AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: The findings reveal that 87.9% of participants considered maternity leave duration "very insufficient," 71.8% were dissatisfied with maternity leave, and 32.5% reported receiving no support during the maternity leave process.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: With the increasing participation of women in the workforce, achieving a balance between motherhood and professional life has become increasingly important. Objective: This study aims to determine the return-to-work time after childbirth, satisfaction with maternity leave policies, and stress levels among working mothers in Türkiye. Method: The research was conducted between December 2024-April 2025 with 348 working mothers through an online survey. Data were collected using the “Sociodemographic Questionnaire”, “Parental Stress Scale”, “General Work Stress Scale”. The data were analyzed using DataBeeg 1.0 software. Results: The findings reveal that 87.9% of participants considered maternity leave duration "very insufficient," 71.8% were dissatisfied with maternity leave, and 32.5% reported receiving no support during the maternity leave process. Additionally, 50% of participants indicated that they had considered or used additional reports to extend their maternity leave. A significant portion of the mothers (74.1%) found the timing of return to work after maternity leave "very inappropriate," and 45.1% reported that workload increased after returning to work. It was found that parenting-related stress levels were moderate-to-high, while general work stress levels were at a moderate level. A statistically significant positive correlation was found between the “Parental Stress Scale” and “General Work Stress Scale”, but the relationship was weak (r= 0.160, p= 0.003). Conclusion: The majority of working mothers considered maternity leave policies insufficient and reported limited support from employers during this period. Most participants found the timing of return to work inappropriate and stated that their workload increased after returning.
Özet
Giriş: Kadınların iş gücüne katılımının artmasıyla birlikte, annelik ve çalışma yaşamı arasındaki dengeyi sağlamak giderek daha önemli hale gelmiştir. Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de çalışan annelerin doğum sonrası işe dönüş süreleri ile doğum izni politikalarına yönelik memnuniyet ve stres düzeylerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırma, Aralık 2024-Nisan 2025 tarihleri arasında, 348 çalışan anne ile çevrim içi anket yoluyla “Sosyo-Demografik Soru Formu”, “Ebeveyn Stresi Ölçeği” ile “Genel İş Stresi Ölçeği” kullanılarak toplandı. Veriler, DataBeeg 1.0 programı kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Katılımcıların %87,9’unun doğum izni süresini "çok yetersiz" olarak değerlendirdiğini, %71,8’inin doğum izninden memnuniyetsiz olduğunu ve %32,5’inin doğum izni sürecinde hiç destek almadığını ifade etti. Ayrıca, katılımcıların %50’si, doğum izni süresini uzatmak amacıyla ek rapor kullanmayı düşündüğünü veya kullandığını belirtti. Çalışan annelerin büyük bir kısmı (%74,1) doğum izni sonrasında işe dönüş zamanını “çok uygun değil” olarak değerlendirdi ve %45,1’i işe dönüş sonrası iş yüklerinin arttığını ifade etti. Ebeveynlikten kaynaklanan stresin orta-yüksek, genel iş stres düzeylerinin de orta seviyede olduğu saptandı. Ebeveyn Stresi Ölçeği ile Genel İş Stresi Ölçeği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif ilişki bulundu, ancak bu ilişkinin çok zayıf düzeyde olduğu saptandı (r= 0,160, p= 0,003). Sonuç: Çalışan annelerin büyük çoğunluğunun doğum izni politikalarını yetersiz bulduğu ve bu süreçte işveren desteğinin sınırlı olduğu belirlendi. Katılımcıların çoğu işe dönüş zamanını uygun görmediğini ve iş yüklerinin arttığını ifade etti.