AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results of the research demonstrated that energy improvements compatible with conservation awareness are feasible and applicable for high historical value buildings in terms of technical and cultural sustainability.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This research aims to evaluate the potential for cultural heritage buildings to achieve the nearly zero-energy building standard by improving their energy performance, using a multidimensional approach and taking the registered Mihrali Bey Mansion, located in Acıyurt Village of Ulaş District, Sivas Province, as a case study. Efforts to reduce energy consumption in the built environment should not be limited solely to technical interventions; they must also be carried out in compliance with international principles that prioritize the preservation of the building's cultural heritage quality, fabric, and identity. In practice, the four-tier intervention scale developed by the UK-based Historic England was adopted, and the mansion's current condition was comparatively analyzed against design proposals aimed at enhancing its energy performance. Both scenarios prepared within the scope of the study were tested using the DesignBuilder building energy simulation software and evaluated based on criteria such as annual energy consumption and heating/cooling requirements. Furthermore, in the proposed scenario, the roof surface was covered with photovoltaic (PV) panels to largely obtain the energy required by the mansion from renewable energy sources, thereby examining its potential to achieve nearly zero-energy building (nZEB) status. The results of the research demonstrated that energy improvements compatible with conservation awareness are feasible and applicable for high historical value buildings in terms of technical and cultural sustainability.
Özet
Bu araştırma, Sivas’ın Ulaş ilçesine bağlı Acıyurt Köyü’nde yer alan tescilli Mihrali Bey Konağı’nı örnek alarak, kültürel miras kapsamındaki yapıların enerji kullanım performanslarının iyileştirilerek neredeyse sıfır enerjili bina standardına ulaşabilirlik potansiyelini çok boyutlu bir yaklaşımla değerlendirmeyi hedeflemektedir. Yapılı çevrede enerji tüketiminin azaltılması yönündeki çabalar, yalnızca teknik müdahalelerle sınırlı kalmamalı; aynı zamanda yapının kültürel miras niteliğini, dokusunu ve kimliğini korumayı esas alan uluslararası ilkelerle uyum içinde yürütülmelidir. Uygulamada, İngiltere merkezli Historic England tarafından geliştirilen dört kademeli müdahale ölçeği temel alınmış; konağın mevcut durumu ile enerji performansını artırmaya yönelik tasarım önerileri karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında hazırlanan her iki senaryo, bina enerji simülasyonu yazılımlarından DesignBuilder aracılığıyla test edilerek yıllık enerji tüketimi ve ısıtma/soğutma gereksinimleri gibi ölçütler üzerinden değerlendirilmiştir. Ayrıca, öneri senaryosunda konağın ihtiyaç duyduğu enerjinin büyük oranda yenilenebilir enerji kaynaklarından elde edilmesi amacıyla çatı yüzeyi fotovoltaik (PV) paneller ile kaplanarak, neredeyse sıfır enerjili bina (nZEB) statüsüne ulaşma potansiyeli incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda, tarihsel değeri yüksek yapılarda koruma bilinciyle uyumlu enerji iyileştirmelerinin teknik ve kültürel sürdürülebilirlik açısından mümkün ve uygulanabilir olduğu gösterilmiştir.