AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, tax policies related to soilless agriculture in Turkish fiscal legislation are examined under the headings of the Income Tax Law No. 193, the Value Added Tax Law No. 3065, the Property Tax Law No. 1319, and other fiscal incentives, and policy recommendations are proposed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Among the areas most adversely affected by climate change, which has become a global problem, agricultural activities take a leading role. Problems such as drought and the deterioration of soil structure caused by climate change negatively affect both the surface area of agricultural land and soil productivity. While the global demand for food increases in parallel with population growth, the need for sustainable agriculture and food security encourages the development of modern agricultural methods. One of these methods, soilless agriculture, offers advantages such as increasing the number of harvests per year and improving crop productivity; however, the high costs of greenhouse establishment are considered among the disadvantages of soilless farming practices. This study first examines the concept of climate change and its relationship with agricultural activities. Subsequently, soilless agriculture practices and the current state of soilless farming in Türkiye are analyzed. In addressing the negative externalities created by climate change, the concept of incentive-based taxation is discussed as a solution within the framework of the extra-fiscal objectives of taxation. In this context, tax policies related to soilless agriculture in Turkish fiscal legislation are examined under the headings of the Income Tax Law No. 193, the Value Added Tax Law No. 3065, the Property Tax Law No. 1319, and other fiscal incentives, and policy recommendations are proposed.
Özet
Küresel bir sorun haline dönüşen iklim değişikliğinin zarar verdiği alanlar arasında tarımsal faaliyetler başı çekmektedir. İklim değişikliği nedeniyle yaşanan kuraklık, toprak yapısının bozulması gibi sorunlar tarım arazilerinin yüz ölçümünü ve toprağın verimliliğini etkilemektedir. Nüfus artışına paralel olarak dünya genelinde gıda ihtiyacı artarken sürdürülebilir tarıma ve gıda güvenliğine duyulan ihtiyaç insanoğlunu modern tarım yöntemleri geliştirmeye yöneltmektedir. Bu yöntemlerden biri olan topraksız tarım yöntemi, yıl içinde yapılan hasat sayısı ve ürün verimliliğinin artırılması gibi avantajlar sağlarken, sera kurum bedellerinin yüksek olması topraksız tarım uygulamasının dezavantajları arasında sayılmaktadır. Çalışmada ilk olarak iklim değişikliği kavramı ve tarımsal faaliyetlerle olan ilişkisi ele alınmaktadır. Akabinde topraksız tarım uygulaması ve topraksız tarım uygulaması bakımından Türkiye’de mevcut durum incelenmektedir. İklim değişikliğinin yaratmış olduğu negatif dışsallıkla mücadele noktasında yönlendirici vergilendirme kavramı, vergilerin ekstra fiskal amaçları doğrultusunda bir çözüm olarak ele alınmaktadır. Bu çerçevede Türk mali mevzuatında topraksız tarıma yönelik vergi politikaları, 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu, 1319 Sayılı Emlak Vergisi Kanunu ve diğer mali destekler başlıkları altında incelenerek çözüm önerileri sunulmaktadır.