AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that Germany leads in structured collaborative design frameworks within “living laboratories,” Latvia excels in integrating seasonal ecosystem visualization, and Türkiye stands out in leveraging experiential user feedback.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Rapid urbanization and environmental degradation necessitate effective pedagogical tools to promote urban sustainability. This study evaluates how landscape design can increase environmental awareness by comparing its applications in three distinct socio-political and ecological contexts across the Euro-Asian gradient: Germany, representing advanced nature-based innovations; Latvia, emphasizing habitat conservation and cultural identity; and Türkiye, focusing on community-oriented urban interventions. Using a systematic qualitative approach involving document analysis of peer-reviewed articles and project studies published between 2007 and 2025, a comparative matrix based on three key dimensions was constructed: educational landscapes, ecological aesthetics, and participatory design. The findings reveal that Germany leads in structured collaborative design frameworks within “living laboratories,” Latvia excels in integrating seasonal ecosystem visualization, and Türkiye stands out in leveraging experiential user feedback. This study contributes to the literature by providing an international framework that moves landscape design from one context to another, supporting its transformation from a purely aesthetic discipline to an active educational tool for sustainability.
Özet
Hızlı kentleşme ve çevresel bozulma, kentsel sürdürülebilirliği teşvik etmek için etkili pedagojik araçlara olan ihtiyacı ortaya koymaktadır. Bu çalışma; peyzaj tasarımının çevresel farkındalığı artırmadaki rolünü, Avrasya bölgesinden seçilen üç farklı sosyo-politik ve ekolojik bağlam üzerinden karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Bu kapsamda, gelişmiş doğa tabanlı yenilikleriyle Almanya, habitat koruma ve kültürel kimlik vurgusuyla Letonya ve topluluk odaklı kentsel müdahaleleriyle Türkiye örnekleri ele alınmıştır. Çalışmada, 2007 ile 2025 yılları arasında yayınlanan hakemli makale ve proje çalışmaların belge analizini içeren sistematik bir nitel yaklaşım kullanılarak, üç temel boyuta dayalı karşılaştırmalı bir matris oluşturulmuştur. Bunlar: Eğitimsel peyzajlar, ekolojik estetik ve katılımcı tasarım. Bulgular, Almanya'nın “yaşayan laboratuvarlar” içindeki yapılandırılmış ortak tasarım çerçevelerinde lider olduğunu, Letonya'nın mevsimsel ekosistem görselleştirmesini entegre etmede üstün olduğunu ve Türkiye'nin deneyimsel kullanıcı geri bildiriminden yararlanmada öne çıktığını ortaya koymaktadır. Bu çalışma, peyzaj tasarımını bir çerçeveden diğerine taşıyan uluslararası bir nitelik sağlayarak literatüre katkıda bulunmaktadır. Tamamen estetik bir disiplinden, sürdürülebilirlik için aktif bir eğitim aracına dönüşümü desteklemektedir.