AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIts original contribution lies in applying Gambetta's protection-economy model and Mosca's mafia-spirit concept together within a single novel.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the social and political mechanisms through which the phenomenon of the Mafia is represented in Leonardo Sciascia’s Il giorno della civetta (The Day of the Owl). The main question is whether the Mafia is constructed in the novel merely as a criminal organization or as an alternative order-producing force in areas where state authority remains weak. Methodologically, the article employs close reading and sociological textual analysis, interpreting key narrative nodes alongside Diego Gambetta’s approach to the private protection industry and Gaetano Mosca’s conceptualization of the mafia spirit. The analysis focuses on the Bellodi-Don Mariano contrast, the Colasberna murder, and witness silence. The findings show that violence alone is not the determining element. The actual determinant is a system of social obedience operating through protection, reputation, fear, and omertà. Within this framework, omertà emerges not as an individual act of silence but as a collective social norm that disables the state-law relation. The article positions Sciascia’s mafia narrative not as a criminal case but as a critical social reading that renders visible the limits of the modern state. Its original contribution lies in applying Gambetta's protection-economy model and Mosca's mafia-spirit concept together within a single novel.
Özet
Bu çalışma İtalyan yazar Leonardo Sciascia’nın Il giorno della civetta (Baykuşun Günü) adlı romanında mafya olgusunun hangi toplumsal ve siyasal mekanizmalarla temsil edildiğini incelemektedir. Çalışmanın temel sorusu, romanda mafyanın yalnızca kriminal bir örgüt olarak mı yoksa devlet otoritesinin zayıf kaldığı alanlarda alternatif bir düzen kurucu olarak mı kurgulandığıdır. Yöntem olarak yakın okuma ve sosyolojik metin çözümlemesi benimsenmiştir. Metin, Diego Gambetta’nın özel koruma endüstrisi yaklaşımı ve Gaetano Mosca’nın mafya ruhu kavramsallaştırmasıyla birlikte değerlendirilmiştir. Analiz, Bellodi-Don Mariano karşıtlığı, Colasberna cinayeti ve tanık suskunluğu ekseninde yoğunlaşmaktadır. İnceleme sonucunda romanda şiddetin tek başına belirleyici bir unsur olmadığı, asıl belirleyici olanın koruma, itibar, korku ve omertà üzerinden işleyen bir toplumsal itaat düzeni olduğu görülmektedir. Bu çerçevede omertà, bireysel bir susma davranışından çok, devlet-hukuk ilişkisini etkisizleştiren kolektif bir toplumsal norm olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışma, Sciascia’nın mafya anlatısını kriminal bir vaka olmaktan çıkarıp modern devletin sınırlarını görünür kılan eleştirel bir toplumsal okuma olarak konumlandırmaktadır. Makalenin özgün katkısı, Gambetta’nın koruma ekonomisi modeli ile Mosca’nın mafya ruhu yaklaşımını aynı roman içinde korkunun norma dönüşmesi, arabuluculuk, itibar söylemi ve tanıklığın geri çekilmesi gibi göstergeler etrafında birlikte uygulamasıdır. Bu çerçevede roman, bahsi geçen mafya sosyolojisinin tek bir yapıtta görüldüğü eleştirel bir okuma örneğine dönüşmektedir.