AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConfirmatory factor analysis results demonstrated that the three-factor structure showed an acceptable model fit (χ²/df=2.251; RMSEA=0.056; CFI=0.942; GFI=0.961).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The widespread use of digital technologies in working life has led employees to remain constantly connected and has increasingly blurred the boundaries between work and private life. This situation makes it difficult for employees to psychologically detach from work and highlights the importance of digital detox practices, which refer to the conscious limitation of digital technology use. The aim of this study is to develop a valid and reliable measurement tool that can assess behaviors and practices related to limiting digital technology use within organizations. For this purpose, the Organizational Digital Detox Scale was developed and its psychometric properties were examined. Research data were collected from employees, and exploratory and confirmatory factor analyses were conducted to examine the construct validity of the scale. The results of the exploratory factor analysis indicated that the scale consists of three dimensions—organizational support, self-control, and personal boundaries—and a total of 12 items. The total variance explained by the scale was found to be 51.765%. Confirmatory factor analysis results demonstrated that the three-factor structure showed an acceptable model fit (χ²/df=2.251; RMSEA=0.056; CFI=0.942; GFI=0.961). In addition, the overall reliability coefficient of the scale was found to be 0.743. These findings indicate that the developed scale is a valid and reliable instrument for measuring organizational digital detox behaviors. The study is expected to contribute to the literature on managing digital technology use in organizations and to provide a methodological basis for future research examining employees’ digital boundaries in the digitalized workplace.
Özet
Dijital teknolojilerin çalışma yaşamında yaygınlaşması çalışanların sürekli bağlantılı kalmasına ve iş ile özel yaşam arasındaki sınırların giderek belirsizleşmesine yol açmaktadır. Bu durum çalışanların işten psikolojik olarak ayrışmasını zorlaştırmakta ve dijital teknoloji kullanımının bilinçli biçimde sınırlandırılmasını ifade eden dijital detoks uygulamalarını önemli hale getirmektedir. Bu çalışmanın amacı, örgütlerde dijital teknoloji kullanımının sınırlandırılmasına yönelik davranış ve uygulamaları ölçebilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Bu doğrultuda Örgütsel Dijital Detoks Ölçeği geliştirilmiş ve ölçeğin psikometrik özellikleri test edilmiştir. Araştırma verileri çalışanlardan elde edilmiş ve ölçeğin yapı geçerliliğini incelemek amacıyla açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre ölçeğin kurumsal destek, öz kontrol ve kişisel sınır olmak üzere üç boyuttan ve toplam 12 maddeden oluştuğu belirlenmiştir. Ölçeğin açıkladığı toplam varyans %51,765 olarak bulunmuştur. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları üç faktörlü yapının kabul edilebilir düzeyde uyum gösterdiğini ortaya koymuştur (χ²/sd=2,251; RMSEA=0,056; CFI=0,942; GFI=0,961). Ayrıca ölçeğin genel güvenilirlik katsayısının 0,743 olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular geliştirilen ölçeğin örgütsel dijital detoks davranışını ölçmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermektedir. Çalışmanın örgütlerde dijital teknoloji kullanımının yönetilmesine yönelik araştırmalara katkı sağlaması ve çalışanların dijital sınırlarının anlaşılmasına yönelik gelecekteki çalışmalara metodolojik bir temel oluşturması beklenmektedir.