AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this regard, television should not be understood as a media form that has come to an end in the platform era, but as a narrative and viewing regime that is being reconfigured under changing technological, economic, and cultural conditions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The proliferation of digital platforms has significantly transformed the production, distribution, and viewing practices of television. While traditional television has long been defined through broadcasting flow, channel scheduling, weekly episode structures, and synchronous viewing practices, digital platforms have repositioned television content within the logics of catalogues, interfaces, algorithmic recommendation systems, and on-demand viewing. This study aims to theoretically discuss the transformation of television narrative in the age of digital platforms through the concepts of flow, platformisation, algorithmic curation, binge-watching, and viewer experience. Rather than relying on empirical data collection, the article offers a conceptual assessment based on the literature of television studies, platform studies, and audience/viewer experience. In this study, television narrative is not considered solely in terms of story, plot, or character development; instead, it is examined together with episode structure, seasonality, narrative continuity, viewing rhythm, and content circulation. The main argument of the article is that digital platforms do not eliminate television; rather, they reshape its flow-centred structure through catalogues, interfaces, algorithmic visibility, and on-demand viewing practices. In this regard, television should not be understood as a media form that has come to an end in the platform era, but as a narrative and viewing regime that is being reconfigured under changing technological, economic, and cultural conditions.
Özet
Dijital platformların yaygınlaşması, televizyonun üretim, dağıtım ve izlenme biçimlerini önemli ölçüde dönüştürmüştür. Geleneksel televizyon uzun süre yayın akışı, kanal programlaması, haftalık bölüm düzeni ve eşzamanlı izleme pratikleri üzerinden tanımlanırken; dijital platformlar televizyon içeriğini katalog, arayüz, algoritmik öneri sistemleri ve isteğe bağlı izleme mantığı içinde yeniden konumlandırmıştır. Bu çalışma, dijital platformlar çağında televizyon anlatısının dönüşümünü yayın akışı, platformlaşma, algoritmik kürasyon, binge-watching ve izleyici deneyimi kavramları etrafında kuramsal olarak tartışmayı amaçlamaktadır. Makale, ampirik veri toplamaya dayalı bir araştırma değil; televizyon çalışmaları, platform çalışmaları ve izleyici deneyimi literatüründen hareketle geliştirilen kavramsal bir değerlendirmedir. Çalışmada televizyon anlatısı yalnızca hikâye, olay örgüsü ya da karakter gelişimi düzeyinde değil; bölüm yapısı, sezon düzeni, anlatısal süreklilik, izleme ritmi ve içerik dolaşımıyla birlikte ele alınmaktadır. Makalenin temel argümanı, dijital platformların televizyonu ortadan kaldırmadığı; televizyonun yayın akışı merkezli yapısını katalog, arayüz, algoritmik görünürlük ve isteğe bağlı izleme pratikleri içinde yeniden biçimlendirdiğidir. Bu çerçevede televizyon, platformlar çağında sona eren bir medya formu olarak değil, farklı teknolojik, ekonomik ve kültürel koşullar altında yeniden yapılanan bir anlatı ve izleme rejimi olarak değerlendirilmelidir.