AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDespite slightly increased intraoperative bleeding, this approach demonstrates comparable PSM rates, particularly for anatomically suitable, peripherally located tumours.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to evaluate and compare the perioperative, oncological and long-term renal functional outcomes of the zero ischemia (off-clamp) and standard warm ischemia (on-clamp) approaches in patients undergoing robotic partial nephrectomy (RPN). Materials and Methods: This retrospective cohort study examined 56 consecutive patients who underwent RPN for renal masses. The patients were divided into two groups: a zero ischemia group (n = 26) and a warm ischemia group (n = 30). Preoperative demographics, tumour characteristics (RENAL, PADUA and C-index) and perioperative data were recorded. Renal function was assessed using serum creatinine levels and estimated glomerular filtration rates (eGFR) before surgery, on the first day after surgery, and after one year. Results: There were no differences in demographic variables or tumour complexity scores (RENAL, PADUA) between the groups. The C-index score was significantly higher in the zero ischemia group (median 3.1 vs. 1.86, p = 0.001), indicating a more peripheral tumour location. Although postoperative complication (p = 0.494) and positive surgical margin (PSM) (p = 0.140) rates were comparable, estimated blood loss (300 ml vs. 100 ml, p < 0.001) and hospital stay (4 days vs. 3 days, p = 0.001) were higher in the zero ischemia cohort. Both groups experienced an initial deterioration in renal function, but the zero ischemia group’s eGFR and creatinine levels recovered to baseline within one year (p = 0.970). In contrast, the warm ischemia group experienced a significant decline in eGFR that persisted at one year (p = 0.001). Conclusion: The zero ischemia approach in RPN may offer functional advantages, particularly in selected patients, in terms of complete long-term preservation of renal function compared to standard warm ischemia. Despite slightly increased intraoperative bleeding, this approach demonstrates comparable PSM rates, particularly for anatomically suitable, peripherally located tumours.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, robotik parsiyel nefrektomi (RPN) uygulanan hastalarda iskemisiz (klempsiz) ve standart sıcak iskemi (klempli) yaklaşımlarının perioperatif, onkolojik ve uzun dönem böbrek fonksiyonel sonuçlarını değerlendirmek ve karşılaştırmaktır. Gereçler ve Yöntemler: Bu retrospektif kohort çalışmasında, böbrek kitleleri nedeniyle RPN uygulanan ardışık 56 hasta incelenmiştir. Hastalar iki gruba ayrıldı: iskemisiz yaklaşım grubu (n = 26) ve sıcak iskemi grubu (n = 30). Preoperatif demografik veriler, tümör özellikleri (RENAL, PADUA ve C-indeks) ve perioperatif veriler kaydedildi. Böbrek fonksiyonları; cerrahi öncesinde, postoperatif birinci günde ve birinci yılın sonunda serum kreatinin seviyeleri ile tahmini glomerüler filtrasyon hızları (eGFR) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arasında demografik değişkenler veya tümör kompleksite skorları (RENAL, PADUA) açısından fark saptanmadı. C-indeks skoru iskemisiz yaklaşım grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (medyan 3,1’e karşı 1,86, p = 0,001); bu da tümörlerin daha periferik yerleşimli olduğunu göstermektedir. Postoperatif komplikasyon (p = 0,494) ve pozitif cerrahi sınır oranları (p = 0,140) benzer bulunmasına rağmen, tahmini kan kaybı (300 ml’ye karşı 100 ml, p < 0,001) ve hastanede yatış süresi (4 güne karşı 3 gün, p = 0,001) iskemisiz yaklaşım kohortunda daha yüksekti. Her iki grupta da başlangıçta böbrek fonksiyonlarında bozulma görüldü; ancak iskemisiz yaklaşım grubunun eGFR ve kreatinin seviyeleri birinci yıl içinde preoperatif bazal seviyelerine döndü (p = 0,970). Buna karşılık, sıcak iskemi grubunda birinci yılda eGFR’de anlamlı bir düşüş saptandı (p = 0,001). Sonuçlar: RPN’de iskemisiz yaklaşım, özellikle seçilmiş hastalarda, standart sıcak iskemiye kıyasla böbrek fonksiyonlarının uzun vadeli ve tam olarak korunması açısından potansiyel fonksiyonel avantajlar sunabilir. İntraoperatif kanamayı bir miktar artırmasına rağmen bu yaklaşım, özellikle anatomik olarak uygun, periferik yerleşimli tümörler için karşılaştırılabilir pozitif cerrahi sınır oranları göstermektedir.