Journals / Seleucia / 2026 / Sayı: XVI

Sardes Artemis Tapınağı’nın Tasarım Özellikleri ve Anadolu-İtalya Mimari İlişkileri

Fikret K. Yegül(University of California)0000-0002-3328-9029
Journal
Seleucia
Pages
57–74
Publication Date
2026-05-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan araştırmalar, Sardes pseudodipteros’unun özelliklerinin ve olağandışı tasarımının Anadolu’nun Hermogenes’i ile İtalya’nın Hadrianus’u arasında yaşam bulan mimari ortaklığın, bilinç ve dayanışmanın deneyimsel bir parçası olduğuna işaret etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sardes Artemis Tapınağı klasik dünyanın dördüncü en büyük Ion tapınağı olarak ve mitolojik Tmolus Dağlarının (Bozdağ) yamaçlarındaki görkemli konumuyla tanınır.
📊
Key Findings & Data:Antiochus’un eşi Kraliçe Stratonice tarafından MÖ 280-270 yıllarında başlatıldıktan sonra MÖ 220-210 sıralarında sadece cella olarak bitirildiğine inanıyoruz.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan araştırmalar, Sardes pseudodipteros’unun özelliklerinin ve olağandışı tasarımının Anadolu’nun Hermogenes’i ile İtalya’nın Hadrianus’u arasında yaşam bulan mimari ortaklığın, bilinç ve dayanışmanın deneyimsel bir parçası olduğuna işaret etmektedir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadrianus · Hermogenes · İmparatorluk Kültü

Özet

Sardes Artemis Tapınağı klasik dünyanın dördüncü en büyük Ion tapınağı olarak ve mitolojik Tmolus Dağlarının (Bozdağ) yamaçlarındaki görkemli konumuyla tanınır. Tapınağın yapımının Seleucus Kralı I. Antiochus’un eşi Kraliçe Stratonice tarafından MÖ 280-270 yıllarında başlatıldıktan sonra MÖ 220-210 sıralarında sadece cella olarak bitirildiğine inanıyoruz. Tapınak, üç buçuk yüzyıl süren uzun bir süre sonrasında Roma İmparatoru Hadrianus tarafından cella’yı çevreleyen sütunlardan başlayarak bir pseudodipteros olarak yeniden yapılandırılacak; fakat bu haliyle de hiçbir zaman bitirilemeyecektir. Bu önemli aşamanın Hadrianus ve Sabina’nin MS 124 yılında Sardes’i ziyaretleri ve Sardes’e ikinci neokoros (imparatorluk kültü ayrıcalığı) onurunu bahşetmeleriyle ilgili olduğu kesindir. Böylece, Sardes’deki imparatorluk kültü Artemis’in tapınağı içine yerleşecek ve bunun için uzun cella eşit olarak ikiye bölünecektir. Batı yarısını oluşturan ve Lydia devrinden kalma büyük sunağa bakan bölüm Artemis’e ayrılırken doğuya bakan yeni cella Hadrianus imparatorluk kültüne ait olacaktır. İmparatorun tapınak civarında bulunan 6-7 devasa portresinin kült agalması olarak doğusunda sergilendiği kuvvetli bir varsayımdır. Hadrianus Dönemi tapınağının en önemli ve özgün mimari unsurları, tapınağın doğu ve batı uçlarında yer alan altı sütunluk geniş, gökyüzüne açık olduğuna inandığımız pronaos sundurmalarıdır. Bu gökyüzüne yükselen derin sundurmaların günün, gecenin ve mevsimlerin akışı içinde devamlı değişen dramatik ışık ve gölgeleri ile etkileyici, sınırsız mekanlar yarattıkları kuşkusuzdur. Bu özel pronaos mekânları ve tapınağın diğer bazı özellikleri dikkate alınırsa, Sardes pseudodipteros’unun, Hermogenes’in Magnesia Artemis Tapınağı da dahil olmak üzere, Anadolu’nun Helenistik ve Roma devri pseudodipteros tasarımlarının dışında, ilginç ve deneysel bir mimari sergilediği görülür. Bu belirgin özelliğinin “derin revaklı pronaos” tipi olarak adlandırabilecek kökenlerinin Etrüsk ve İtalik tapınakları yoluyla, İtalya ve Roma’dan gelmiştir. Yapılan araştırmalar, Sardes pseudodipteros’unun özelliklerinin ve olağandışı tasarımının Anadolu’nun Hermogenes’i ile İtalya’nın Hadrianus’u arasında yaşam bulan mimari ortaklığın, bilinç ve dayanışmanın deneyimsel bir parçası olduğuna işaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

Yegül, F. K. (2026). Sardes Artemis Tapınağı’nın Tasarım Özellikleri ve Anadolu-İtalya Mimari İlişkileri. Seleucia, Sayı: XVI, 57–74. https://ajindex.com/articles/1542909

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Blümel 1987
  2. Blümel, W., Die Inschriften von Mylasa, I, Bonn. Burrell 2004
  3. Burrell, B. Nokoroi: Greek Cities and Roman Emperors, Boston. Friesen 1995
  4. Friesen S. “The Cult of the Roman Emperors in Ephesos: Themple Wardens, City Titles and the Interpretation of the Revelation of John,” H. Koester, ed. Ephesos: Metropolis of Asia. Harvard Theological Studies 41, 229-50. Fusco 2015- 2016
  5. Fusco, U. “The Sanctuary of Aphrodite and Ares (Paus. 2.25.1) in the Periurban Area of Argos and Temples with a Double Cella in Greece”, Tekundria 13, 97-124. Fusco 2019
  6. Fusco, U. “Temples with Double-Cella: New Thoughts on a Little-Known Type of Temple,” ed. R. Mora, et.al., Greek Art in Motion: Studies in Honour of Sir John Boardman on the Occasion of His 90th Birthday, Oxford, 106-112. Hanfmann 1983
  7. Hanfmann, G.M.A., ve W.E. Mierse, Sardis from Prehistoric to Roman Times: Results of the Archaeological Exploration of Sardis, 1958-1975,
  8. Cambridge, Mass.