SavedAdd your journal

Journals / Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

Beden Eğitimi ve Spor Dersi Hazırbulunuşluk Ölçeğinin Geliştirilmesi

Ercan Çakmak(Milli Eğitim Bakanlığı)0000-0003-3254-9877
Alparslan İnce(Ordu Üniversitesi)0000-0003-1617-4809
Mustafa Ayhan(Artvin Çoruh Üniversitesi)0009-0002-9789-4268
Hacı Ali Çakıcı(Ordu Üniversitesi)0000-0001-9439-1118
Muhammet Emirhan Çelik(Ordu Üniversitesi)0000-0002-9419-4242
Pages
8–18
Publication Date
2026-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Beden Eğitimi ve Spor Dersi Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılabilir bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışma, beden eğitimi ve spor dersine yönelik hazırbulunuşluğu değerlendirmeye yönelik bir ölçek geliştirmektir.
📊
Key Findings & Data:Ölçek maddelerinin değerlendirilmesi ile ilgili uzman görüşü alınmış ve geribildirimlere göre maddeler revize edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Beden Eğitimi ve Spor Dersi Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılabilir bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Beden Eğitimi · Hazırbulunuşluk · Ölçek Geliştirme

Özet

Amaç: Bu çalışma, beden eğitimi ve spor dersine yönelik hazırbulunuşluğu değerlendirmeye yönelik bir ölçek geliştirmektir. Yöntem: Nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kapsamında gerçekleşmiştir. Çalışmanın evreni, Türkiye’deki beden eğitimi ve spor öğretmenlerini kapsamaktadır. Örneklemini ise Ordu, Samsun, Giresun, Trabzon ve Rize’de Millî Eğitim Bakanlığına bağlı ortaokullarda görev yapan beden eğitimi ve spor öğretmenleri oluşturmaktadır. Ölçeğin soru havuzunun oluşturulması için ilgili alan yazın taranmıştır. Ölçek maddelerinin değerlendirilmesi ile ilgili uzman görüşü alınmış ve geribildirimlere göre maddeler revize edilmiştir. Ardından çalışmanın pilot araştırması yapılmıştır. Pilot araştırma sonuçları ve tekrar uzman görüşlerin alınması ile taslak ölçek uygulama için hazırlanmıştır. Yapı geçerliği yönünden Açıklayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) uygulanmıştır. Örneklem büyüklüğünün uygunluğu için KMO (0,915) testi ve verilerin normal dağılım sonucunu belirlemek açısından Bartlett küresellik testi ile yapılmıştır. Çalışmanın istatistiksel analizlerinde SPSS 21.V. istatistik paket programı ve AMOS 24 kullanılmıştır. Bulgular: Açıklayıcı Faktör Analizi sonuçları değerlendirildiğinde, 16 madde 3 alt boyutlu bir yapı oluşturulmuştur. Bunun yanında ölçek toplam açıklanan varyans değeri %66,74 olarak hesaplanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları değerlendirildiğinde ise, χ2/df 3,806, RMSEA ,086, GFI ,869, CFI ,905 ve PGFI ,589 uyum değerleri saptanmıştır. Bununla birlikte, yakınsak geçerliliği için AVE ve CR değerlerinin kabul edilebilir olduğu sonucuna erişilmiştir. Cronbach alfa güvenirlik katsayı sonuçları değerlendirildiğinde, spor kültürü ve sorumluluk bilinci alt boyutu 0,917, hareket becerileri ve koordinasyon alt boyutu 0,872, derse yönelik tutum ve iş birliği 0,711 ve beden eğitimi spor dersi hazırbulunuşluk ölçeği 0,930 olarak hesaplanmıştır. Sonuç: Beden Eğitimi ve Spor Dersi Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılabilir bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Çakmak, E., İnce, A., Ayhan, M., Çakıcı, H. A., Çelik, M. E. (2026). Beden Eğitimi ve Spor Dersi Hazırbulunuşluk Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1, 8–18. https://ajindex.com/articles/1520542

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Altunbakır, S. ve Pehlevan, Z. (2019). Ortaokul beden eğitimi ve spor dersi öğretim programının bilişsel alan kazanımlarının değerlendirilmesi: Mersin ili örneği. Beden Eğitimi ve Spor Araştırmaları Dergisi, 12(1), 1 10. https://doi.org/10.30655/besad.2020.23
  2. Arık, İ. A. (1995). Öğrenme psikolojisine giriş. Der Yayınları.
  3. Audi, R. (2003). Epistemology: A contemporary introduction to the theory of knowledge. Routledge. Aytaç, M. ve Öngen, B. (2012). Doğrulayıcı faktör analizi ile yeni çevresel paradigma ölçeğinin yapı geçerliliğinin incelenmesi. İstatistikçiler Dergisi, 5, 14–22. https://izlik.org/JA38PX69YE
  4. Başar, E. (2001). Genel öğretim yöntemleri. Kardeşler Ofset ve Matbaa.
  5. Brogan, A. P. (1982). Philosophy and the problem of value. Proceedings and Addresses of the American Philosophical Association, 6, 105–129. https://www.jstor.org/stable/1483020
  6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
  7. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. Eğiten Kitap.
  8. Demirel, Ö. (2024). Eğitim programı geliştirme: Kuramdan uygulamaya. Pegem Akademi.
  9. DeVellis, R. F. (2016). Scale development: Theory and applications (Vol. 26). Sage Publications.
  10. Doğan, R. N. ve Yılmaz, V. (2017). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik niyetlerinin betimlenmesine yönelik bir yapısal eşitlik modeli önerisi. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2), 655–675. https://doi.org/10.26745/gaziuiibfd.418602
  11. Doğru, Z. ve Uçan, Y. (2021). Beden eğitimi ve sporda motivasyon. Anı Yayıncılık. Ertürk, S. (2016). Eğitimde program geliştirme (2. bs.). Edge Akademi.
  12. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39–50. https://www.jstor.org/stable/3151312
  13. Gasset, J. O. y. (1998). Tarihsel bunalım ve insan (N. G. Işık, Çev.). Metis Yayınları.
  14. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. Prentice Hall.
  15. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cut-off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55.
  16. Huang, C. C., Wang, Y. M., Wu, T. W., & Wang, P. A. (2013). An empirical analysis of the antecedents and performance consequences of using the Moodle platform. International Journal of Information and Education Technology, 3(2). 217DOI: 10.7763/IJIET.2013.V3.267
  17. Karasar, N. (2019). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademik Yayıncılık.
  18. Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling. Guilford Press.
  19. Koyuncu, İ. ve Kılıç, A. F. (2019). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanımı: Bir doküman incelemesi. Eğitim ve Bilim, 44(198). DOI: 10.15390/EB.2019.7665
  20. Mengüşoğlu, T. (1988). İnsan felsefesi. Remzi Kitabevi.
  21. Mengüşoğlu, T. (2017). Ontolojik esaslara dayanan felsefi antropoloji hakkında düşünceler. İ. Kuçuradi (Ed.), Yüzyılımızda insan felsefesi (ss. 21–37). Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
  22. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2024). 2024-2025 Eğitim ve Öğretim Yılı Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'ne İlişkin İş ve İşlemler. https://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/2230.pdf.
  23. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli beden eğitimi ve spor dersi öğretim programı (5–8. sınıflar). https://tymm.meb.gov.tr/upload/program/beden-egitimi-ve-spor-tegm.pdf
  24. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2025a). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr/upload/brosur/ortak_metin.pdf
  25. Özdamar, K. (1999). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi 1. Kaan Kitabevi.
  26. Özdamar, K. (2016). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme: Yapısal eşitlik modellemesi. Nisan Kitabevi.
  27. Seçer, İ. (2018). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci: SPSS ve LISREL uygulamaları. Anı Yayıncılık.
  28. Senemoğlu, N. (2023). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Anı Yayıncılık.
  29. Sünbül, A. M. (2002). İlköğretim 6. sınıfta bilişsel giriş davranışlarını tamamlama eğitiminin öğrenci başarılarına etkisi. XI. Eğitim Bilimleri Kongresi’nde sunulan bildiri.
  30. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
  31. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık.
  32. Tekin, H. (1996). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Yargı Yayınları.
  33. Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM). (2025). Ortak metin. https://tymm.meb.gov.tr/ortak-metin
  34. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46(Özel Sayı), 74–85 https://izlik.org/JA83ZA74BA