Journals / Turkish Journal of Forest Science / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

New distribution site of Helianthemum antitauricum P.H. Davis & Coode and habitat features

Has güngülü (Helianthemum antitauricum P.H.Davis & Coode)’nün yeni yayılış alanı ve habitat özellikleri

Tolga Ok(Kahramanmaras Sütcü Imam University)0000-0002-9546-3547
Hurem Dutal(KAHRAMANMARAŞ SÜTÇÜ İMAM ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0944-6872
Pages
—
Publication Date
2026-08-14
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, the capacity of Helianthemum antitauricum to provide pollen and nectar for apiculture should be determined.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Helianthemum antitauricum P.H.Davis & Coode, a member of the Cistaceae family, is a narrowly distributed and endemic species.
📊
Key Findings & Data:Helianthemum antitauricum grows on limestone substrates and coexists with high-mountain steppe plants, some of which are also endemic.
💡
Conclusion & Impact:In addition, the capacity of Helianthemum antitauricum to provide pollen and nectar for apiculture should be determined.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Helianthemum antitauricum · Cistaceae · yayılış

Abstract

Helianthemum antitauricum P.H.Davis & Coode, a member of the Cistaceae family, is a narrowly distributed and endemic species. A new distribution site for the species Helianthemum antitauricum has been identified in Mürsel neighborhood of Göksun district in Kahramanmaraş. This study introduces the newly discovered population of the species. Helianthemum antitauricum grows on limestone substrates and coexists with high-mountain steppe plants, some of which are also endemic. The species demonstrates an adaptive capacity to slightly alkaline, non-saline, and nutrient-poor soil conditions, preferring loamy sand soils and areas with high surface rockiness. It occurs at an average altitude of 1952 m, primarily on shaded slopes. The conservation of this species, whose presence is limited and threatened, is crucial both within and outside its natural range, and immediate measures are necessary to ensure its survival. Individuals produced in nurseries can be used as a pioneer species in erosion control projects. Additionally, Helianthemum antitauricum, adapted to nutrient-poor soils with high surface rockiness, can be utilized in rock garden and stone garden designs. Considering its altitude range, the species is likely resistant to cold and frost, making it suitable for use in high-altitude gardens as well. In addition, the capacity of Helianthemum antitauricum to provide pollen and nectar for apiculture should be determined.

Özet

Has güngülü (Helianthemum antitauricum P.H.Davis & Coode) Ladengiller (Cistaceae) familyasında yer alan dar yayılışlı endemik bir bitkidir. Has güngülüne ait yeni bir populasyon Kahramanmaraş, Göksun İlçesi, Mürsel mahallesinde tespit edilmiştir. Bu çalışmada türün yeni tespit edilen populasyonu tanıtılmıştır. Has güngülü kireç taşı ana materyali üzerinde gelişmekte ve kimileri endemik olan yüksek dağ bozkırı bitkileri ile birlikte bulunmaktadır. Hafif alkali, tuzsuz ve besin açısından fakir toprak koşullarına uyum yeteneği gösteren tür balçıklı kum tekstürlü toprakları tercih etmekte ve yüzey taşlılığı yüksek alanlarda bulunmaktadır. Has güngülü ortalama 1952 m rakımda ve gölgeli bakılarda dağılım göstermektedir. Varlığı sınırlı olan ve tehlike altında bulunan has güngülü gen kaynaklarının gerek tüm yayılış alanlarında ve gerekse de yayılış alanları dışında korunması varlığının devamı için gerekli olup bu konuda acilen önlemlerin alınması gerekmektedir. Fidanlıklarda kitlesel üretilen bireyleri erozyonla mücadele çalışmalarında öncü bir tür olarak kullanılabilir. Diğer yandan yüzey taşlılığı yüksek olan fakir toprak koşullarına uyum sağlamış has güngülü kaya bahçeleri ve taş bahçeleri düzenlemelerinde değerlendirilebilir. Rakım itibariyle soğuğa ve dona dayanıklı olduğu değerlendirilen has güngülünün üst rakımdaki bahçelerde kullanılması da mümkündür. Ayrıca has güngülünün arıcılıkta polen ve nektar üretim kapasitesi de belirlenmelidir.

🔖

Cite This Article

Ok, T., Dutal, H. (2026). New distribution site of Helianthemum antitauricum P.H. Davis & Coode and habitat features. Turkish Journal of Forest Science, Cilt: 10 Sayı: 1. https://doi.org/10.32328/turkjforsci.1886401

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Ali, S., Ali, H., Baharanchi, O. G., Sher, H., & Yousefpour, R. (2024). Investigating endemic species conservation hotspots based on species distribution models in Swat Region, Hindu Kush Pakistan. Land, 13(6), 737. doi:10.3390/land13060737
  2. Babur, E., Yalçıntaş, B., & Ünsal, Y. T. (2025). Impact of Cedrus libani afforestation on soil carbon and nitrogen stocks in the Upper Mediterranean Basin. Turkish Journal of Forest Science, 9(1), 75–88. doi:10.32328/turkjforsci.1653150
  3. Bani, B. (2009). Beydağ, Kızılgöl ve Soğanlı Dağları (Tahtalı Dağları, Adana/Kayseri) florası ve korunması (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  4. Bouyoucos, G. J. (1936). Directions for making mechanical analysis of soils by the hydrometer method. Soil Science, 42, 225–230.
  5. Coode, M. J. E. (1965). Helianthemum Adans. In P. H. Davis (Ed.), Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 1, pp. 508–517). Edinburgh: Edinburgh University Press.
  6. Çobanoğlu, D. N. (2024). Palynological, protein, and phenolic profiling of bee pollen from Mersin: An investigation. Tarım Bilimleri Dergisi, 8(2), 461–473.
  7. Dupré, C., & Ehrlén, J. (2002). Habitat configuration, species traits and plant distributions. Journal of Ecology, 90(5), 796–805. doi:10.1046/j.1365-2745.2002.00717.x
  8. Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., & Adıgüzel, N. (2000). Türkiye bitkileri kırmızı kitabı (Eğrelti ve tohumlu bitkiler). Ankara: Türkiye Tabiatını Koruma Derneği ve Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
  9. Ekim, T. (2022). Damarlı bitkiler. In A. Güner, T. Ekim, A. Kandemir, Y. Menemen, H. Yıldırım, S. Aslan, A. Ö. Çimen, I. Güner, G. Ekşi, & F. Şen (Eds.), Resimli Türkiye florası (2. baskı, Vol. 1, pp. 175–179). İstanbul: ANG Vakfı Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Yayınları.
  10. Greuter, W. (1979). Mediterranean conservation as viewed by a plant taxonomist. Webbia, 34(1), 87–99.
  11. Gülçur, F. (1974). Toprağın fiziksel ve kimyasal analiz metodları. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  12. IUCN. (2012). IUCN Red List categories and criteria: Version 3.1 (2nd ed.). Gland, Switzerland and Cambridge, UK: IUCN.
  13. Kahyaoğlu, N., & Güvendi, E. (2020). Sahilçamı ağaçlandırma alanlarının verimlilikleri ile bazı ekolojik faktörler arasındaki ilişkiler (Sinop-Bektaşa yöresi örneği). Turkish Journal of Forest Science, 4(1), 11–25. doi:10.32328/turkjforsci.645864
  14. Leston, L., Dénes, F. V., Docherty, T. D. S., et al. (2024). A framework to support the identification of critical habitat for wide-ranging species at risk under climate change. Biodiversity and Conservation, 33, 603–628. doi:10.1007/s10531-023-02761-1
  15. MGM. (2026). İklim sınıflandırmaları: Göksun. Erişim tarihi: 3 Şubat 2026, https://www.mgm.gov.tr/iklim/iklim-siniflandirmalari.aspx?m=GOKSUN
  16. Ok, T., & Avşar, M. D. (2009). New distribution areas of Kadıncık shrub Flueggea anatolica Gemici determined in the Andırın region, Kahramanmaraş/Turkey. Biological Diversity and Conservation, 2(1), 65–70.
  17. Ok, T., Bani, B., & Adıgüzel, N. (2011). Threat status of a relict endemic species (Flueggea anatolica) in Turkey. Biological Diversity and Conservation, 4(2), 60–66.
  18. Oskay, D. (2025). A new distribution area of the endangered endemic Linum vuralianum (Linaceae) in Türkiye. Celal Bayar University Journal of Science, 21(2), 89–94.
  19. Özuslu, E., & Öztekin, M. (2008). A new localization for Teucrium paederotoides Boiss. et Hausskn. (Lamiaceae). Biodicon, 1(2), 86–90.
  20. Walkley, A. J., & Black, I. A. (1934). Estimation of soil organic carbon by the chromic acid titration method. Soil Science, 37, 29–38.
  21. Yayğın, R., & Akan, H. (2020). Harran Üniversitesi Osmanbey, Eyyübiye, Yenişehir ve Şairnabi kampüslerinin peyzaj bitkileri üzerine değerlendirmeler. Turkish Journal of Forest Science, 4(2), 351–395.
  22. Yeşilyurt, E. B. (2012). Has güngülü. Bizimbitkiler. Erişim tarihi: 5 Şubat 2026, http://www.bizimbitkiler.org.tr
  23. Yeşilyurt, E. B., & Aslan, S. (2018). Helianthemum Mill. In Ü. Akkemik (Ed.), Türkiye’nin doğal-egzotik ağaç ve çalıları (pp. 253–257). Ankara: Orman Genel Müdürlüğü Yayınları.
  24. Yeşilyurt, E. B., Erik, S., Özmen, E., & Akaydın, G. (2015). Comparative morphological, palynological and anatomical characteristics of Turkish rare endemics Helianthemum germanicopolitanum and Helianthemum antitauricum (Cistaceae). Plant Systematics and Evolution, 301, 125–137.
  25. Yıldırım, H., & Şenol, S. G. (2010). A new distribution area of Scorzonera argyria Boiss. (Asteraceae) and contribution of its morphological characters. Biodicon, 3(3), 6–9.