AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that the main factors hindering women’s entry into the labor market and their continuity in employment include motherhood and care responsibilities, gender roles, education level, spousal and family support, economic vulnerability, and gender-segregated labor structures at the sectoral level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Women’s labor constitutes one of the domains in which gender inequalities are most intensely observed in Türkiye, and therefore represents an important area of debate in both academic literature and policy documents. The relatively low labor force participation rates of women compared to many European countries, the widespread nature of informal employment among women, and the disproportionate burden of care responsibilities borne by women render female employment a structural social policy issue. Within this context, this study aims to examine the experiences of female employers and female employees regarding formal employment in Ankara within the framework of the Women-Up Project, which is supported by the European Union’s Instrument for Pre-Accession Assistance (IPA) and implemented by the Social Security Institution (SSI). The study adopts a qualitative research design. Semi-structured interviews were conducted with five female employers and five female employees who benefited from the Women-Up Project, and the data were analyzed using thematic content analysis. The findings indicate that the main factors hindering women’s entry into the labor market and their continuity in employment include motherhood and care responsibilities, gender roles, education level, spousal and family support, economic vulnerability, and gender-segregated labor structures at the sectoral level. At the same time, the Women-Up Project produces positive outcomes by providing financial support, facilitating the transition to formal employment, and contributing to psychosocial empowerment. However, the findings also reveal limitations in terms of the project’s duration, scope, and sustainability, particularly regarding the need to strengthen its education, networking, and structural support components. The study emphasizes that project-based interventions must be integrated into national employment policies in order to achieve a sustainable increase in women’s employment.
Özet
Kadın emeği, Türkiye’de toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin en yoğun biçimde gözlemlendiği alanlardan biri olması nedeniyle hem akademik literatürde hem de politika belgelerinde önemli bir tartışma konusu oluşturmaktadır. Kadınların işgücü piyasasına katılım oranlarının birçok Avrupa ülkesine kıyasla düşük seyretmesi, kadınlar arasında kayıt dışı istihdamın yaygınlığı ve bakım yükümlülüklerinin büyük ölçüde kadınların üzerinde yoğunlaşması, kadın istihdamını yapısal bir sosyal politika meselesi hâline getirmektedir. Bu çalışma, Türkiye’de kadın istihdamının artırılmasına yönelik olarak Avrupa Birliği Katılım Öncesi Yardım Aracı (IPA) kapsamında desteklenen ve Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından yürütülen Women-Up Projesi çerçevesinde, Ankara ilinde kadın işveren ve işgörenlerin kayıtlı istihdama ilişkin deneyimlerini nitel bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında Women-Up Projesi’nden yararlanan beş kadın işveren ve beş kadın işgörenle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş; elde edilen veriler tematik içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Bulgular, kadınların işgücü piyasasına girişini ve istihdamda kalıcılığını zorlaştıran başlıca faktörlerin annelik ve bakım sorumlulukları, toplumsal cinsiyet rolleri, eğitim düzeyi, eş ve aile desteği, ekonomik kırılganlık ve sektörel düzeyde cinsiyetçi işbölümü olduğunu göstermektedir. Öte yandan Women-Up Projesi, finansal destek sağlama, kayıtlı istihdama geçişi kolaylaştırma ve psikososyal güçlenmeye katkı sunma yönleriyle olumlu sonuçlar üretmektedir. Ancak projenin süre, kapsam ve sürdürülebilirlik açısından sınırlılıkları bulunduğu; özellikle eğitim, ağ geliştirme ve yapısal destek bileşenlerinin güçlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Çalışma, kadın istihdamının kalıcı biçimde artırılabilmesi için proje temelli müdahalelerin ulusal istihdam politikalarına entegre edilmesinin önemini vurgulamaktadır.