AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that women's domestic care burdens and responsibilities increased significantly in the post-earthquake period; furthermore, women severed from their social networks experienced loneliness, rootlessness, and belonging issues in their new living environments.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Earthquakes are devastating natural disasters that not only cause physical destruction but also precipitate long-term social, psychological, and economic crises in the lives of individuals. Following the Kahramanmaraş-centered earthquakes that occurred in Turkey on February 6, 2023, and affected a vast geographical area, a massive wave of internal migration took place driven by security concerns and the unsustainability of living conditions. In this context, women have experienced the traumatic impacts of the disaster and subsequent migration in a more profound and multi-layered manner, exacerbated by existing gender inequalities and caregiving obligations. This study aims to examine the psychosocial experiences, changes in family dynamics, and future expectations of women compelled to migrate to different cities following the earthquake, through a gender perspective. Employing a phenomenological design within the qualitative research framework, semi-structured in-depth interviews were conducted with 9 female participants aged 23 to 54, selected via snowball sampling. The obtained data were analyzed using the Gemini 2.5 artificial intelligence tool. Consequently, three main themes—"The Impact of the Earthquake on Women's Family Life," "The Impact of the Earthquake on Women's Social Life," and "The Impact of the Earthquake on Women's Mental Health"—along with six sub-categories were identified. The findings indicate that women's domestic care burdens and responsibilities increased significantly in the post-earthquake period; furthermore, women severed from their social networks experienced loneliness, rootlessness, and belonging issues in their new living environments. Regarding mental health, it was highlighted that while participants experienced intense anxiety, grief, and insecurity, migration provided a sense of relief for some women by distancing them from the traumatic setting. Regarding future expectations, a dual structure was observed: some participants had completely lost hope, while others maintained the motivation to hold on to life. In conclusion, the study underscores the necessity of holistic and gender-sensitive social work interventions to enhance the psychological resilience of displaced women, meet their basic needs, and facilitate their social integration.
Özet
Depremler, yalnızca fiziksel yıkıma neden olmakla kalmayıp bireylerin yaşamlarında uzun vadeli sosyal, psikolojik ve ekonomik krizlere yol açan yıkıcı doğal afetlerdir. Türkiye’de 6 Şubat 2023 tarihinde Kahramanmaraş merkezli gerçekleşen ve geniş bir coğrafyayı etkileyen depremler sonrasında, güvenlik kaygıları ve yaşam koşullarının sürdürülemezliği nedeniyle büyük bir iç göç hareketi yaşanmıştır. Bu süreçte kadınlar, mevcut toplumsal cinsiyet eşitsizlikleri ve bakım yükümlülükleri nedeniyle afet ve göçün yarattığı travmatik etkileri daha derin ve çok katmanlı hissetmişlerdir. Bu araştırma, deprem sonrası farklı şehirlere göç etmek zorunda kalan kadınların psikososyal deneyimlerini, aile dinamiklerindeki değişimleri ve gelecek beklentilerini toplumsal cinsiyet perspektifiyle incelemeyi amaçlamıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik desenin kullanıldığı çalışmada, kartopu örnekleme tekniğiyle belirlenen ve yaşları 23 ile 54 arasında değişen 9 kadın katılımcı ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler Gemini 2.5 yapay zekâ aracı kullanılarak analiz edilmiş olup analiz neticesinde “Depremin Kadınların Aile Yaşamına Etkisi”, “Depremin Kadınların Sosyal Yaşamına Etkisi” ve “Depremin Kadınların Ruh Sağlığı Üzerindeki Etkisi” başlıkları altında 3 ana tema ve 6 alt kategori belirlenmiştir. Araştırma bulguları, deprem sonrası kadınların hane içi bakım yüklerinin ve sorumluluklarının belirgin şekilde arttığını; sosyal çevrelerinden kopan kadınların yeni yaşam alanlarında yalnızlık, köksüzlük ve aidiyet sorunları yaşadığını göstermiştir. Ruhsal açıdan ise katılımcıların yoğun kaygı, yas ve güvensizlik hissettikleri, ancak göç etmenin bazı kadınlar için travmatik mekândan uzaklaşma yoluyla rahatlatıcı bir etkisi olduğu vurgulanmıştır. Geleceğe yönelik beklentilerde ise, bazı katılımcıların umutlarını tamamen yitirdiği, bazılarının ise hayata tutunma motivasyonunu koruduğu ikili bir yapı gözlemlenmiştir. Çalışma sonucunda, göç eden kadınların psikolojik dayanıklılıklarını artırmak, temel ihtiyaçlarını karşılamak ve sosyal uyumlarını sağlamak amacıyla bütüncül ve toplumsal cinsiyet duyarlı sosyal hizmet müdahalelerinin gerekliliği vurgulanmıştır.