AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, emphasizing that the digital public sphere is too vital to be left to commercial monopolies, the construction of a new ‘rights-based’ social science paradigm that guarantees the individual’s digital autonomy and dignity is proposed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Digitalization has gone beyond being a mere technical process altering communication practices, creating a structural transformation that shakes the ontological and epistemological foundations of social reality. Social sciences face a crisis of redefining their methodological and theoretical tools in this new era where data is consecrated but the human subject increasingly fades within the gears of “digital capitalism”. This study aims to critically examine the transformative impact of digitalization on social sciences through the lens of “ghost work” exploitation hidden behind the myth of artificial intelligence and deepening rights violations. The study discusses the phenomenon of invisible labor, termed ‘ghost work’ in the literature, which fuels artificial intelligence systems, within the context of the formation of a global precariat. Contrary to the ‘automation’ narrative presented by Silicon Valley, the paradox is revealed that the seamless operation of the system actually relies on the cognitive labor of precarious workers in the Global South. When this labor exploitation on the ‘digital assembly line’ is considered alongside algorithmic surveillance mechanisms and the ‘techno-stress’ they create for workers, the vulnerability of the human subject against the system resembles a form of modern slavery. The article argues that social sciences cannot remain in a purely descriptive position in the face of this dystopian picture on the contrary, they must act as a normative shield that makes algorithmic domination visible and advocates for digital citizenship. In this context, emphasizing that the digital public sphere is too vital to be left to commercial monopolies, the construction of a new ‘rights-based’ social science paradigm that guarantees the individual’s digital autonomy and dignity is proposed.
Özet
Dijitalleşme, modern toplumların iletişim pratiklerini değiştiren teknik bir süreç olmanın ötesine geçerek, toplumsal gerçekliğin ontolojik ve epistemolojik temellerini sarsan yapısal bir dönüşüm yaratmıştır. Sosyal bilimler, verinin kutsandığı ancak insan öznesinin “dijital kapitalizm” çarkları arasında giderek silikleştiği bu yeni çağda, metodolojik ve kuramsal araçlarını yeniden tanımlama kriziyle karşı karşıyadır. Bu çalışma, dijitalleşmenin sosyal bilimler üzerindeki dönüştürücü etkisini yapay zekâ mitinin arkasına gizlenen “hayalet emek” sömürüsü ve derinleşen hak ihlalleri ekseninde eleştirel bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, yapay zekâ sistemlerini besleyen ve literatürde ‘hayalet çalışma’ (ghost work) olarak adlandırılan görünmez emek olgusu, küresel bir prekarya oluşumu bağlamında tartışılmaktadır. Silikon Vadisi’nin sunduğu ‘otomasyon’ anlatısının aksine, sistemin kusursuz işleyişinin aslında Küresel Güney’deki güvencesiz işçilerin bilişsel emeğine dayandığı paradoksu ortaya konulmaktadır. Bu ‘dijital montaj hattı’ndaki emek sömürüsü, algoritmik gözetim mekanizmaları ve çalışanlar üzerinde yarattığı ‘tekno-stres’ ile ele alındığında, insanın sistem karşısındaki savunmasızlığı modern bir kölelik biçimini andırmaktadır. Makale, sosyal bilimlerin bu distopik tablo karşısında salt betimleyici bir konumda kalamayacağını aksine algoritmik tahakkümü görünür kılan ve dijital yurttaşlığı savunan normatif bir kalkan olması gerektiğini ileri sürmektedir. Bu bağlamda, dijital kamusal alanın ticari tekellere bırakılamayacak kadar hayati olduğu vurgulanarak, bireyin dijital özerkliğini ve onurunu garanti altına alan ‘hak temelli’ yeni bir sosyal bilim paradigmasının inşası önerilmektedir.