Journals / Turkish Journal of Forest Science / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

The effects of karstic areas on agriculture and forestry in the Western Mediterranean Region of Türkiye

Türkiye'nin Batı Akdeniz Bölgesi’ndeki karstik alanların tarım ve ormancılık üzerine etkileri

Pages
—
Publication Date
2026-05-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The main aim of this article is to shed light on the relationship between agriculture and forestry in the western part of the Taurus Mountains.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Karst landscapes, composed of limestone, present distinct habitats and/or karst biomes in terms of landforms, land use, land capability classification, forest growth and regeneration, soil formation, water sources, and settlements.
📊
Key Findings & Data:At the end of the Alpine orogenic period, the Taurus Mountains region rose by more than 3000 m and was dissected along fault lines.Large basins were formed as a result, and some of the tectonic depressions were occupied by lakes in which marl materials accumulated in the Korkuteli, Elmalı, and Bucak depressions.
💡
Conclusion & Impact:The main aim of this article is to shed light on the relationship between agriculture and forestry in the western part of the Taurus Mountains.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kireçtaşı · karstlaşma · tarım

Abstract

Karst landscapes, composed of limestone, present distinct habitats and/or karst biomes in terms of landforms, land use, land capability classification, forest growth and regeneration, soil formation, water sources, and settlements. At the end of the Alpine orogenic period, the Taurus Mountains region rose by more than 3000 m and was dissected along fault lines.Large basins were formed as a result, and some of the tectonic depressions were occupied by lakes in which marl materials accumulated in the Korkuteli, Elmalı, and Bucak depressions. In the Taurus Mountains, the bottoms of karst depressions where clayey calcareous lake sediments and terra-rosa soils are found correspond to areas where cereals, fruits, and vegetables were produced and where settlements were established. Most greenhouses and citrus orchards have been established on karst depressions containing Mediterranean soils along the Mediterranean coast. In sloping karst areas, red Mediterranean soil (alfisol and luvisol) is found in cracks and between layers rather than on the surface. Karst areas are of particular importance from a forestry perspective. In karstic lands, the seeds of cedar trees, in particular, germinate easily in the upper parts of cracks containing soil. After one vegetation period, the seedlings' roots grow to more than 1 m in length. For this reason, the karstic areas of the Taurus Mountains are covered in productive forests of Taurus cedar (Cedrus libani), black pine (Pinus nigra), and Calabrian pine (Pinus brutia). Reforestation and afforestation activities in karst areas involve scattering cedar seeds in karst regions. Conversely, maquis vegetation is common in the understory of Calabrian pine forests, particularly in areas where Calabrian pines have been cleared or destroyed. Maquis vegetation regenerates with root suckers along limestone cracks. The main aim of this article is to shed light on the relationship between agriculture and forestry in the western part of the Taurus Mountains.

Özet

Kireçtaşından oluşan araziler, yer şekilleri, arazi kullanımı, arazi kapasitesi sınıflandırması, orman büyümesi ve yenilenmesi, toprak oluşumu, su kaynakları ve yerleşmeler açısından kendine özgü bir yaşam alanı ve/veya karst biyomu sunmaktadır. Alp orojenik döneminin sonunda, Toros Dağları bölgesi 3000 m'den fazla yükselmiş ve fay hatları boyunca parçalanmıştır. Korkuteli, Elmalı, Bucak gibi bazı tektonik çöküntüler, içinde marn malzemelerinin biriktiği göllerle dolmuştur. Killi kireçli göl tortullarının ve terra-rosa topraklarının bulunduğu karstik depresyonların tabanları, tahıl, meyve ve sebzelerin üretildiği ve yerleşmelerin kurulduğu sahalara karşılık gelir. Akdeniz kıyı şeridi boyunca seraların ve narenciye bahçelerinin çoğu, Akdeniz toprakları içeren karstik çukurlarda kurulmuştur. Kayalık eğimli karstik arazilerde topraklar yüzeyde değil çatlak ve tabakalar arasında oluşmuştur. Ormancılık açısından karstik sahaların ayrı bir yeri ve önemi vardır. Karstik arazilerde orman yenilenmesine gelince, özellikle sedir ağaçlarından düşen tohumlar, toprak içeren çatlakların üst kısımlarında kolayca çimlenmektedir. Bir vejetasyon döneminden sonra fidanın kökleri 1 metreden fazla uzar. Bu nedenle, Toros Dağları'ndaki karstik alanlar verimli Toros sediri (Cedrus libani), karaçam (Pinus nigra) ve Kızılçam (Pinus brutia) ormanlarıyla kaplıdır. Karstik alanlardaki ormanlaştırma ve yeniden ağaçlandırma faaliyetleri tohum serpilmesiyle uygulanmaktadır. Öte yandan, Kızılçam ormanlarının alt katmanında yetişen makilik bitki örtüsü, ağaç kesimi yapılmış veya tahrip edilmiş kızılçam alanlarında yaygındır. Makilik bitki örtüsünün yenilenmesi, kireçtaşı çatlakları boyunca kök sürgünleri ile gerçekleşir. Bu çalışmanın temel amacı, Toros Dağları'nın batı kesiminde tarım ve ormancılık arasındaki ilişkiyi aydınlatmaktır.

🔖

Cite This Article

Atalay, İ., Siler, M. (2026). The effects of karstic areas on agriculture and forestry in the Western Mediterranean Region of Türkiye. Turkish Journal of Forest Science, Cilt: 10 Sayı: 1. https://doi.org/10.32328/turkjforsci.1840111

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (43)

  1. Alagöz, C. A. (1943). Türkiye’de Karst Olayları Hakkında Bir Araştırma (Türk Coğrafya Kurumu Yayınları No. 1). Ankara.
  2. Altunbaş, S., & Sarı, M. (2009). The Relationships of Iron Contents Between Red Mediterranean Soil and Its Parent Material in Antalya Province, Turkey. Mediterranean Agricultural Sciences, 22(1), 15-21.
  3. Atalay, İ. (1987). Sedir Ormanlarının Yayılış Alanlarının Ve Yakın Çevresinin Genel Ekolojik Şartları ve Sedir Tohum Transfer Rejiyonlaması (TÜBİTAK TOAG/571). Ankara.
  4. Atalay, İ. (1988). Toros Dağlarında Karstlaşma ve Karstik alanların Ekolojisi. Jeomorfoloji Dergisi, 16, 1-8.
  5. Atalay, İ. (1995). Pedogenesis And Ecology of Karstic Lands in Turkey. Acta Carsologica, 24, 54-67.
  6. Atalay, İ. (1996). Karstification And Karstic Landforms In Turkey. J-J. Foros & A. Gines (Eds.), Karren Landforms İçinde (ss. 325-334). Palma: Universitat de Les Balears.
  7. Atalay, İ. (1997). Red Mediterranean Soils in Some Karstic Regions of Taurus Mountains, Turkey. Catena, 28, 247-260.
  8. Atalay, İ. (1999a). The ecology And Importance of Prevention of Land Degradation in The Karstic Lands. A. L. Singh (Ed.), Resource Management içinde (ss. 227-237). Aligarh: Aligarh Muslim University.
  9. Atalay, İ. (1999b). Land Use In Karstic Lands in The Mediterranean Region. International Journal Of Speleology, 28B(1/4), 111-118.
  10. Atalay, İ. (2003). The effects of tectonic movements on the karstification in Anatolia. Acta Carsologica, 32(17), 195-203.
  11. Atalay, İ. (2011). Türkiye’de Karstlaşma ve Karst Ekolojisi. Fiziki Coğrafya Araştırmaları Sistematik ve Bölgesel (Türk Coğrafya Kurumu Yayınları Sayı 6, ss. 202-222). İstanbul.
  12. Atalay, İ. (2014). Türkiye’nin Ekolojik bölgeleri (Ecoregions of Turkey). İzmir: Meta Press.
  13. Atalay, İ. (2016). Toprak oluşumu, Sınıflandırılması ve Coğrafyası (5. baskı). İzmir: Meta Basım.
  14. Atalay, İ. (2017). Türkiye Jeomorfolojisi (3. baskı). İzmir: Meta Press.
  15. Atalay, İ., Altunbaş, S., Coşkun, M., & Siler, M. (2024a). Taşlarının Ekolojisinin Tarım ve Ormancılık Açısından Önemi (2. baskı). Ankara: Palme Yayınları.
  16. Atalay, İ., Efe, R., & Soykan, A. (2008). Mediterranean ecosystems of Turkey: Ecology of The Taurus Mountains. R. Efe, G. Cravins, M. Öztürk, & İ. Atalay (Eds.), Natural Environment and Culture in The Mediterranean Region içinde (ss. 3-38). Cambridge Scholars Publishing.
  17. Atalay, İ., & Gündüzoğlu, A. G. (2015). Türkiye’nin Ekolojik Koşullarına Göre Arazi Kabiliyet Sınıflandırması. İzmir: Meta Basım.
  18. Atalay, İ., İrdem, C., Altunbaş, S., Siler, M., & Coşkun, M. (2024b). Türkiye'de Ana Materyaldeki Bitki Besin maddelerinin Orman Ağaçlarının Verimliliği Üzerindeki etkileri (OGM Yayınları). Ankara.
  19. Atalay, İ., & Mortan, K. (2023). Türkiye Bölgesel Coğrafyası (8. baskı). İstanbul: İnkılap Yayınları.
  20. Atalay, İ., Saydam, C. K., Selahattin, & Kadir, M. (2018). Pedogeomorphology. The Soils of Turkey İçinde (ss. 75-104). Springer.
  21. Babur, E., Yalçıntaş, B., & Ünsal, Y. T. (2025). Impact of Cedrus libani afforestation on Soil Carbon and Nitrogen Stocks in The Upper Mediterranean Basin. Turkish Journal of Forest Science, 9(1), 75-88.
  22. Boydak, M., & Çalıkoğlu, M. (2008). Toros Sedirinin (Cedrus libani A. Rich.) Biyolojisi ve Silvikültürü (GDGEM-Vak). Ankara.
  23. Dindaroğlu, T., Boran, B., Babur, E., & Menshov, O. (2024). Long-Term Temporal Variation of Land Use Transition on Soil Carbon Stocks in Mediterranean Karst Ecosystems. Forestist, 74(1), 94-101.
  24. Dindaroğlu, T., Tunguz, V., Babur, E., Menshov, O., & Battaglia, M. L. (2023). Determination of The Relationship Among Compound Topographic Index (CTI), Soil Properties and Land-Use in Karst Ecosystems. Physical Geography, 44(3), 307–329.
  25. Dindaroğlu, T., & Vermez, Y. (2019). Classification and Mapping of Some Site Features of Karst Ecosystems (Sarımsak Mountain Andırın-Kahramanmaraş). Turkish Journal of Forest Science, 3(1), 60-83.
  26. Efe, R., Atalay, İ., Soykan, A., Cürebal, İ., & Sarı, C. (2008). The formation of Antalya Travertine Deposit and Ground Water System. R. Efe, G. Cravins, M. Öztürk, & İ. Atalay (Eds.), Natural Environment and Culture in The Mediterranean Region İçinde (ss. 93-108). Cambridge Scholars Publishing.
  27. Erinç, S. (1971). Jeomorfoloji cilt II (2. baskı). İstanbul: İ.Ü. Coğrafya Enstitüsü Yayınları No. 27.
  28. Ford, D., & Williams, P. (1989). Karst Geomorphology and Hydrology. London: Unwin Hyman.
  29. Güldalı, N. (1972). Korkuteli ve Bucak Çevresinde Lapya ve Dolin çeşitleri ve bunların Gelişmeleri. Jeomorfoloji Dergisi, 4, 81-98.
  30. Güldalı, N. (1976). Akseki polyesi: Torosların Karstik Bölgelerinde Dağlararası Ovalarının Oluşumu ve Gelişimi. Türk Jeoloji Kurumu Bülteni, 19(2), 143-148.
  31. IUSS Working Group WRB. (2014). World Reference International Soils Classification for Naming and Creating Legends for Soil Maps (3. baskı). Rome: FAO.
  32. Kaymak, H. (2018). Dim Çayı Havzası’nın (Alanya) Karst ekosistemi (Yayımlanmamış doktora tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.
  33. Nazik, L. (2008). Türkiye’de Güncel Karst Jeomorfolojisi ve Karstik Parametrelerin İncelenmesi. Jeomorfoloji Dergisi, 14, 65-78.
  34. Nazik, L., & Poyraz, M. (2015). Türkiye’de Karst Jeomorfolojisinde Neotektoniğin Rolü. M. Bahadır, A. Uzun, & Zeybek (Eds.), IV. Ulusal Jeomorfoloji Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (ss. 203-213).
  35. Reis, A., & Dindaroğlu, T. (2023). Karasu Deresi Karstik Yağış Havzasında Toprakların Bazı Özellikleri ve Aralarındaki İlişkilerin Belirlenmesi. Turkish Journal of Forest Science, 7(1), 73-90.
  36. Sarı, M., Kurucu, Y., Akça, E., Eren, M., Kadir, S., Günal, H.,. FitzPatrick, E. (2018). Luvisol. S. Kapur, E. Akça, & H. Günal (Eds.), Soils of Turkey içinde (ss. 231-250). Springer.
  37. Siler, M. (2016). Anamur Çevresinin Karst Jeomorfolojisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
  38. Soil Survey Staff. (2014). Keys to Soil Taxonomy (12. baskı). Washington, DC: USDA-Natural Resources Conservation Service.
  39. Şengör, A. M. C. (1980). Türkiye Neotektoniğinin Esasları (Türkiye Jeoloji Kurumu Konferanslar Serisi No. 2). Ankara.
  40. Şengör, A. M. C., & Yılmaz, Y. (1983). Türkiye'de Tetis'in Evrimi: Levha Tektoniği Açısından Bir Yaklaşım (Türkiye Jeoloji Kurumu Yerbilimleri Özel Dizisi No. 1).
  41. Thomas, D. S. G., & Goudie, A. (2000). The Dictionary of Physical Geography (3. baskı). Basil Blackwell. Thornbury, W. D. (2004). Principles of geomorphology. CBS Publisher and Distributions PVT.
  42. Yalçınlar, İ. (1969). Strüktüral Jeomorfoloji Cilt II (2. baskı). İstanbul: İ.Ü. Coğrafya Enstitüsü Yayınları No. 24.
  43. Sarı, M., Kurucu, Y., Akça, E., Eren, M., Kadir, S., Günal, H.,. FitzPatrick, E. (2018). Luvisol. S. Kapur, E. Akça, & H. Günal (Eds.), Soils of Turkey içinde (ss. 231-250). Springer.