AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOcclusion and facial profile changes was found to be stable in 1 year-4 month follow-up.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The objective of this case report is to evaluate the effects of maxillary distraction osteogenesis in an adult patient with maxillary deficiency by using a rigid external distraction device. A 25,6 year old adult male patient referred to our clinic with a chief complaint of poor esthetic facial appearance and functional insufficiency. He showed maxillary hypoplasia, mesofacial growth pattern and negative overjet. As the presurgical orthodontic therapy was completed, the distraction was performed at the rate of 1mm/day until required advancement was gained. After DO nearly 13.9 mm advancement was achieved. SNA increased from 78.1° to 92°. The vertical position of the mandible and the face was kept stable, and the soft tissue profile became more balanced. Maxillary rigid external distraction improved the soft tissue profile by increasing nasal projection, normalizing the nasolabial angle, and making the upper lip more prominent. Occlusion and facial profile changes was found to be stable in 1 year-4 month follow-up.
Özet
Bu vaka raporunun amacı maksiller yetersizliğe sahip erişkin bir hastada rijit eksternal distraktör kullanılarak maksiller distraksiyon osteogenezisin etkilerini değerlendirmektir. 25 yıl 6 ay yaşında erişkin erkek hasta kliniğe zayıf estetik görünüm ve fonksiyonel yetersizlik şikayetleriyle başvurmuştur. Hasta maksiller hipoplazi, mezofasiyal büyüme paterni ve negatif overjet özellikleri göstermekteydi. Cerrahi öncesi ortodontik tedavi tamamlanınca, istenilen ilerletme elde edilene kadar günde 1mm olacak şekilde distraksiyon işlemi uygulandı. Distraksiyon sonrası yaklaşık 13.9 mm ilerletme elde edildi. SNA açısı 78.1°den 92°ye yükseldi. Mandibulanın ve yüzün vertikal pozisyonu stabil kaldı, ve yumuşak doku profili daha dengeli hale geldi. Maksiller rijit eksternal distraksiyon, nazal projeksiyonu arttırarak, nazolabiyal açıyı normal hale getirerek ve üst dudağı daha belirgin hale getirerek yumuşak doku profilini düzeltti. Okluzyon ve fasiyal profil değişiklikleri 1 yıl 4 ay sonraki takipte stabil bulundu.