AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that students prioritize fundamental design principles such as emphasis, balance, and appropriateness in their design processes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines a sculpture-based studio practice implemented in the Fundamental Design course within landscape architecture education. Rather than directly measuring design success, the research evaluates the effects of this practice-based learning process on students’ understanding of fundamental design principles and the development of their spatial perception. This study is based on a case study conducted with 15 first-year undergraduate students enrolled in the Basic Design course offered during the fall semester of the 2023-2024 academic year at the Department of Landscape Architecture, Faculty of Agriculture, Siirt University. Data were collected through sculpture models produced by the students and a structured questionnaire. The collected data were analyzed using descriptive statistical methods. The findings indicate that students prioritize fundamental design principles such as emphasis, balance, and appropriateness in their design processes. However, these trends were interpreted as patterns emerging within a specific learning context. The study demonstrates that sculpture-based practices support experiential learning and may contribute to students’ abstract reasoning and spatial thinking. The study’s reliance on a limited sample size and the fact that the data are largely based on student self-assessments point to methodological limitations that must be considered when interpreting the findings. In this regard, the study offers a contextual and pedagogical evaluation of practice-based learning processes in landscape architecture design education rather than producing generalizable conclusions.
Özet
Bu çalışma, peyzaj mimarlığı eğitiminde Temel Tasarım dersi kapsamında uygulanan heykel (yontu) temelli bir stüdyo pratiğini incelemektedir. Araştırma, tasarım başarısını doğrudan ölçmeyi amaçlamak yerine, uygulamaya dayalı bu öğrenme sürecinin öğrencilerin temel tasarım ilkelerini kavrama düzeyleri ve mekânsal algı gelişimleri üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi hedeflemektedir. Bu çalışma, Siirt Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü’nde 2023-2024 Eğitim-Öğretim yılı güz yarıyılında açılan Temel Tasarım dersine kayıtlı 15 birinci sınıf lisans öğrencisiyle gerçekleştirilen bir vaka çalışmasına dayanmaktadır. Veriler, öğrenciler tarafından üretilen yontu maketleri ve yapılandırılmış anket formu aracılığıyla elde edilmiştir. Elde edilen veriler betimsel istatistik yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, öğrencilerin tasarım süreçlerinde özellikle vurgu, denge ve uygunluk gibi temel tasarım ilkelerini ön plana çıkardıklarını göstermektedir. Bununla birlikte, bu eğilimler belirli bir öğrenme bağlamı içerisinde ortaya çıkan örüntüler olarak değerlendirilmiştir. Çalışma, heykel temelli uygulamaların deneyimsel öğrenme süreçlerini desteklediğini ve öğrencilerin soyutlama becerileri ile mekânsal düşünme kapasitelerine katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır. Araştırmanın sınırlı örneklem büyüklüğüne dayanması ve verilerin büyük ölçüde öğrenci öz değerlendirmelerine dayanması, bulguların yorumlanmasında dikkate alınması gereken metodolojik sınırları işaret etmektedir. Bu yönüyle çalışma, genellenebilir sonuçlar üretmekten ziyade, peyzaj mimarlığı tasarım eğitiminde uygulamaya dayalı öğrenme süreçlerine ilişkin bağlamsal ve pedagojik bir değerlendirme sunmaktadır.