AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings revealed that Cupressus sempervirens accounted for 30.42% of all individuals, indicating clear dominance at the species level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to analyze the urban tree composition of Atatürk Park in Kahramanmaraş through indicators of taxonomic imbalance. 733 tree individuals were identified within the park, representing 25 species, 22 genera, and 14 families. Species diversity was evaluated using 10-20-30 rule in conjunction with the Pest Vulnerability Matrix (PVM). The findings revealed that Cupressus sempervirens accounted for 30.42% of all individuals, indicating clear dominance at the species level. Additionally, Gleditsia triacanthos (16.23%) and Acer negundo (10.10%) exceeded the recommended species thresholds. The five most common species constituted 74.76% of the total, while the top ten species represented 93.99%. At the genus level, Cupressus (30.42%) was the most dominant, and at the family level, Cupressaceae (32.20%) exceeded the 30% threshold. These results show taxonomic imbalance ratios of 30.42% for species, 30.42% for genus, and 32.20% for family levels, indicating that the park falls within the high vulnerability category according to the PVM. Among all tree individuals, 59.89% were angiosperms and 40.11% were gymnosperms; phenologically, 59.75% were deciduous broadleaf, 40.11% coniferous, and only 0.14% evergreen broadleaf. Regarding provenance, native species made up 62.76% of the population, while exotic species constituted 37.24%. These findings reveal that the park exhibits insufficient taxonomic diversity and a high dependence on a few taxa, which contributes to ecological vulnerability. As a result, tree-planting strategies based on taxonomic balance and increased use of native species are recommended to promote sustainable urban forestry.
Özet
Bu çalışma, Kahramanmaraş Atatürk Parkı'ndaki kentsel ağaç kompozisyonunu taksonomik dengesizlik göstergeleri doğrultusunda analiz etmeyi amaçlamaktadır. Alanda yapılan envanter çalışmasında 733 ağaç bireyi tespit edilmiş olup, bu bireyler 25 tür, 22 cins ve 14 familyaya aittir. Çeşitlilik değerlendirmesinde 10-20-30 kuralı ile Zararlılara Duyarlılık Matrisi (Pest Vulnerability Matrix – PVM) birlikte kullanılmıştır. Bulgular, tür düzeyinde Cupressus sempervirens’in %30.42’lik oranla baskın olduğunu; ayrıca Gleditsia triacanthos (%16.23) ve Acer negundo (%10.10) gibi egzotik türlerin de eşik değerleri aştığını göstermektedir. En yaygın beş tür park genelinin %74.76’sını, ilk on tür ise %93.99’unu oluşturmaktadır. Cins düzeyinde Cupressus (%30.42), familya düzeyinde ise Cupressaceae (%32.20) açık ara baskındır. Bu durum, tür, cins ve familya düzeylerinde sırasıyla %30.42, %30.42 ve %32.20 oranlarında taksonomik dengesizlik bulunduğunu ve parkın PVM’ye göre yüksek kırılganlık risk grubunda yer aldığını göstermektedir. Ağaç bireylerinin %59.89’u angiosperm, %40.11’i gymnosperm grubuna aittir; fenolojik olarak %59.75’i yaprağını döken geniş yapraklı, %40.11’i iğne yapraklı, yalnızca %0.14’ü her dem yeşil geniş yapraklıdır. Köken açısından değerlendirildiğinde, bireylerin %62.76’sı yerli, %37.24’ü egzotik türlerden oluşmaktadır. Bu bulgular, parkta taksonomik çeşitliliğin yetersiz olduğunu ve belirli taksonlara aşırı bağımlılığın ekolojik kırılganlık yarattığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, sürdürülebilir kentsel ormancılık açısından taksonomik dengeye dayalı dikim stratejilerinin benimsenmesi ve yerli türlerin çeşitlendirilerek kullanılması önerilmektedir.