Journals / Sportive / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 2

General Supportive Behavior Scale

Genel Destek Davranışları Ölçeği

Zeynep Akyürek(BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR (DR))0000-0002-4637-1638
Serhat Turan(BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, SPOR YÖNETİCİLİĞİ BÖLÜMÜ)0000-0001-6236-3825
Journal
Sportive
Pages
1–22
Publication Date
2026-09-16
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings revealed that the General Supportive Behavior Scale consisted of a single factor with a total of 10 items.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study was to develop a valid and reliable scale to measure the general supportive behaviors of adults who regularly participate in sports.
📊
Key Findings & Data:The study sample consisted of adults aged 18 years and older who regularly participated in sports.
💡
Conclusion & Impact:The findings revealed that the General Supportive Behavior Scale consisted of a single factor with a total of 10 items.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Genel Destek Davranışları · Yetişkinler · Ölçek Geliştirme

Abstract

The aim of this study was to develop a valid and reliable scale to measure the general supportive behaviors of adults who regularly participate in sports. Although various measurement instruments have been developed to assess helping behavior, prosociality, and positive social behaviors, there is a limited number of instruments that comprehensively evaluate the general supportive behaviors exhibited by individuals in their daily lives. This situation highlights the need for a new measurement instrument capable of assessing general supportive behaviors in a comprehensive manner with strong psychometric properties. General supportive behaviors encompass behavioral patterns that strengthen individuals’ social relationships, including sharing responsibilities, helping others without expecting anything in return, sincerity, interpersonal sensitivity, and continuity. The reliable assessment of these behaviors is important for identifying individuals’ social behavioral tendencies, evaluating social support processes, and planning educational and intervention programs in sports settings. Most existing measurement instruments focus on specific dimensions of helping behavior, prosociality, or positive social behaviors rather than addressing general supportive behaviors as a holistic construct. Therefore, the scale developed in this study is expected to contribute to addressing this gap in the literature. The study was conducted using a scale development design. The study sample consisted of adults aged 18 years and older who regularly participated in sports. Exploratory factor analysis (EFA) and item analyses were conducted using data obtained from 175 participants, whereas confirmatory factor analysis (CFA) was performed using data obtained from an independent sample of 217 participants. Content validity of the scale was evaluated based on expert opinions, and exploratory and confirmatory factor analyses were performed to examine construct validity. Criterion-related validity was assessed by examining the relationships between the developed scale and the Prosociality Scale, the Positive Social Behavior Assessment Scale, and the Positive Social Behavior Goals Scale. In addition, reliability analyses included Cronbach’s alpha coefficient, item-total correlations, split-half reliability, and item discrimination analyses based on comparisons of the upper and lower 27% groups. The findings revealed that the General Supportive Behavior Scale consisted of a single factor with a total of 10 items. The confirmatory factor analysis yielded the following fit indices: χ²/df = 3.062, RMSEA = 0.098, SRMR = 0.029, CFI = 0.964, NFI = 0.948, and GFI = 0.910. The findings indicated that the fit indices generally supported the single-factor structure of the scale. Criterion-related validity and reliability analyses demonstrated that the developed scale showed the expected relationships with instruments measuring similar constructs and possessed a high level of internal consistency. Consequently, the psychometric properties of the General Supportive Behavior Scale were found to be generally acceptable. The scale is considered to be a useful instrument for assessing general supportive behaviors and is expected to contribute to addressing the need for a measurement instrument in this field. Furthermore, it is anticipated that the scale will make significant contributions to future research in sports sciences, as well as in psychology, education, health sciences, and other social science disciplines, by facilitating the assessment of general supportive behaviors, examining their relationships with different variables, and evaluating the effectiveness of intervention programs.

Özet

Bu çalışmanın amacı, düzenli spor yapan yetişkin bireylerin genel destek davranışlarını geçerli ve güvenilir biçimde ölçebilecek bir ölçek geliştirmektir. Alanyazında yardım etme, prososyallik ve olumlu sosyal davranışlara yönelik farklı ölçme araçları bulunmasına karşın, bireylerin günlük yaşamda sergiledikleri genel destek davranışlarını bütüncül olarak değerlendirebilecek ölçme araçlarının sınırlı olduğu görülmektedir. Bu durum, genel destek davranışlarının kapsamlı ve psikometrik açıdan güçlü biçimde değerlendirilmesine yönelik yeni bir ölçme aracına duyulan gereksinimi ortaya koymaktadır. Genel destek davranışları sorumluluk paylaşımı, karşılık beklemeksizin yardım etme, içtenlik, kişilerarası duyarlılık ve süreklilik gibi bireylerin sosyal ilişkilerini güçlendiren davranış örüntülerini kapsamaktadır. Bu davranışların güvenilir biçimde ölçülmesi, bireylerin sosyal davranış eğilimlerinin belirlenmesi, sosyal destek süreçlerinin değerlendirilmesi ve spor ortamlarında geliştirilecek eğitim ile müdahale programlarının planlanması açısından önem taşımaktadır. Mevcut ölçme araçlarının önemli bir kısmı yardım etme, prososyallik ya da olumlu sosyal davranışların belirli boyutlarını değerlendirmekte olup, genel destek davranışlarını bütüncül bir yapı olarak ele almamaktadır. Bu nedenle geliştirilen ölçeğin, alanyazındaki bu boşluğun giderilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırma, ölçek geliştirme deseninde yürütülmüştür. Çalışma grubunu düzenli olarak spor yapan 18 yaş ve üzeri yetişkin bireyler oluşturmuştur. Açımlayıcı faktör analizi ve madde analizleri 175 katılımcıdan elde edilen verilerle, doğrulayıcı faktör analizi ise bağımsız bir örneklem olan 217 katılımcıdan elde edilen verilerle gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin kapsam geçerliği uzman görüşleri doğrultusunda değerlendirilmiş, yapı geçerliğini belirlemek amacıyla açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri uygulanmıştır. Ölçüt bağıntılı geçerlik kapsamında Prososyallik Ölçeği, Olumlu Sosyal Davranışları Değerlendirme Ölçeği ve Olumlu Sosyal Davranış Amaçları Ölçeği ile ilişkiler incelenmiştir. Ayrıca güvenirlik analizleri kapsamında Cronbach alpha katsayısı, madde-toplam korelasyonları, iki yarı güvenirliği ve alt-üst %27'lik grupların karşılaştırılmasına dayalı ayırt edicilik analizleri gerçekleştirilmiştir. Bulgular sonucunda Genel Destek Davranışları Ölçeği'nin tek boyutlu ve toplam 10 maddeden oluştuğu belirlenmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda uyum iyiliği indekslerinin χ²/sd = 3.062, RMSEA = 0.098, SRMR = 0.029, CFI = 0.964, NFI = 0.948 ve GFI = 0.910 olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, uyum iyiliği indekslerinin genel olarak ölçeğin tek faktörlü yapısını desteklediğini göstermektedir. Ölçüt bağıntılı geçerlik ve güvenirlik analizleri, geliştirilen ölçeğin benzer yapıları ölçen ölçeklerle beklenen yönde ilişkiler gösterdiğini ve yüksek iç tutarlılığa sahip olduğunu ortaya koymuştur. Sonuç olarak, Genel Destek Davranışları Ölçeği'nin psikometrik özelliklerinin genel olarak kabul edilebilir düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin, genel destek davranışlarının değerlendirilmesine yönelik araştırmalarda kullanılabilecek ve bu alandaki ölçme aracı ihtiyacının karşılanmasına katkı sağlayabilecek bir ölçme aracı olduğu değerlendirilmektedir. Ayrıca geliştirilen ölçeğin, spor bilimleri başta olmak üzere psikoloji, eğitim, sağlık ve sosyal bilimler alanlarında yürütülecek araştırmalarda genel destek davranışlarının belirlenmesi, farklı değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi ve geliştirilecek müdahale programlarının etkililiğinin değerlendirilmesinde araştırmacılara önemli katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

Akyürek, Z., Turan, S. (2026). General Supportive Behavior Scale. Sportive, Cilt: 9 Sayı: 2, 1–22. https://doi.org/10.53025/sportive.1925024

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. Aktepe, V. (2010). İlköğretim 4. Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde “Yardımseverlik” Değerinin Etkinlik Temelli Öğretimi ve Öğrencilerin Tutumlarına Etkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Anlı, G. (2019). Adaptation of the prosocial behavioral intentions scale for use with Turkish participants: Assessments of validity and reliability. Current Psychology, 38(4), 950-958. https://doi.org10.1007/s12144-019-00277-y
  3. Ata, S., & Artan, İ. Z. (2021). Adolescent prosociality scale: Validity and reliability study. Turkish Journal of Child and Adolescent Mental Health, 28(1), 38–44. https://doi.org/10.4274/tjcamh.galenos.2020.14632
  4. Bağcı, B., & Samur, A. (2016). Çocuk ve Yetişkin Prososyallik Ölçeklerinin Geçerlik Güvenirlik Çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 59-79.
  5. Batson, C. D., & Powell, A. A. (2003). Altruism and prosocial behavior. In T. Millon & M. J. Lerner (Eds.), Handbook of psychology: Personality and social psychology, Vol. 5, pp. 463–484). John Wiley & Sons, Inc. https://doi.org/10.1002/0471264385.wei0519
  6. Bozyiğit, T. (2023). Olumlu sosyal davranışların gelişimini etkileyen faktörlerin incelenmesi. İstanbul: Kalan Yayınları.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (22.Basım). Pegem Akademi. Ankara Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi. Ankara.
  8. Can, A. (2016). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi (4. Baskı). Pegem Akademi. Ankara
  9. Caprara, G. V., Steca, P., Zelli, A., & Capanna, C. (2005). A new scale for measuring adults' prosocialness. European Journal of psychological assessment, 21(2), 77-89. https://doi.org/10.1027/1015-5759.21.2.77
  10. Carlo, G., & Randall, B. A. (2002). The Development of a Measure of Prosocial Behaviors for Late Adolescents. Journal of youth and adolescence, 31(1), 31-44. https://doi.org/10.1023/A:1014033032440
  11. Clark, L. A. ve Watson, D. (1995). Constructing validity: Basic issues in objective scale development. Psychological Assessment, 7(3), 309–319. http://dx.doi.org/10.1037/1040-3590.7.3.309
  12. Çakıroğlu, Ü., Çebi, A., & Gökoğlu, S. (2015). Öğretmenlerin Teknoloji Entegrasyonlarına Yönelik Temel Göstergeler: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 507-522. https://izlik.org/JA78LF35WD
  13. De Groot, J. I., & Steg, L. (2008). Value orientations to explain beliefs related to environmental significant behavior: How to measure egoistic, altruistic, and biospheric value orientations. Environment and behavior, 40(3), 330-354. https://doi.org/10.1177/001391650629783
  14. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The" what" and" why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological inquiry, 11(4), 227-268. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1104_01
  15. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2008). Self-determination theory: A macrotheory of human motivation, development, and health. Canadian Psychology/Psychologie canadienne, 49(3), 182–185. https://doi.org/10.1037/a0012801
  16. DeVellis, R. (2012). Ölçek geliştirme kuram ve uygulamalar (Cev. Ed. Tarık Totan). Ankara: Nobel Yayıncılık.
  17. Dolbier, C. L., & Steinhardt, M. A. (2000). The Development and Validation of the Sense of Support Scale. Behavioral Medicine, 25(4), 169–179. https://doi.org/10.1080/08964280009595746
  18. Duru, E. (2002). Öğretmen adaylarında kişi-durum yaklaşımı bağlamında yardım etme davranışı, empati ve düşünme stilleri ilişkisi ve bu değişkenlerin bazı psikososyal değişkenler açısından incelenmesi. Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  19. Erken, M. (2009). Empati Becerisinin Ahlaki Davranışlar Üzerindeki Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
  20. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39–50. https://doi.org/10.2307/3151312
  21. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2015). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe-Yöntem-Analiz (2. Baskı). Seçkin Yayıncılık. Ankara
  22. Hair, J. F., Black, W. C., Anderson, R. E., & Babin, B. J. (2010). Multivariate Data Analysis, (7th ed.)., New Jersey, Prentice Hall.
  23. Ibanez, A., Matallana, D., & Miller, B. (2023). Can prosocial values improve brain health?. Frontiers in Neurology, 14, 1202173. https://doi.org/10.3389/fneur.2023.1202173
  24. Kim, Y. O. ve Stevens, J. H. (1987). The socialization of prosocial behavior in children. Childhood Education, 63(3), 200-206.
  25. Lin, J., Wang, T. Y., & Liu, H. (2025). From perceived social support to prosocial behavior: the serial mediating role of sense of gain and gratitude. BMC psychology, 13(1), 894. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03082-4
  26. Öktem, F. Y. (2025). Okulda Prososyal ve Antisosyal Davranışlar Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
  27. Özdamar, K. (2017). Ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi (1. Baskı). İstanbul: Nisan Kitabevi. Eskişehir.
  28. Özdemir, E. (2025). Yetişkin bireylerde çevrim içi sosyal sermayenin psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisinde topluluk hissi ve algılanan sosyal desteğin aracılık rolünün incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Biruni Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
  29. Özdemir, Z. (2010). Lise Öğrencilerinin Prososyal Davranışlarının Mizah, Öfke ve Utangaçlık Düzeylerine Göre İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  30. Pearson, J. E. (1986). The definition and measurement of social support. Journal of Counseling & Development, 64(6), 390-395.
  31. Pfattheicher, S., Nielsen, Y. A., & Thielmann, I. (2022). Prosocial behavior and altruism: A review of concepts and definitions. Current opinion in psychology, 44, 124-129.
  32. Politi, E., Van Assche, J., Caprara, G. V., & Phalet, K. (2021). No man is an island: Psychological underpinnings of prosociality in the midst of the COVID-19 outbreak. Personality and Individual Differences, 171, 110534. https://doi.org/10.1016/j.paid.2020.110534
  33. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2021). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. Rajagiri Management Journal, 15(1), 88-90.
  34. Schwartz, S. H. (1977). Normative influences on altruism. In L. Berkowitz (Ed.), Advances in experimental social psychology (Vol. 10, pp. 221–279). Academic Press. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60358-5
  35. Seçer, İ. (2015). Psikolojik Test Geliştirme ve Uyarlama Süreci-SPSS ve LİSREL Uygulamaları. Anı Yayıncılık. Ankara Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2012). Using Multivariate Statistics (6th Edition). Pearson Education.
  36. Turan, N., Durgun, H., Kaya, H., & Aştı, T. (2021). Turkish adaptation of the Multidimensional Emotional Empathy Scale: A validity and reliability study. Perspectives in psychiatric care, 57(2), 455–462. https://doi.org/10.1111/ppc.12616
  37. Turan, M., Savaş, B. Ç., & Mavibaş, M. (2025). Teknoloji Çağında Sporun Toplumsal Bütünleşme Üzerine Etkisi. Dijitalleşen Dünyada Rekreasyon ve Spor, 85-103. https://doi.org/10.58830/ozgur.pub796.c3399
  38. Vaux, A., Riedel, S., & Stewart, D. (1987). Modes of social support: The social support behaviors (SS‐B) scale. American Journal of Community Psychology, 15(2), 209-232. https://doi.org/10.1007/BF00919279
  39. Vos, M., & van der Zee, K. (2011). Prosocial behavior in diverse workgroups: How relational identity orientation shapes cooperation and helping. Group Processes & Intergroup Relations, 14(3), 363-379. https://doi.org/10.1177/1368430210382427
  40. Yukay Yüksel, M., Okur, S., Akbulut, Z., & Kütük, H. (2020). Psychometric Parameters of the Turkish Version of the Affective and Cognitive Measure of Empathy (ACME). Online Submission, 11(3), 1-15.
  41. Zhang, Y., Wang, Z., & Zhou, G. (2013). Antecedents of employee electricity saving behavior in organizations: An empirical study based on norm activation model. Energy Policy, 62, 1120-1127. https://doi.org/10.1016/j.enpol.2013.07.036