Bu çalışmayla, Türk hukuk sistemindeki ve yargı organlarının kararlarındaki gelgitlere karşın geleneksel toplumsal değerlerin değil çağdaş hukuk normlarının geçerlilik kazanması yönünde gelişme kaydedildiği sonucuna ulaşılmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalenin temel sorunsalı, namusa dayalı şiddeti önlemeyi hedefleyen modern uluslararası normlara geleneksel toplumsal değerler sisteminin meydan okumasıdır.
📊
Key Findings & Data:Bu makalede namusa dayalı şiddetin en radikal biçimi olan namus cinayetlerinin bu cinayetlerin görüldüğü Müslüman toplumlara örnek verilen ama aynı zamanda Batılı anlamda seküler bir hukuk sistemine sahip Türkiye özelinde hukuksal boyutuyla analiz edilmesi amaçlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmayla, Türk hukuk sistemindeki ve yargı organlarının kararlarındaki gelgitlere karşın geleneksel toplumsal değerlerin değil çağdaş hukuk normlarının geçerlilik kazanması yönünde gelişme kaydedildiği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Derleme
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Namusa dayalı şiddet · namus cinayeti · namus cinayetlerinin hukuksal boyutu
Özet
Bu makalenin temel sorunsalı, namusa dayalı şiddeti önlemeyi hedefleyen modern uluslararası normlara geleneksel toplumsal değerler sisteminin meydan okumasıdır. Bu makalede namusa dayalı şiddetin en radikal biçimi olan namus cinayetlerinin bu cinayetlerin görüldüğü Müslüman toplumlara örnek verilen ama aynı zamanda Batılı anlamda seküler bir hukuk sistemine sahip Türkiye özelinde hukuksal boyutuyla analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye’den bazı namus cinayeti örneklerinden hareketle, namus cinayeti işleyenlere karşı ‘Türk Ceza Kanunu’nda verilmesi öngörülen cezalar ve mevzuatta uluslararası normlara uyum çalışmalarına koşut olarak yapılan değişiklikler ele alınmıştır. Bu çalışmayla, Türk hukuk sistemindeki ve yargı organlarının kararlarındaki gelgitlere karşın geleneksel toplumsal değerlerin değil çağdaş hukuk normlarının geçerlilik kazanması yönünde gelişme kaydedildiği sonucuna ulaşılmıştır.
Hamzaoğlu, M., Konuralp, E. (2018). TÜRK HUKUK SİSTEMİNİN ‘NAMUS’LA İMTİHANI: ULUSAL MEVZUAT VE ULUSLARARASI DÜZENLEMELER AÇISINDAN NAMUS CİNAYETLERİ. Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 2, 67–83. https://ajindex.com/articles/1526014
Abdelhadi, W. (2016). Honour Crimes and Violence against Women: Preventing and Punishing Honour Crimes. Tilburg University. Acar, F. (1998). Kadınların İnsan Hakları: Uluslar arası Yükümlülükler. Içinde O. Çitci(ed.) (Ed.), 20.Yüzyılın Sonunda Kadınlar ve Gelecek Konferansı. Ankara: TODAİE Yayınları.
Artuk, M. E., Gökçen, A., Alşahin, M. E., & Çakır, K. (2017). Ceza Hukuku Özel Hükümler. Ankara: Adalet Yayıncılık. Berktay, F. (2004). Kadınların İnsan Haklarının Gelişimi ve Türkiye. Içinde Sivil Toplum ve Demokrasi Konferens Yazıları no 7. 05.06.2017 Tarihinde http://stk.bilgi.edu.tr/media/uploads/2015/02/01/berktay_std_7.pdf adresinden erişildi.
Berktay, F. (2015). Tarihin Cinsiyeti (5.Basım). İstanbul: Metis Yayınları.
Çakmut, O. Y. (2018). Kavramsal Olarak Kadına Karşı Şiddet/Cinsel Şiddet ve Türk Ceza Hukukunda Cinsel Saldırı Suçunun Genel Değerlendirmesi. Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, 2(1), 49–54. https://doi.org/10.26695/mukatcad.2018.16
Caporal, B. (1982). Kemalizmde ve Kemalizm Sonrasında Türk Kadını. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
Centel, N., Zafer, H., & Çakmut, Ö. (2017). Kişilere Karşı İşlenen Suçlar I. İstanbul: Beta Yayınları.
Charlesworth, H. (1994). What are the ‘Women’s International Human Rights? Içinde R. J. Cook (Ed.), Human Rights of Women: National and International Perspectives (ss. 58–84). Philedelphia: University of Pennsylvania Press.
Faqir, F. (2001). Intrafamily Femicide in Defence of Honour: The Case of Jordan. Third World Quarterly, 22(1), 65–82.
Göztepe, E. (2005). Namus Cinayetlerinin Hukuki Boyutu: Yeni Türk Ceza Yasasının Bir Değerlendirmesi. TBB Dergisi, (59), 29–48. 02.04.2018 ttarihinde http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2005-59-152 adresinden erişildi.
Idriss, M. M. (2011). Honour, violence, women and Islam – an introduction. Içinde M. M. Idriss & T. Abbas (Ed.), Honour, Violence, Women and Islam (ss. 1–15). New york: Routledge.
Kaya, K. (2014). Kanun ve Kültür:Töre Kavramının Hukuki ve Sosyolojik Bir Analizi. TAAD, (16), 405–440. 15.04.2018 tarihinde www.taa.gov.tr/./kanun-ve-kultur-tore-kavraminin-hukuki-ve-sosyolojik-bir-analizi-.%0A%0A%0A%0A%0A%0A adresinden erişildi.
Koca, M., & Üzülmez, İ. (2018). Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler. Ankara: Adalet Yayıncılık.
Sev’er, A., & Yurdakul, G. (2001). Culture of Honor, Culture of Change: A Feminist Analysis of Honor Killings in Rural Turkey. Violence Against Women, 7(9), 964–998.
Tezcan, D., Erdem, M. R., & Önok, R. M. (2016). Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yürüt, B. (2017). Tanzimat Sonrası Osmanlı Kadın Hareketi ve Hukuki Talepleri. TBB Dergisi, (Özel Sayı), 365–396. 15.05.2018 tarihinde http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2017-2017-1728 adresinden erişildi.
Kaya, K. (2014). Kanun ve Kültür:Töre Kavramının Hukuki ve Sosyolojik Bir Analizi. TAAD, (16), 405–440. 15.04.2018 tarihinde www.taa.gov.tr/./kanun-ve-kultur-tore-kavraminin-hukuki-ve-sosyolojik-bir-analizi-.%0A%0A%0A%0A%0A%0A adresinden erişildi.