AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis research aims to analyze how established ethical values dissolve under pressure and how ontological boundaries between murder and mercy blur by grounding crime and violence within the structural rigidity of totalitarian socioeconomic systems, rather than reading the film’s moral erosion through individual psychopathologies, specifically through the lens of Arendt's theoretical framework.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study problematizes the profound ethical crises situated at the intersection of social collapse and individual tragedies in the film “The Girl with the Needle” (Pigen med nålen), a 2024 Danish, Polish, and Swedish co-production by Magnus von Horn, within the framework of philosopher Hannah Arendt’s thesis on the “banality of evil.” In Arendt’s theoretical framework, evil manifests not as a metaphysical monstrosity, but as the individual’s loss of the capacity to judge the moral consequences of their actions, becoming thoughtless cogs within bureaucratic and social mechanisms. Centering on the post-WWI Copenhagen atmosphere of poverty and social exclusion, the film analyzes violence through the intersecting lives of Karoline and Dagmar Overbye, not as individual perversion but, as Arendt suggests, as a result of social decay and structural systemic pressures. Parallel to Arendt’s emphasis on the complicity of ordinary citizens in totalitarian regimes, the character Dagmar Overbye rationalizes her systematic murders as a pragmatic “mercy” against social hypocrisy and a “sacrifice” liberating desperate mothers from poverty. In this dystopian atmosphere where survival struggles erode ethical values, evil becomes mundane, dissolving into systematic hopelessness and social norms; this disrupts superficial moral and legal judgments, necessitating a deeper, “internal” hermeneutic understanding. This research aims to analyze how established ethical values dissolve under pressure and how ontological boundaries between murder and mercy blur by grounding crime and violence within the structural rigidity of totalitarian socioeconomic systems, rather than reading the film’s moral erosion through individual psychopathologies, specifically through the lens of Arendt's theoretical framework.
Özet
Bu çalışma, İsveçli yönetmen Magnus von Horn’un; Danimarka, Polonya ve İsveç 2024 ortak yapımı, Danca orijinal adı “Pigen med nålen” (The Girl with the Needle) olan “Şişli Kız” filminde konu edinilen, toplumsal çöküşün ve bireysel trajedilerin kesişim kümesinde yer alan derin etik krizleri; Hannah Arendt’in siyaset felsefesine yön veren “kötülüğün sıradanlığı” (banality of evil) tezi ekseninde sorunsallaştırmaktadır. Arendt’in kuramsal çerçevesinde kötülük, metafizik bir canavarlıktan ziyade, bireyin kendi eylemlerinin ahlaki sonuçlarını muhakeme etme yetisini yitirerek bürokratik ve toplumsal mekanizmaların düşüncesiz birer dişlisine dönüşmesiyle tezahür eder. I.Dünya Savaşı sonrası Kopenhag şehrindeki yoksulluk ve sosyal dışlanmışlık atmosferini merkezine alan film, Karoline ile Dagmar Overbye’nin kesişen hayatları üzerinden şiddeti bireysel bir sapkınlık olmaktan çıkarıp Arendt’in dikkat çektiği gibi toplumsal çürüme ve yapısal sistem baskılarının bir sonucu olarak analiz etmektedir. Arendt’in totaliter rejimlerdeki sıradan vatandaşların suç ortaklığına dair vurgusuyla paralel şekilde, filmdeki Dagmar Overbye karakteri de işlediği sistematik cinayetleri toplumsal bir ikiyüzlülüğe karşı geliştirilmiş pragmatik bir “merhamet” ve çaresiz anneleri yoksulluktan azat eden bir “fedakârlık” olarak rasyonalize etmektedir. Hayatta kalma mücadelesinin etik değerleri aşındırdığı bu distopik atmosferde kötülük, sistematik çaresizlik ve toplumsal normlar içerisinde eriyerek gündelikleşmekte; bu durum ise olaylara dair yüzeysel ahlaki ve hukuki yargı süreçlerini sekteye uğratarak daha derinlikli ve “içeriden” hermenötik bir bakış ile anlama çabasını zorunlu kılmaktadır. Bu araştırma, filmdeki ahlaki erozyonu bireysel psikopatolojiler üzerinden okumak yerine, suç ve şiddet kavramlarını totaliter sosyo-ekonomik sistemlerin yapısal sertliğiyle temellendirerek, Arendt’in kuramsal çerçevesi ışığında yerleşik etik değerlerin baskı altında nasıl çözülebileceğini ve neticede cinayet ile merhamet arasındaki ontolojik sınırların nasıl muğlaklaşabileceğini analiz etmeyi hedeflemektedir.