile and 1365.77 g/tree in Armutlu. The findings highlight that resin production should be considered not only from a technical-chemical perspective but also in conjunction with appropriate silvicultural practices, and several silvicultural recommendations are proposed
Özet
Bu çalışmada, İstanbul–Şile ve Yalova–Armutlu sahil çamı (Pinus pinaster) meşcerelerinden alınan deneme alanlarında reçine verimini etkileyen bazı faktörler incelenmiş ve silvikültürel değerlendirmeler yapılmıştır. Reçine üretiminde asit-pasta yöntemi kullanılmıştır. Şile deneme alanında kapalılık, ağaç çapları ve reçine verimleri; Armutlu-Asmalıdere deneme alanında ağaçların çap, boy, tepe tacı genişliği ve reçine verimleri ölçülmüştür. Şile verileri, Mann–Whitney U ve Kruskal–Wallis testleriyle, Armutlu verileri ise Pearson korelasyon ve çoklu regresyon analiziyle değerlendirilmiştir. Şile deneme alanında, reçine veriminin çap ve kapalılık gruplarına göre anlamlı biçimde (Asymp. Sig. p<0,005) değiştiği görülmüştür. Armutlu’da, Pearson korelasyon analizinde reçine veriminin çap, boy ve tepe tacı genişliği faktörlerine göre ayrı ayrı anlamlı bir biçimde değiştiği görülmüştür (p<0,005). Çoklu regresyon analizinde ise yalnızca tepe tacı genişliği ile reçine verimi arasında bir ilişki (r=0.528, p=0.002) saptanmıştır. Ortalama reçine verimi Şile’de 2862,64 g/ağaç, Armutlu-Asmalıdere’de ise 1365,77 g/ağaç olarak bulunmuştur. Elde edilen bulgulara göre, reçine üretiminin yalnızca teknik-kimyasal uygulamalarla değil, uygun silvikültürel metotlarla birlikte ele alınması gerektiği vurgulanmış ve bazı silvikültürel öneriler sunulmuştur.