AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study’s findings indicate that mutual prejudices between the two student groups can be reduced by raising awareness of their socio-cultural similarities, which they have developed through socialization.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Türkiye hosts one of the largest refugee populations globally at approximately 2.7 million. As refugee arrivals increased, the number of refugee students in higher education also rose. Higher education policies have been shaped by both the Europeanization process and the United Nations Sustainable Development Goals. As higher education in Türkiye internationalized, integration and campus cohesion became more salient policy concerns. This study contributes to the existing literature on the integration of refugee students who have been displaced to Türkiye, employing Dokuz Eylül University as a case study. It examines bilateral perceptions, learning processes, and interactions of both the host country university staff and students, as well as refugee students. The study’s findings indicate that mutual prejudices between the two student groups can be reduced by raising awareness of their socio-cultural similarities, which they have developed through socialization. It also suggests that the individual experiences and perspectives they have gained can promote harmony in broader community relations.
Özet
Türkiye, yaklaşık 2,7 milyon mülteci ile dünyada en fazla mülteci barındıran ülkelerden biri konumundadır. Bu değişime paralel olarak, yükseköğretim sistemindeki mülteci öğrenci sayısı da artmıştır. Yükseköğretim politikaları, hem Avrupalılaşma süreci hem de Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri çerçevesinde şekillenmektedir. Türkiye’de yükseköğretim alanı uluslararasılaştıkça entegrasyon ve kampüs uyumu önemi artan politika alanları haline gelmiştir. Bu çalışma, Dokuz Eylül Üniversitesi özelinde Türkiye’ye yerleşmek zorunda kalan mülteci öğrencilerin entegrasyonu konusunda mevcut literatüre anlamlı bir katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışma ayrıca, ev sahibi ülke üniversite personeli ve öğrencileri ile mülteci öğrencilerin karşılıklı algılarını, öğrenme süreçlerini ve etkileşimlerini ölçmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, iki öğrenci grubu arasındaki karşılıklı önyargıların, sosyalleşme yoluyla geliştirdikleri sosyo-kültürel benzerlikler konusunda farkındalık yaratılarak ortadan kaldırılabileceğini öne sürmektedir. Çalışma ayrıca, edindikleri bireysel deneyimlerin ve bakış açılarının makro düzeyde uyumu teşvik edebileceğini öne sürmektedir.