AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBy clarifying the conceptual boundaries of the Turkish diaspora, the study seeks to contribute to ongoing debates in the diaspora literature.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In recent years, the concept of diaspora has become increasingly visible in academic, bureaucratic, and political debates in the Turkish context; however, there is still no clear consensus regarding its scope and boundaries. Different conceptualizations used to describe Turkish communities abroad such as Turkish-origin, Türkiye-origin, European Turks and gurbetci reflect not only terminological diversity but also competing understandings of belonging, identity, and political positioning. Drawing on the analytical ambiguity generated by this conceptual plurality, this article examines the notion of the Turkish diaspora from a sociological perspective. Rather than approaching diaspora merely as an instrument of foreign policy or transnational lobbying, the study conceptualizes it as a social formation shaped by collective belonging, boundary maintenance, identity negotiations, and shared orientations. In this regard, the article engages with major theoretical debates within diaspora studies and evaluates the sociological characteristics of the Turkish diaspora through the historical experience of labor migration to Western Europe. The article argues that, despite being heavily embedded in political and normative discourses in the Turkish context, the concept of diaspora still provides an important analytical framework for understanding Turkish communities in Europe. By clarifying the conceptual boundaries of the Turkish diaspora, the study seeks to contribute to ongoing debates in the diaspora literature.
Özet
Diaspora kavramı Türkiye bağlamında son yıllarda akademik, bürokratik ve siyasal düzeyde giderek daha görünür hâle gelmiş olsa da, kavramın kapsamı ve sınırları konusunda belirgin bir uzlaşma bulunmamaktadır. Yurtdışındaki Türk topluluklarını tanımlamak için kullanılan Türk kökenli, Türkiye kökenli, Avrupalı Türkler veya gurbetçi gibi farklı kavramsallaştırmalar, yalnızca terminolojik bir çeşitliliğe değil, aynı zamanda aidiyet, kimlik ve siyasal konumlanmaya ilişkin farklı yaklaşımlara işaret etmektedir. Bu çalışma, söz konusu kavramsal çoğulluğun ortaya çıkardığı analitik belirsizlikten hareketle, Türk diasporası kavramını sosyolojik bir perspektiften tartışmayı amaçlamaktadır. Çalışmada diaspora, dış politika ya da ulusötesi lobi faaliyetlerinin ötesinde; aidiyet, sınır koruma, kimlik müzakeresi ve kolektif yönelimler üzerinden şekillenen bir toplumsal form olarak ele alınmaktadır. Bu doğrultuda çalışma, diaspora literatüründeki temel teorik tartışmaları incelemekte; özellikle Batı Avrupa’ya yönelik işçi göçü deneyimi üzerinden Türk diasporasının sosyolojik karakteristiklerini değerlendirmektedir. Makalenin temel argümanı, diaspora kavramının Türkiye bağlamında çoğu zaman siyasal ve normatif anlamlarla yüklü biçimde kullanıldığı, ancak buna rağmen Avrupa’daki Türkleri anlamak açısından hâlen önemli bir analitik çerçeve sunduğudur. Bu çerçevede çalışma, Türk diasporası kavramının sınırlarını daha görünür hâle getirerek literatürdeki kavramsal tartışmalara katkı sunmayı hedeflemektedir.