Journals / Turkish Journal of Forest Science / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

A spatial and functional assessment of public and semi-public open green spaces: A case study of Kaynasli district

Kamusal ve yarı kamusal açık-yeşil alanların mekânsal ve işlevsel açıdan değerlendirilmesi: Kaynaşlı ilçesi örneği

Eda Kaya(DÜZCE ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ)0000-0003-4539-1685
Pages
—
Publication Date
2026-08-13
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings revealed that the Kaynaşlı District contains a variety of open and green spaces serving different functions; however, significant differences exist among these areas regarding their spatial qualities and patterns of use.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Urban open and green spaces are among the essential components of sustainable urban development due to their ecological, social, and recreational functions.
📊
Key Findings & Data:The findings revealed that the Kaynaşlı District contains a variety of open and green spaces serving different functions; however, significant differences exist among these areas regarding their spatial qualities and patterns of use.
💡
Conclusion & Impact:The findings are expected to contribute to local governments’ open and green space planning efforts and to provide guidance for future studies conducted in settlements of similar scale.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Açık ve yeşil alanlar · kentsel sürdürülebilirlik · kamusal alanlar

Abstract

Urban open and green spaces are among the essential components of sustainable urban development due to their ecological, social, and recreational functions. This study aims to evaluate the current status of open and green spaces in the Kaynaşlı District of Düzce Province in terms of their quantitative and qualitative characteristics. Public and semi-public open and green spaces with different functions, including parks, squares, educational institutions, and cemeteries located within the district center, were examined. The research employed on-site observations, mapping techniques, and spatial analysis methods. The selected areas were assessed based on their size, green space, recreational opportunities, public amenities, social use, aesthetic qualities, and visual characteristics. The findings revealed that the Kaynaşlı District contains a variety of open and green spaces serving different functions; however, significant differences exist among these areas regarding their spatial qualities and patterns of use. Among the examined sites, certain parks and educational institutions stood out due to their extensive green space coverage and spatial characteristics capable of meeting user needs. In contrast, some areas were characterized by the predominance of hard surfaces, insufficient vegetation arrangements, and a lack of shaded spaces. Furthermore, several educational institutions were found to have limited open and green spaces capable of meeting students’ recreational and relaxation needs. In conclusion, the study demonstrates that open and green spaces in the Kaynaşlı District require improvement not only in terms of their size but also with respect to functionality, accessibility, diversity of amenities, user comfort, and recreational opportunities. The findings are expected to contribute to local governments’ open and green space planning efforts and to provide guidance for future studies conducted in settlements of similar scale.

Özet

Kentsel açık ve yeşil alanlar, ekolojik, sosyal ve rekreasyonel işlevleriyle sürdürülebilir kentleşmenin önemli bileşenleri arasında yer almaktadır. Bu çalışma, Düzce İli Kaynaşlı İlçesi’nde bulunan açık ve yeşil alanların mevcut durumunu niceliksel ve niteliksel özellikleri açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada ilçe merkezinde yer alan park, meydan, eğitim kurumu ve mezarlık gibi farklı işlevlere sahip kamusal ve yarı kamusal açık ve yeşil alanlar incelenmiştir. Araştırmada yerinde gözlem, haritalama ve mekânsal analiz yöntemlerinden yararlanılmış; alanlar büyüklük, yeşil alan, aktivite olanakları, kamusal donatılar, toplumsal kullanım, estetik ve görsel nitelikler açısından değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, Kaynaşlı İlçesi’nde farklı işlevlere sahip açık ve yeşil alanların bulunduğunu, ancak bu alanların kullanım özellikleri ve mekânsal nitelikleri bakımından önemli farklılıklar gösterdiğini ortaya koymuştur. İncelenen alanlar içerisinde bazı park ve eğitim kurumlarının geniş yeşil alan varlığı ve kullanıcı ihtiyaçlarına cevap verebilen mekânsal özellikleri ile öne çıktığı belirlenmiştir. Buna karşılık bazı alanlarda sert zemin kullanımının baskın olduğu, bitkisel düzenlemelerin ve gölgelik alanların yetersiz kaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca bazı eğitim kurumlarında öğrencilerin dinlenme ve rekreasyon ihtiyaçlarını karşılayabilecek açık ve yeşil alanların sınırlı olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, Kaynaşlı İlçesi’ndeki açık ve yeşil alanların yalnızca alan büyüklüğü bakımından değil; işlevsellik, erişilebilirlik, donatı çeşitliliği, kullanıcı konforu ve rekreasyon olanakları açısından da geliştirilmesi gerektiği ortaya konulmuştur. Elde edilen bulguların yerel yönetimlerin açık ve yeşil alan planlama çalışmalarına katkı sağlayacağı ve benzer ölçekli yerleşimlerde gerçekleştirilecek araştırmalar için yol gösterici olacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

Kaya, E. (2026). A spatial and functional assessment of public and semi-public open green spaces: A case study of Kaynasli district. Turkish Journal of Forest Science, Cilt: 10 Sayı: 1. https://doi.org/10.32328/turkjforsci.1794411

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Alblooshi, M. Y. N. A., Albermelgy, M. M. A. A., & Nasreldin, T. I. (2025). The influence of environmental, social, and economic dimensions on urban sustainability in new cities of the UAE. WSEAS Transactions on Environment and Development, 21, 1111–1124. doi:10.37394/232015.2025.21.92
  2. Aydın, D., & Çelik, D. (2019). Kentsel açık ve yeşil alan sisteminin planlanması ve yönetimi üzerine bir değerlendirme. Megaron, 14(2), 227–238.
  3. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2014). Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği. Resmî Gazete (Sayı: 29030). Erişim adresi:
  4. Doğan, M., & Küçük, V. (2019). Gölbaşı ilçesinin açık yeşil alan durumu ve bazı yeşil alan standartlarına göre değerlendirilmesi. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 4(2), 155–171.
  5. Gül, A., & Küçük, V. (2001). Kentsel açık-yeşil alanlar ve Isparta kenti örneğinde irdelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 2(1), 27–48.
  6. Kaya, E., & Uzun, O. (2024). Kentsel açık ve yeşil alan planlamasında katılımcılık görüşlerini birlikte kullanan uluslararası çalışmaların bibliyometrik analizi. Kent Akademisi, 17(3), 1060–1085. doi:10.35674/kent.1366223
  7. Kaynaşlı Belediyesi. (2025). Kaynaşlı Belediyesi arşivi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2025, https://www.kaynasli.bel.tr
  8. Kaynaşlı Belediyesi. (2025). Kaynaşlı ilçesi belediye ve mücavir alan sınırları. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2025, https://www.kaynasli.bel.tr
  9. Kumar, A., Ekka, P., Upreti, M., Shilky, & Saikia, P. (2023). Urban green spaces for environmental sustainability and climate resilience. In S. Nautiyal, A. K. Gupta, M. Goswami, & Y. D. Imran Khan (Eds.), The Palgrave handbook of socio-ecological resilience in the face of climate change (pp. 389–409). Singapore: Palgrave Macmillan. doi:10.1007/978-981-99-2206-2_23
  10. Loboda, C. R., & De Angelis, B. L. D. (2005). Áreas verdes públicas urbanas: Conceitos, usos e funções. Ambiência, 1(1), 125–139.
  11. Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği. (2014). Resmî Gazete (Sayı: 29030), Madde 5.
  12. Mengi, A., & Algan, N. (2004). Küreselleşme ve yerelleşme çağında bölgesel sürdürülebilir gelişme. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  13. Özdede, S., Hazar Kalonya, D., & Aygün, A. (2021). Pandemi sonrası dönemde kişi başına düşen kentsel yeşil alan ihtiyacını yeniden düşünmek. İdealkent, Post COVID-19 Effects on Urban Public Spaces, 362–388. doi:10.31198/idealkent.843386
  14. Öztürk, E. (2020). Kentsel yeşil alan standartlarının değerlendirilmesi: Eskişehir örneği. Kent Akademisi, 13(2), 157–170.
  15. Tuama, S. (1995). Towards a Theory of Urban Sustainability. Social Science Research Network. https://doi.org/10.2139/SSRN.1306447
  16. Peker, E., & Orhan, E. (2021). Mekânsal planlamada deprem riski ve iklim krizini birlikte ele almak. Planlama, 31(2), 288–301.
  17. Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği. (2017). Resmî Gazete (Sayı: 30113).
  18. Şenik, B., & Uzun, O. (2021). Düzce kentinde açık yeşil alan sisteminin oluşturulmasına yönelik bazı öneriler. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 17(2), 367–396.
  19. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2019). Kent parkları standartları rehberi. Ankara: Yazar. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2024, https://mpgm.csb.gov.tr/kentsel-tasarim-rehberleri
  20. TÜİK. (2024). Kaynaşlı ilçe mahalle nüfusları. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2024, http://www.tuik.gov.tr
  21. United Nations. (1992). Agenda 21: Programme of action for sustainable development. United Nations Conference on Environment and Development. Erişim adresi: https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/Agenda21.pdf
  22. Veckalne, R., & Tambovceva, T. (2023). Towards a common understanding of urban sustainability. In 13th International Scientific Conference “Business and Management 2023”: Selected papers (pp. 109–116). Vilnius, Lithuania: Vilnius Gediminas Technical University. doi:10.3846/bm.2023.962
  23. World Economic and Social Survey. (2013). Chapter 3. Erişim adresi: http://www.un.org/en/development/desa/policy/wess/wess_current/wess2013/Chapter3.pdf
  24. 3194 sayılı İmar Kanunu. (1985). T.C. Resmî Gazete, Sayı 18916.
  25. 3194 sayılı İmar Kanunu. (1999). T.C. Resmî Gazete, Sayı 23804.